1Կրկնեալ անդրէն Եղիփազու Թեմնացւոյ ասէ. 2Ապաքէն հանճարեղն ոգւով՝ իմաստութեամբ տացէ պատասխանի. եւ լնուցու աշխատութեամբ որովայնի՝՝, 3յանդիմանել բանիւք որ ոչ իցէ արժան, խօսիւք որ ոչ իցէ յօգուտ։ 4Զորոյ եւ դու զերկեւղ մերժեցեր, եւ գումարեցեր առաջի Տեառն զայդպիսի բանս։ 5Պարտաւորեցար բանիւք բերանոյ քո, եւ ոչ քննեցեր զբանս հզօրաց՝՝։ 6Կշտամբեսցէ զքեզ քո բերան՝ եւ ոչ ես, շրթունք քո հակառակ քեզ վկայեսցեն։ 7Իսկ արդ զիա՞րդ. միթէ առաջի՞ն քան զմարդիկ՝՝ ծնեալ իցես, կամ յառա՞ջ քան զբլուրս հաստատեցար։ 8Կամ զհրաման Տեառն լուա՞ր, թէ ի քե՞զ եհաս իմաստութիւն՝՝։ 9Զի՞նչ է՝ զոր դու գիտիցես, եւ մեք ոչ գիտիցեմք. կամ զի՞նչ դու իմանայցես՝ եւ ոչ մեք։ 10Նա եւ ի մեզ ծեր եւ հին աւուրց գոյ եւ երիցագոյն քան զհայր քո աւուրբք։ 11Սակաւս քան զորս մեղարն տանջեցար, եւ առաւել մեծաբանս խօսեցար՝՝։ 12Ընդէ՞ր յանդգնեցաւ սիրտ քո, կամ ընդէ՞ր լկնեցան աչք քո. 13զի թափեցեր զսրտմտութիւն առաջի Տեառն, եւ հաներ ի բերանոյ քումմէ զբանս այդպիսիս։ 14Ո՞ ոք իցէ մարդ որ եղեւ անարատ, կամ ո՞ ոք կանանցածին լինելոց է արդար։ 15Զի եթէ սրբոց ոչ հաւատայ, եւ երկինք ոչ են անարատ առաջի նորա, 16թող թէ այր գարշ եւ անսուրբ՝ որ ըմպէ զանօրէնութիւնս հանգոյն ըմպելւոյ։

17Պատմեցից քեզ, Յոբ, լուր ինձ, զոր ինչ տեսի պատմեցից քեզ. 18զոր իմաստունք ասեն, եւ ոչ թաքուցին հարց իւրեանց։ 19Նոցա միայն տուաւ երկիր, եւ ոչ եկն օտարածին ի վերայ նոցա։ 20Ամենայն կեանք ամպարշտի հոգովք. ամք թուով տուեալ են հզօրի. 21եւ ահ նորա՝՝ յականջս նորա. յորժամ համարիցի թէ ի խաղաղութեան իցէ, եկեսցէ կործանումն նորա։ 22Մի՛ հաւատասցէ դառնալ ի խաւարէ, զի հրամայեալ է արդէն ի ձեռս երկաթոյ։ 23Կարգեալ է ի կերակուր անգեղաց. գիտէ ի միտս իւր՝ թէ մնալոց է ի կործանումն։ 24Օրն մթին զարհուրեցուսցէ զնա, անձկութիւն եւ նեղութիւն հասցէ նմա՝ իբրեւ զօրավար յառաջակաց կործանեալ։՝՝ 25Զի ամբարձ ձեռս ընդդէմ Տեառն, եւ առաջի Տեառն ամենակալի ընդվզեցաւ։ 26Ընթացաւ առաջի նորա հպարտութեամբ, թանձրութեամբ վահանի իւրոյ։ 27Զի ծածկեաց զերեսս իւր ճարպով իւրով, եւ արար երկսայրի յազդեր իւրում՝՝։ 28Բնակեսցէ ի քաղաքս աւերակս, եւ մտցէ ի տունս անշէնս. զոր նոքա պատրաստեցին՝ այլք տարցին՝՝։ 29Մի՛ մեծասցի, եւ մի՛ մնասցեն ինչք նորա, եւ մի՛ արկցէ յերկիր զստուեր, եւ մի՛ ապրեսցէ ի խաւարէ։ 30Զբողբոջ նորա թառամեցուսցէ հողմ, թօթափեսցի ծաղիկ նորա։ 31Մի՛ հաւատասցէ՝ թէ հանդարտիցէ. սնոտիք պատահեսցեն նմա։՝՝ 32Կտրօն նորա տարաժամ հարցի, եւ շառաւիղ նորա մի՛ բղխեսցէ։ 33Իբրեւ զխակակութն տարաժամ կթեսցի, թօթափեսցի իբրեւ զծաղիկ ձիթենւոյ։ 34Զի վկայութիւն ամպարշտաց մահ է՝՝. հուր այրեսցէ զտունս կաշառառուաց։ 35Յղասցի զցաւս, դիպեսցին նմա սնոտիք. որովայն նորա կրեսցէ զնենգութիւն։՝՝