1Ո՜ տայր զգլուխ իմ ջուր, եւ զաչս իմ աղբեւրս արտասուաց, եւ լայի զժողովուրդս զայս՝՝ զտիւ եւ զգիշեր եւ զվիրաւորեալս դստեր ժողովրդեան իմոյ։ 2Ո՜ տայր ինձ յանապատի դոյզն օթեւանս՝՝, եւ թողուի զժողովուրդ իմ եւ գնայի ի դոցանէ. զի ամենեքեան շնան առ հասարակ ժողովք արհամարհողաց։ 3Եւ լարեցին զլեզուս իւրեանց իբրեւ զաղեղն. ստութիւն՝ եւ ոչ հաւատք՝՝ զօրացան ի վերայ երկրի. զի ի չարեաց ի չարիս ելին, եւ զիս ոչ ծանեան, ասէ Տէր։ 4Իւրաքանչիւր յընկերէ իւրմէ զգոյշ լերուք, եւ յեղբարս ձեր մի՛ յուսայք. զի ամենայն եղբայր խաբելով խաբէ, եւ ամենայն բարեկամ նենգութեամբ գնայ։ 5Իւրաքանչիւր զբարեկամ իւր այպանեն, եւ ճշմարտութիւն ոչ խօսին. ուսան լեզուք նոցա խօսել ստութիւն. զրկեցին, եւ ոչ դադարեցին ժողովել վաշխս ի վերայ վաշխից. 6եւ նենգութիւն ի վերայ նենգութեանց. եւ՝՝ ոչ կամեցան զիս ճանաչել, ասէ Տէր։ 7Վասն այսորիկ այսպէս ասէ Տէր զօրութեանց. Ահաւասիկ ես ջեռուցից զնոսա, եւ փորձեցից զնոսա. զի՞ արարից յերեսաց չարեաց՝՝ դստեր ժողովրդեան իմոյ։ 8Բաղիստր խոցոտիչ լեզուք նոցա նենգաւորք, եւ՝՝ բան բերանոյ նորա ընդ ընկերի իւրում խօսի զխաղաղութիւն, եւ ի սրտի իւրում ունի զթշնամութիւն՝՝։ 9Միթէ ի վերայ այսոցիկ ո՞չ արարից այցելութիւն, ասէ Տէր, կամ յազգէ այնպիսւոյ ո՞չ խնդրեսցէ վրէժ անձն իմ։

10Կոծ առէք ի վերայ լերանց, եւ ձայնս ի վերայ բլրոց անապատի. ողբացէք, քանզի պակասեցին առ ի չգոյէ մարդկան անցաւորաց, եւ ոչ լուան զձայնս ստացուածոց՝՝. ի թռչնոց երկնից մինչեւ ցանասունս յիմարեցան եւ՝՝ գնացին։ 11Եւ տաց զԵրուսաղէմ ի գերութիւն եւ ի բնակութիւն վիշապաց, եւ զքաղաքս Յուդայ եդից յապականութիւն՝ առ ի չգոյէ բնակչաց։ 12Ո՞վ է այր իմաստուն՝ եւ ի միտ առցէ զայս, եւ առ ո՞ւմ բան բերանոյ Տեառն, պատմեսցէ մեզ թէ վասն է՛ր կորեաւ երկիր, լքաւ իբրեւ զանապատ առ ի չգոյէ անցաւորաց։ 13Եւ ասէ ցիս Տէր. Վասն թողլոյն դոցա զօրէնս իմ զոր եդի առաջի աչաց նոցա, եւ ոչ լուան ձայնի իմում. 14եւ գնացին զհետ հաճոյից սրտից իւրեանց չարաց, եւ զհետ կռոցն՝՝ զոր ցուցին նոցա հարքն նոցա։

15Վասն այնորիկ այսպէս ասէ Տէր զօրութեանց՝ Աստուած Իսրայելի. Ահաւասիկ ես ջամբեմ ժողովրդեանդ այդմիկ վտանգ, եւ արբուցանեմ դոցա ջուր դառնութեան։ 16Եւ ցրուեցից զդոսա ընդ ազգս զորս ոչ գիտացին դոքա եւ ոչ հարքն իւրեանց. եւ արձակեցից ի վերայ դոցա սուր, մինչեւ սատակեցից զդոսա նովաւ։

17Այսպէս ասէ Տէր զօրութեանց. Զմտաւ ածէք, եւ կոչեցէք զձայնարկուս եւ եկեսցեն, եւ առ իմաստուն կանայս առաքեցէք, եւ ճչեսցեն, 18եւ ստիպեսցեն եւ առցեն ողբս ի վերայ ձեր. եւ իջուսցեն աչք ձեր արտասուս, եւ արտեւանունք ձեր բղխեսցեն ջուր։ 19Զի ձայն ողորմ գուժեաց ի Սիոնէ. Զիա՜րդ թշուառացաք, ամաչեցաք յոյժ, զի լքաք զերկիր եւ ընկեցաք զբնակութիւնս մեր։ 20Լուարուք, կանայք, զպատգամս Տեառն Աստուծոյ, եւ ընկալցին ականջք ձեր զբանս բերանոյ նորա. եւ ուսուցէք դստերաց ձերոց ձայնս, եւ կին՝ ընկերի իւրում ողբս. 21զի ել մահ ընդ պատուհանս ձեր, եւ եմուտ յերկիր ձեր՝՝, ջնջել զտղայս արտաքուստ եւ զերիտասարդս ի հրապարակաց։ 22Այսպէս ասէ Տէր. Եղիցին դիակունք մարդկան նշաւակ ընդ երեսս դաշտաց երկրի ձերոյ, եւ իբրեւ զխոտ՝՝ զկնի հնձողի. եւ ոչ ոք իցէ որ ժողովիցէ։

23Այսպէս ասէ Տէր. Մի՛ պարծեսցի իմաստունն յիմաստութիւն իւր, եւ մի՛ պարծեսցի հզօրն ի զօրութիւն իւր, եւ մի՛ պարծեսցի մեծն ի մեծութիւն իւր. 24այլ յայն պարծեսցի որ պարծիցին՝ իմանալ եւ ճանաչել զիս, թէ ես եմ Տէր, որ առնեմ զիրաւունս եւ զողորմութիւն, եւ զարդարութիւն ի վերայ երկրի. եւ ի նոյնս են կամք իմ, ասէ Տէր։ 25Ահա աւուրք եկեսցեն, ասէ Տէր, եւ արարից այց ի վերայ ամենայն թլփատելոց յանթլփատութեան իւրեանց, 26ի վերայ Եգիպտոսի եւ ի վերայ Յուդայ եւ ի վերայ Եդովմայ եւ ի վերայ որդւոցն Ամոնայ եւ ի վերայ որդւոցն Մովաբու, եւ ի վերայ ամենայն յապաւելոցն զերեսօք բնակչաց անապատի. զի ամենայն ազգք անթլփատ են մարմնով, եւ ամենայն տունն Իսրայելի անթլփատ են սրտիւք իւրեանց։