1Իժամանակին յայնմիկ, ասէ Տէր, հանցեն զոսկերս թագաւորացն Յուդայ եւ զոսկերս իշխանաց նոցա, եւ զոսկերս քահանայից եւ զոսկերս մարգարէից, եւ զոսկերս բնակչացն Երուսաղեմի՝ ի գերեզմանաց իւրեանց, 2եւ ցամաքեցուսցեն յարեւու եւ ընդ լուսնով եւ ընդ ամենայն աստեղբք, եւ՝՝ առաջի ամենայն զօրութեանց երկնից զոր սիրեցինն՝ եւ որոց ծառայեցինն, եւ որոց զհետն գնացին, եւ յորս ապաստան լինէին, եւ երկիր պագանէին նոցա. ոչ կոծեսցին եւ ոչ լայցեն, այլ ի նշաւակ եղիցին՝՝ ի վերայ երեսաց երկրի. 3զի ախորժեցին զմահ եւ ոչ զկեանս. եւ զմնացորդս՝՝ որ մնացեալ իցեն յազգէ անտի չարէ, ընդ ամենայն տեղիս մնացելոցն ուր եւ մերժեցից զնոսա անդր՝ ասէ Տէր զօրութեանց։

4Եւ ասասցես ցնոսա. Այսպէս ասէ Տէր. Միթէ որ գլորին՝ ո՞չ յառնիցէ. կամ որ խոտորին՝ ո՞չ եւս դառնայցէ։ 5Արդ ընդէ՞ր խոտորեցաւ ժողովուրդդ այդ Երուսաղէմ՝ խոտորումն ժպիրհ. եւ պնդեցան կամօք իւրեանց՝՝, եւ ոչ կամեցան դառնալ։ 6Ունկն դիք եւ լուարուք, ոչ այդպէս խօսին՝՝, եւ ոչ գոյ մարդ որ զղջանայ ի չարեաց իւրոց, եւ ասէ թէ՝ Զի՞նչ գործեցի. կասեաց ընթացօղն յընթացից իւրոց՝ իբրեւ զձի ընդ քիրտն մտեալ ի խխնջել իւրում՝՝։ 7Արդ արսինն յերկինս ծանեաւ զժամանակ իւր, տատրակ եւ ծիծառն թռչունք վայրի պահեցին զժամանակս մտից՝՝ իւրեանց, եւ ժողովուրդ իմ ոչ ծանեաւ զիրաւունս Տեառն։ 8Զիա՞րդ ասիցէք թէ՝ Իմաստունք եմք, եւ օրէնք Աստուծոյ են ի մեզ. վասն այդորիկ զուր եղեւ սուտ վիճակն դպրացն՝՝։ 9Յամօթ եղեն իմաստունքն, զարհուրեցան եւ պարտեցան, զի զբան Տեառն անարգեցին. զի՞նչ իմաստութիւն իցէ ի նոսա։ 10Վասն այնորիկ տաց զկանայս նոցա այլոց, եւ զագարակս նոցա օտար ժառանգաց. զի ի փոքուէ մինչեւ ի մեծամեծս նոցա՝ ամենայն ոք ագահէ զագահութիւն. ի մարգարէէ մինչեւ ցքահանայն՝ ամենայն ոք առնէ անիրաւութիւն։ 11Եւ բժշկէին զբեկումն դստեր ժողովրդեան իմոյ ընդ արհամարհանս՝՝. եւ ասէին Խաղաղութիւն, խաղաղութիւն. եւ ոչ գոյր խաղաղութիւն։ 12Ամաչեսցե՞ն զի արարին զպղծութիւն. սակայն եւ այնպէս ոչ ամաչեցին ամօթով, եւ զպատկառանս ոչ առին ի միտ. վասն այնորիկ անկցին ընդ անկեալսն, ի ժամանակի այցելութեան իւրեանց եւ տկարասցին՝՝, ասէ Տէր։ 13Եւ ժողովեսցեն զարդիւնս իւրեանց՝՝, ասէ Տէր. չիք խաղող յայգիս նոցա, եւ ոչ թուզ ի թզենիս նոցա, եւ տերեւն թօթափեցաւ. ետու նոցա՝ եւ անց զնոքօք՝՝։

14Արդ մեք զի՞ նստիցիմք. այլ ժողովեցարուք՝ եւ մտցուք ի քաղաքս ամուրս, եւ անդր անկցուք. զի Տէր Աստուած մեր ընկէց՝՝ զմեզ, եւ արբոյց մեզ ջուր դառնութեան, զի մեղաք առաջի նորա։ 15Ժողովեցաք ի խաղաղութիւն՝՝, եւ ոչ գոյր բարութիւն. ժամանակի բժշկութեան՝ եւ ահա տագնապ։ 16Ի Դանայ լուիցուք զձայն երագութեան՝՝ երիվարաց նորա. ի ձայնէ խըխնջելոց հեծելոց նորա շարժեցաւ երկիր ամենայն. եկեսցէ եւ կերիցէ զերկիր լրիւ իւրով, զքաղաքս եւ զբնակիչս նորա։ 17Քանզի ես աւասիկ արձակեմ ի ձեզ օձս կոտորիչս, յորս ոչ մտանիցեն թովչութիւնք, եւ հարկանիցեն զձեզ, ասէ Տէր։

18Եւ յանբժշկական ցաւս սրտից ձերոց տարակուսելոց,՝՝ 19ահա ձայն գուժի դստեր ժողովրդեան իմոյ յերկրէ հեռաստանէ. Միթէ Տէր ո՞չ գուցէ ի Սիոն, կամ Թագաւոր անդ ո՞չ իցէ։ Ընդէ՞ր բարկացուցին զիս դրօշելովք իւրեանց եւ սնոտւովք օտարոտւովք։

20Անցին հունձք, անց ամառն, եւ մեք ոչ փրկեցաք։

21Ի վերայ բեկման դստեր ժողովրդեան իմոյ խորտակեցայ, խաւարեցայ տարակուսանօք. յաղթահարեցին զիս երկունք իբրեւ ծննդականի՝՝։ 22Միթէ դեղ ո՞չ գուցէ ի Գաղաադ, կամ բժիշկ ո՞չ կայցէ անդ. ընդէ՞ր ոչ եղեւ բժշկութիւն դստեր ժողովրդեան իմոյ։