1Կրկնեալ անդրէն Եղիփազու Թեմնացւոյ ասէ. 2Ո՞չ ապաքէն Տէր է՝ որ ուսուցանէ զիմաստութիւն եւ զհանճար՝՝։ 3Իսկ արդ զի՞ փոյթ է Տեառն, եթէ դու էիր անարատ գործովք քովք, կամ զի՞նչ օգուտ է թէ պարզեսցես զճանապարհս քո։ 4Կամ համարեալ ինչ զքեզ յանդիմանեսցէ՞ զքեզ, եւ մտանիցէ՞ ընդ քեզ ի դատաստան։ 5Ո՞չ ապաքէն չարութիւն քո բազում է, եւ անթիւ են մեղք քո։ 6Գրաւեցեր դու զեղբարս քո տարապարտուց, եւ զզգեստ մերկոց զերծեր։ 7Ջուր ծարաւեաց ոչ արբուցեր, այլ եւ զհաց քաղցելոց հատեր։ 8Ակն առեր երեսաց ոմանց, եւ բնակեցուցեր զնոսա յերկրի։ 9Արձակեցեր զայրիս ունայնս, եւ զորբս չարչարեցեր։՝՝ 10Եւ արդ պատեցան զքեւ որոգայթք, եւ տագնապեաց զքեզ պատերազմ անհնարին։ 11Լոյսն քո քեզ խաւար դիպեցաւ, եւ ի քուն ծածկեաց զքեզ ջուր։ 12Միթէ որ ի բարձունս նայի՝ ո՞չ տեսանիցէ. նա աւանիկ զզգածեալսն ամբարտաւանութեամբ խոնարհեցոյց։՝՝ 13Եւ ասացեր թէ զի՞ ծանեաւ Հզօրն, կամ թէ ի միգի՞ դատիցի։ 14Ամպ ծածկութիւն նորա, եւ ոչ երեւեսցի, եւ ընդ ծիր երկնից շրջեսցի։ 15Մի՞ զշաւիղս յաւիտենականս պահեսցես, զորս կոխեսցեն արք արդարք՝՝, 16որք յափշտակեցան տարաժամ, Գետ բղխեալ հիմունք նոցա. 17ոյք ասէին. Զի՞ արասցէ մեզ Տէր, կամ զի՞նչ ածցէ ի վերայ մեր Ամենակալն՝՝։ 18Եւ նա ելից զտունս նոցա բարութեամբ. բայց խորհուրդ ամպարշտաց հեռի է ի նմանէ՝՝։ 19Տեսեալ արդարոց ծիծաղեցան, անարատին՝ եւ արհամարհեաց։ 20Եթէ չէ՞ր ապականեալ հաստատութիւն նոցա՝՝. եւ զմնացորդս նոցա կերիցէ հուր։ 21Բայց աղէ լեր խիստ՝ եթէ ժուժկալեսցես, եւ եթէ՝՝ պտուղ քո եղիցի ի բարութիւնս։ 22Ընկալ ի բերանոյ նորա դաւանութիւն, եւ ա՛ռ զբանս նորա ի սիրտ քո։ 23Եւ եթէ դարձցիս եւ խոնարհեցուսցես զանձն քո առաջի Տեառն,՝՝ հեռի արարեր ի յարկէ քումմէ զանիրաւութիւն։ 24Նստցիս յամրութիւն վիմի, եւ իբրեւ ի վէմ ձորոյն Սովփերայ։ 25Եւ եղիցի Ամենակալն օգնական քեզ ի թշնամեաց, եւ յստակ հատուսցէ քեզ իբրեւ զարծաթ զտեալ։ 26Ապա համարձակեսցիս առաջի Տեառն, հայեցեալ յերկինս զուարթութեամբ։՝՝ 27Յաղաչել քում առ նա լուիցէ քեզ, տացէ քեզ հատուցանել զաղօթս քո։ 28Դարձուսցէ քեզ յարկն արդարութեան՝՝, եւ ի ճանապարհս քո եղիցի լոյս։ 29Զի խոնարհեցուցեր զանձն եւ ասացեր թէ՝ Ամբարտաւանեցի. եւ զխոնարհս աչօք՝ կեցուսցէ, 30եւ փրկեսցէ զանարատն, եւ ապրեսցիս՝՝ սրբութեամբ ձեռաց քոց։