1Զի այր կանանցածին սակաւակեաց է եւ լի բարկութեամբ. 2որ իբրեւ զծաղիկ ծաղկեալ՝ թօթափեցաւ, խոյս ետ իբրեւ ստուեր, եւ մի՛ կացցէ։ 3Ո՞չ ապաքէն եւ այնմ համար առնիցես, եւ նմա՝՝ արարեր մտանել ի դատաստան առաջի քո՝՝։ 4Իսկ արդ ո՞վ իցէ սուրբ յաղտոյ՝՝, այլ եւ ոչ ոք. 5թէպէտ եւ միոյ աւուր իցեն կեանք նորա ի վերայ երկրի. համարեալ են ամիսք նորա առ ի նմանէ՝՝. ժամանակ եդիր՝ եւ ոչ անցցէ։ 6Ի բաց լեր ի նմանէ՝ զի դադարեսցէ եւ ամոքեսցէ զկեանս՝՝ իբրեւ զվարձկան։ 7Զի գոյ յոյս ծառոյ անդրէն. զի թէպէտ եւ կտրեսցի՝ միւսանգամ ծաղկեսցէ, եւ շառաւիղ նորա մի՛ պակասեսցէ։ 8Եթէ ծերասցի յերկրի արմատ նորա՝ եւ ի քարի վախճանեսցի բուն նորա, 9ի հոտոյ ջրոյ ծաղկեսցի, եւ արասցէ հունձս իբրեւ զնորատունկ։ 10Բայց այր վախճանեալ գնաց, անկեալ մարդ՝ եւ ոչ եւս իցէ։ 11Զի ժամանակաւ անօսրի ծով, եւ գետք աւերեալ ցամաքեցան. 12եւ մարդ ննջեաց՝ եւ ոչ յարիցէ. մինչեւ երկինք չիցեն՝ ոչ կարկատեսցին, եւ ոչ զարթիցեն ի քնոյ իւրեանց։ 13Երանի՛ թէ ի դժոխս պահէիր զիս, եւ թաքուցանէիր զիս մինչեւ անցանէր բարկութիւն քո. եւ ժամանակէիր ինձ ժամանակ՝ յորում առնէիր ինձ յիշատակ։ 14Եթէ մեռանիցի մարդ՝ կեցցէ՞, վախճանեալ զաւուրս կենաց իւրոց. սպասեցից մինչ միւսանգամ լինիցիմ՝՝. 15ապա կոչեսցես զիս, եւ ես տաց քեզ պատասխանի. զգործս ձեռաց քոց մի՛ մերժեր. 16թուեցեր՝՝ զգնացս իմ, եւ մի՞ անցցէ ինչ զքեւ ի մեղաց իմոց։ 17Կնքեցեր զանօրէնութիւնս իմ ի քսակի, եւ նշանակեցեր թէ ակամայ ինչ յանցեայ։ 18Սակայն եւ լեառն որ փլանելոց է փլցի, եւ վէմ հնասցի՝՝ ի տեղւոջէ իւրմէ։ 19Զքարինս ողորկեցին ջուրք, եւ ողողեցին ջուրք զդաշտս թանձրութեան՝՝ երկրի. եւ զակնկալութիւն մարդոյ կորուսեր. 20մերժեցեր զնա՝՝ ի սպառ, եւ գնաց. հաստատեցեր ի վերայ նորա զերեսս՝ եւ արձակեցեր։ 21Թէպէտ եւ բազում որդիք լինիցին նորա՝ ոչ գիտէ, եւ եթէ սակաւք առնիցին՝ ոչ ճանաչէ՝՝։ 22Այլ մարմինք նորա ախտացան ի վերայ իւր, եւ ոգի նորա սգացաւ զինքն։