1Կրկնեալ անդրէն Եղիուսայ ասէ. 2Լուարուք ինձ, իմաստունք, ունկնդիր լերուք, հանճարեղք։ 3Զի ունկն զբանս քննէ, եւ կոկորդ զկերակուրս ճաշակէ՝՝։ 4Ընտրեսցուք մեզ դատաստան, եւ գիտասցուք ի միջի մերում թէ բարի է՝՝։ 5Զի ասաց Յոբ թէ՝ Արդար եմ ես, եւ Տէր զընկէց զիրաւունս իմ, 6եւ ստեաց դատաստանի իմում. բռնութեամբ՝՝ է նետս իմ առանց անիրաւութեան։ 7Ո՞վ է իբրեւ զՅոբ՝ որ ըմպէ զարհամարհանս իբրեւ զջուր։ 8Ոչ մեղուցեալ եւ ոչ ամպարշտեալ, կամ հաղորդեալ ճանապարհի որոց գործեն զանօրէնութիւն, գնալ ընդ ամպարիշտս։ 9Մի՛ ասիցես՝ չիք այցելութիւն ի վերայ առն, եւ այցելութիւն նմա ի Տեառնէ։՝՝ 10Վասն որոյ, հանճարեղք սրտիւք, լուարուք ինձ. մի՛ լիցի ինձ ամպարշտել առաջի Տեառն, եւ առաջի Ամենակալին աղմկել զիրաւունս։ 11Այլ հատուսցէ մարդոյ ըստ իւրաքանչիւր գործոց նոցա, եւ ի ճանապարհի առն գտցէ զնա։ 12Համարիցի՞ս զՏեառնէ՝՝ անկարգս ինչ առնել, կամ թէ Ամենակալն պղտորիցէ՞ զիրաւունս։ 13Ո՞ արար զերկիր. ո՞ է որ արար զառ ի ներքոյս երկնից, եւ զամենայն որ ի միջոցի։՝՝ 14Եթէ կամեսցի պնդել եւ զշունչ առ ինքեան արգելուլ. 15վախճանեսցի ամենայն մարմին առ հասարակ, եւ ամենայն մարմին ի հող դարձցի ուստի եւ ստեղծաւ։ 16Ապա թէ ոչ՝՝ խրատեսցիս՝ լուր զայս, ունկն դիր բարբառոյ բանից իմոց։ 17Եթէ դու ոչ համարիցիս զայն որ ատեայ զանիրաւութիւն, եւ կորուսանէ զչարիս. արդարք յաւիտեան կեան։ 18Ամպարիշտ է որ ասէ ցթագաւոր թէ՝ Անիրաւ ես. ամպարշտագոյն քան զիշխանս, 19որ ոչ պատկառեաց ի պատուական երեսաց, եւ ոչ գիտաց պատիւ դնել արանց եւ մեծարել զերեսս նոցա։ 20Ընդունայն լիցի նոցա աղաղակելն եւ աղաչել զայլս. զի վարեցան անօրէնութեամբ խոտորեցուցանել զտկարս։ 21Զի ինքն է տեսօղ գործոց մարդկան, եւ ղօղեաց ինչ ոչ ի նմանէ՝ զոր գործեցին։ 22Եւ չիք տեղի թաքչելոյ այնոցիկ՝ որ գործեն զանօրէնութիւն. 23զի ոչ եւս դիցէ ի վերայ առն. քանզի Տէր զամենեսեան տեսանէ։ 24Որ հասանէ անքննականաց, փառաւորաց եւ հրաշակերտաց՝ որոց ոչ գոյ թիւ։ 25Որ՝՝ ճանաչէ զգործս նոցա, եւ դարձուցանէ ի գիշերի, եւ խոնարհեսցին։ 26Շիջոյց զամպարիշտս. մատնցոյցք եղեն առաջի թշնամեաց իւրեանց։ 27Զի խոտորեցան յօրինաց Աստուծոյ, եւ զիրաւունս նորա ոչ ծանեան։՝՝ 28Ածել զնովաւ զաղաղակ տնանկի, եւ զբողոք աղքատաց լուիցէ։ 29Եւ ինքն տացէ լռութիւն, ո՞ պատժեսցէ զնա. եւ՝՝ ծածկեսցէ զերեսս, ո՞ տեսանիցէ զնա։ 30Ե՛ւ ազգաց ե՛ւ մարդկան միանգամայն թագաւորեցուցանէ զայր կեղծաւոր՝ վասն խստութեան ժողովրդեան։ 31Զի որ ասէ ընդդէմ Հզօրին՝ թէ՝ Առի եւ գրաւեցի առանց քո. 32եթէ տեսեր՝ ցոյց ինձ, եւ՝՝ եթէ անիրաւութիւն արարի, այլ ոչ յաւելից։ 33Միթէ ի քէ՞ն ոք պահանջիցէ զայն, զի մերժեսդ. դու ընտրեցեր՝ եւ ոչ ես. եւ եթէ գիտիցես ինչ՝ խօսեաց։ 34Վասն որոյ հանճարեղք սրտիւք խօսեսցին զայս, եւ այր իմաստուն լուաւ զայս՝՝։ 35Բայց Յոբ ոչ իմաստութեամբ խօսեցաւ, եւ բանք նորա ոչ են հանճարով։ 36Բայց սակայն ուսիր, Յոբ, եւ մի՛ տացես տակաւին պատասխանի իբրեւ զանզգամ։ 37Զի մի՛ յաւելուցուք ի մեղս ձեր, եւ անօրէնութիւն համարեալ լիցի ձեզ ի բազում բանս խօսելոյ առաջի Տեառն։՝՝