1Եւ ապա ուր ուրեմն Յոբ եբաց զբերան իւր, եւ անէծ զօրն իւր, 2եւ ասէ.

3Կորիցէ օրն յորում ես ծնայ, եւ գիշերն՝ յորում ասացին թէ՝ Ահա արու։ 4Խաւարեսցի գիշերն այն, եւ մի՛ խնդրեսցէ զնա Տէր ի վերուստ. մի՛ եկեսցէ ի վերայ նորա լոյս։ 5Ընկալցի զնա խաւար եւ ստուեր մահու, եկեսցէ ի վերայ նորա մէգ։ 6Անիծեալ լիցի օրն այն եւ գիշերն, եւ տարցի զնա՝՝ խաւար. մի՛ եղիցի յաւուրս տարւոյ, եւ մի՛ թուեսցի յաւուրս ամսոց։ 7Այլ գիշերն այն եղիցի ի ցաւս, եւ մի՛ եկեսցէ ի վերայ նորա ուրախութիւն եւ ցնծութիւն։ 8Այլ նզովեսցէ զնա որ նզովելոցն է զօրն զայն, որ զբռամբ ածելոցն իսկ է՝՝ զմեծ վիշապն։ 9Խաւարեսցին աստեղք գիշերոյն այնորիկ, սպասեսցէ եւ ի լոյս մի՛ եկեսցէ, եւ մի՛ տեսցէ զարուսեակն ծագեալ՝՝։ 10Զի ոչ փակեաց զդրունս արգանդի մօր իմոյ, զի թերեւս մերժէր՝՝ զցաւս յաչաց իմոց։ 11Իսկ ընդէ՞ր յորովայնի ոչ վախճանեցայ, այլ ելի յարգանդէ եւ ոչ անդէն վաղվաղակի կորեայ։ 12Ընդէ՞ր դիպեցան ինձ ծնունդք՝՝, կամ ընդէ՞ր դիեցի ես զստինս մօր իմոյ։ 13Զի այժմ հանդարտեալ դադարէի, եւ ննջեցեալ հանգչէի 14ընդ թագաւորս եւ ընդ խորհրդականս երկրի ոյք հպարտացեալ էին ի սուրս իւրեանց՝՝, 15կամ ընդ իշխանս որոց բազում էր ոսկի, որք լցին զտունս իւրեանց արծաթով. 16կամ իբրեւ զանցուցեալն՝ որ ելանէ յարգանդէ մօր իւրոյ, կամ իբրեւ զտղայս որ ոչ տեսին զլոյս։ 17Անդ ամպարիշտք որ բորբոքեցին զսրտմտութիւն բարկութեան. անդ հանգեան աշխատեալքն մարմնով, 18ի միասին յաւիտենականք՝ որք ոչ լուան զձայն հարկահանի՝՝։ 19Փոքր եւ մեծ անդ են, եւ ծառայ աներկեւղ ի տեառնէ իւրմէ։ 20Իսկ ընդէ՞ր տուեալ իցէ անձանց դառնացելոց լոյս, եւ կեանս ցաւագնելոց ոգւովք, 21որ ցանկան մահու, եւ ոչ հասանեն. փորեն իբրեւ զգանձս՝՝. 22եւ խնդալից լինին եթէ գտանիցեն զմահ. 23մարդոյ հանգիստ է յորմէ ճանապարհն թաքեաւ ի նմանէ՝՝, զի փակեաց զնովաւ Աստուած։ 24Յառաջ քան զկերակուրս իմ՝ հեծութիւն եհաս, արտասուօք եւ ահիւ նեղեալ եմ։ 25Զի երկեւղն յորմէ խիթայի եկն ի վերայ իմ, եւ յորմէ կասկածէի պատահեաց ինձ։ 26Ոչ խաղաղեցայ, ոչ դադարեցի, ոչ հանգեայ. քանզի եկն ի վերայ իմ բարկութիւն։