1Հեծեծելով հասուցից ի նա զբանս իմ, խօսեցայց դառնութեամբ անձին թախծեալ, 2եւ ասացից. Տէր, մի՛ ուսուցաներ զիս ամպարշտել. եւ ընդէ՞ր այսպէս դատեցար զիս. 3կամ թէ բարւո՞ք թուիցի քեզ՝ թէ անիրաւ իցեմ. զի մերժեցեր զգործս ձեռաց քոց, եւ ի խորհուրդս ամպարշտաց հայեցար։՝՝ 4Միթէ որպէս հայի ա՞յր՝ հայիցիս, կամ որպէս տեսանիցէ մա՞րդ՝ տեսանիցես. 5կամ թէ ամք քո իբրեւ զա՞ռն, 6զի վերստին խնդրեցեր զանօրէնութիւնս իմ, եւ զմեղս իմ քննեցեր։ 7Գիտես զի ոչ ամպարշտեցայ, այլ ո՞վ է որ ի ձեռաց քոց հանիցէ։

8Ձեռք քո արարին զիս եւ ստեղծին, եւ ապա շրջեցար հարեր՝՝ զիս։ 9Յիշեա զի կաւ ստեղծեր զիս, եւ յերկի՞ր միւսանգամ դարձուցանես զիս։ 10Կամ թէ ո՞չ իբրեւ զկաթն կթեցեր զիս, եւ մածուցեր զիս իբրեւ զպանիր։ 11Մորթ եւ միս զգեցուցեր ինձ, ոսկերօք եւ ջլօք հանար զիս։ 12Զկեանս եւ զողորմութիւն եդիր ի վերայ իմ, այցելութիւն քո պահեաց զոգի իմ։ 13Զայս ամենայն ունիս ի քեզ. գիտեմ զի յամենայնի կարօղ ես, եւ ոչ ինչ տկարանայ քեզ՝՝։ 14Թէ եւ մեղանչեմ՝ պահես զիս, եւ յանօրէնութենէ անարատ ոչ արարեր զիս։ 15Եթէ ամպարշտեցայց՝ վա՜յ է ինձ, եւ եթէ արդարացայց՝ ոչ կարեմ հայել ի վեր, զի լի եմ անարգանօք։ 16Որսացեալ եմ իբրեւ զառեւծ ի սպանումն. դարձեալ կրկնեալ չարաչար սատակես զիս. 17նորոգես ի վերայ իմ զհարուածս իմ. բարկութեամբ մեծաւ ձեռն արկեր յիս, եւ ածեր ի վերայ իմ հէն։՝՝ 18Ընդէ՞ր հաներ զիս յորովայնէ եւ ոչ անդէն մեռայ, եւ ական չէր տեսեալ զիս, 19իբրեւ զչեղեալ լինէի. ընդէ՞ր յարգանդէ ի գերեզման ոչ վճարեցայ։ 20Կամ թէ ո՞չ սակաւ իցէ ժամանակ կենաց իմոց. թոյլ արա ինձ սակաւիկ մի հանգչել, 21մինչչեւ երթեալ իցեմ՝ ուստի ոչ դառնայցեմ՝ յերկիր խաւարին եւ մթին, 22յերկիր աղջամղջին յաւիտենական, ուր ոչ գոյ լոյս եւ ոչ տեսանել զկեանս մարդկան։՝՝