1Կրկնեալ անդրէն Յոբայ ասէ. 2Լուայ այդպիսի ինչս բազումս. մխիթարիչք չարեաց ամենեքեան։ 3Իսկ արդ՝ միթէ կա՞րգ ինչ իցէ բանից հողմոյ. կամ թէ թախանձիցէ՞ ոք զքեզ, զի տացես պատասխանի։ 4Եւ ես ընդ ձեզ խօսեցայց՝ եթէ հնազանդէր անձն ձեր ըստ իմում անձին։ 5Արդ զկծեցուցից եւ ես զձեզ բանիւք, շարժեցից եւ ես իբրեւ զձեզ զգլուխ իմ։

6Թերեւս լիցի զօրութիւն ի բերան իմ, զշարժել շրթանց իմոց ոչ խնայեցից։ 7Զի եթէ խօսեցայց՝ ոչ փարատեսցեն ցաւք վիրաց իմոց, եւ եթէ լռիցեմ՝ նուազագո՞յն ինչ վիրաւորիցիմ։ 8Այժմ կոտորեալ արար զիս, փտեալ, ընդարմացեալ. եւ բուռն հարեալ զինէն ի վկայութիւն եղեւ ինձ։ 9Եւ յարոյց ինձ զստութիւն իմ. քանզի արար ինձ ընդդէմ պատասխանի։ 10Բարկութեամբ վարեալ կործանեաց զիս, կրճտեաց ի վերայ իմ զատամունս. նետք հինից նորա տեղացին ի վերայ իմ, տիգօք աչաց խաղաց ի վերայ իմ. արագ արագ եհար զիս ի ծունկս. միանգամայն ասպատակեցին ի վերայ իմ։՝՝ 11Քանզի մատնեաց զիս Տէր ի ձեռս անիրաւին, եւ ի մէջ ամպարշտաց ընկէց զիս։ 12Մինչդեռ ի խաղաղութեան էի, քայքայեաց զիս. առեալ զվարսից իմոց փետեաց զիս. կացոյց զիս իբրեւ զդէտ։ 13Պատեցին զիս տէգք, յանխնայ խոցոտեցին զերիկամունս իմ, եհեղ յերկիր զմաղձ իմ։ 14Կործանեցին զիս հարուածովք ի վերայ հարուածոց. յարձակեցան ի վերայ իմ զօրաւորք, 15կարեցին քուրձ ընդ մորթ իմ. զօրութիւն իմ յերկիր շիջաւ։ 16Խարշեցաւ փոր իմ ի լալոյ՝՝, եւ ի վերայ արտեւանանց իմոց ստուերք մահու։ 17Անիրաւութիւն ինչ ոչ էր ի ձեռին իմում, աղօթք իմ սուրբ էին։ 18Երկիր, մի՛ ծածկեր զարիւն մարմնոյ իմոյ՝՝, եւ մի՛ լիցի տեղի աղաղակի իմոյ։ 19Եւ արդ ահա յերկինս է վկայն իմ, եւ իրաւագէտն իմ ի բարձունս։ 20Հասցեն խնդրուածք իմ առ Տէր, եւ յանդիման նորա կաթեցուսցէ ակն իմ։ 21Եղիցի յանդիմանութիւն առն առաջի Տեառն, եւ որդւոյ մարդոյ առ ընկերի իւրում։ 22Ամք թուով հասին ինձ. ընդ ճանապարհ անդարձ գնացին։՝՝