1Դարձեալ յաւելեալ Յոբայ յառակի իւրում ասէ. 2Կենդանի է Տէր որ այսպէս դատեցաւ զիս, եւ Ամենակալն՝ որ դառնացոյց զանձն իմ։ 3Եթէ տակաւին իցէ յիս շունչ իմ. եւ հոգի աստուածեղէն շուրջ զինեւ յռնգունս, 4ոչ խօսեսցին շրթունք իմ անօրէնութիւն, եւ ոչ անձն իմ խորհեսցի անիրաւութիւն՝՝։ 5Մի՛ լիցի ինձ ասել զձեզ արդարս. մինչեւ մեռանիցիմ ոչ փոխեցից զանմեղութիւն իմ։ 6Արդարութեան անսացեալ՝ եւ ոչ մեկնեցայց, զի ոչ գիտեմ զանձին գործեալ զանպատեհս։ 7Սակայն թէեւ էին թշնամիք իմ իբրեւ զկործանումն ամպարշտաց, եւ յարուցեալքն ի վերայ իմ իբրեւ զկորուստ անօրինաց։՝՝ 8Եւ զի՞նչ է յոյս ամպարշտի, զի յեցեալ կայցէ. վստահացեալ ի Տէր թերեւս ապրիցէ՞,՝՝ 9կամ թէ խնդրուածոց նորա լուիցէ՞ Տէր. եթէ՝՝ ի հասանել ի վերայ նորա տագնապի, 10ոչ ունիցի համարձակութիւն առաջի նորա. կամ ի կարդալ նորա առ նա՝ լուիցէ՞ նմա։՝՝ 11Այլ պատմեցից ձեզ զինչ է ի ձեռին Տեառն, եւ որ իցէ յԱմենակալին, ոչ ստեցից։ 12Ահաւասիկ ամենեքին իսկ գիտէք, զի՞ սնոտիս զսնոտւովք պատէք։ 13Այս մասն է մարդոյ ամպարշտի ի Տեառնէ, ստացուած հզօրաց եկեսցէ ի վերայ նորա յԱմենակալէն։՝՝ 14Զի եթէ բազում ծնանիցին նմա որդիք՝ ի սպանումն եղիցին, եւ եթէ յերիտասարդութիւն հասանիցեն՝ մուրացիկ շրջեսցին։՝՝ 15Եւ որ զնովաւն իցեն՝ մահուամբ վախճանեսցին, այրեաց նոցա մի՛ ոք ողորմեսցի՝՝։ 16Եւ եթէ ժողովեսցէ իբրեւ զհող զարծաթ, եւ հանգոյն կաւոյ պատրաստեսցէ զոսկի, 17զայն ամենայն արդարք ստասցին, եւ զինչս նորա ճշմարիտք կալցին։ 18Եղեւ տուն նորա իբրեւ զցեց եւ իբրեւ զսարդիոստայն։ 19Մեծատուն ննջեաց՝ եւ ոչ եւս յաւելցէ յառնել, զաչս իւր եբաց՝ եւ ոչ եւս իցէ։ 20Պատահեցին նմա իբրեւ զջուր ցաւք, գիշերի ծածկեաց զնա մութ։ 21Առցէ զնա խորշակ եւ գնասցէ, եւ հոսեսցէ զնա ի տեղւոջէ իւրմէ։ 22Եւ ընկեսցէ զնա՝ եւ մի՛ խնայեսցէ. ի ձեռանէ նորա փախստիւ փախիցէ։ 23Ծափ զծափի հարցէ ի վերայ նորա, եւ քարշեսցէ զնա՝՝ ի տեղւոջէ իւրմէ։