1Արդ ծիծաղին զինեւ յետինք. արդ խրատեն զիս ի միասին, զորոց պախարակէի զհարս նոցա. զորս՝՝ ոչ համարէի լինել հաւասար շանց արօտականաց իմոց։ 2Նա եւ զօրութիւն ձեռաց նոցա ընդէ՞ր էր ինձ. ի վերայ նոցա կորեաւ վախճան՝՝։ 3Ի կարօտութեան եւ ի սովի անծնունդ. որ փախչէին երէկ յանջրդւոյ՝՝, յանձկութենէ եւ ի թշուառութենէ։ 4Որք պատէին խարշափուն բանջարով,՝՝ որոց բանջարն իսկ էր կերակուր։ 5Անարգք եւ արհամարհեալք եւ կարօտեալք յամենայն բարութենէ, որք եւ զարմատս փայտից ծամէին ի սաստիկ սովոյ։ 6Յարեան ի վերայ իմ գողք. որոց տունք իւրեանց էին ծակք վիմաց. 7ի մէջ արձագանգաց գոչեսցեն. որք ընդ խռուովք վայրենեօք բնակեալ էին։՝՝ 8Որդիք անզգամաց եւ անուանարկաց, եւ շիջելափառք յերկրէ։ 9Արդ քնար եմ ես նոցա, եւ զիս ունին բամբասանս։ 10Գարշեցան յինէն մեկնեալք ի հեռաստանէ, եւ յերեսաց իմոց թուք ոչ խնայէին։ 11Զի բացեալ զկապարճս իւր խոցոտեաց զիս. եւ սանձս երեսաց իմ առաքեաց։ 12Յարեան ի վերայ աջոյ շառաւեղի. զոտս իւր ձգեաց՝ եւ ճանապարհ արար ի վերայ իմ։ 13Ընդ շաւիղս կորստեան նոցա շփեցան շաւիղք իմ. մերկացոյց զպատմուճան իմ. 14նետիւք իւրովք խոցոտեաց զիս, մատուցեալ որպէս եւ կամի։ 15Ցաւօք վարակեալ եմ, դարձեալ են յիս ցաւք. գնաց յինէն յոյս իբրեւ զհողմ, եւ իբրեւ զմէգ փրկութիւն իմ։՝՝ 16Եւ արդ զինեւ զեղցի անձն իմ. ունին զիս աւուրք ցաւոց։ 17Գիշերի ոսկերք իմ խարշեցան, եւ ջիղք իմ լուծեալ են։ 18Բազում զօրութեամբ ձեռն արկ զպատմուճանաւ իմով, եւ իբրեւ զժապաւէն պատմուճանի իմոյ շուրջ կալաւ զիս։ 19Համարի զիս հանգոյն կաւոյ, ի հող եւ ի մոխիր է բաժին իմ։ 20Աղաղակեցի առ քեզ՝ եւ ոչ լուիցես ինձ, կացին եւ հայեցան՝՝ յիս։ 21Պատահեցար ինձ անողորմ, հզօր ձեռամբ հարեր զիս։ 22Կարգեցեր զիս ի ցաւս, եւ ընկեցեր զիս ի փրկութենէ։՝՝ 23Գիտեմ զի մահ սատակեսցէ զիս, զի բնակութիւն ամենայն մահկանացուի երկիր է։ 24Երանի թէ կարէի զանձն իմ վարժել, կամ աղաչել զայլ՝ եւ առնէր ինձ զայն։՝՝ 25Եւ ես ի վերայ ամենայն տկարի լայի, եւ հեծեծէի յորժամ տեսանէի զայր ի վիշտս։ 26Եւ ունէի ի բարութեան, եւ ահաւասիկ պատահեցին ինձ առաւել աւուրք չարեաց։՝՝ 27Որովայն իմ եռայ, եւ ոչ դադարեսցէ. ժամանեցին ինձ աւուրք աղքատութեան։ 28Նեղեալ շրջեցայց առանց բերանակապի՝՝. կացի ի մէջ եկեղեցւոյ աղաղակ բարձեալ։ 29Եղբայր եղէ համբարուաց, եւ ընկեր ջայլեմանց։ 30Մորթ իմ սեւացաւ սաստկագոյն, եւ ոսկերք իմ ի տօթոյ։ 31Դարձաւ ի սուգ քնար իմ, եւ սիրտ իմ՝՝ եւ երգ իմ ի լալիւն։