1Եւ ի վերայ այնորիկ խռովեցաւ սիրտ իմ, եւ ծորեաց ի տեղւոջէ իւրմէ։ 2Լուր զլուր զբարկութեան սրտմտութեան Տեառն, եւ խորհուրդ ի բերանոյ նորա ելցէ։՝՝ 3Ի ներքոյ ամենայն երկնից իշխանութիւն նորա՝՝, եւ լոյս նորա ի վերայ ծագաց երկրի։ 4Զկնի նորա գոչեսցէ բարբառ, որոտայցէ ձայնիւ բարձրութեան իւրոյ, եւ ոչ փոխանակեսցէ զնոսա զի լսելի արասցէ զձայն իւր։ 5Եւ որոտասցէ Հզօրն սքանչելի բարբառով իւրով. քանզի արար մեծամեծս՝ զոր ոչ գիտէաք։ 6Հրաման տայ ձեան թէ՝ Լեր յերկրի, եւ ձմերայնոյ անձրեւաց ըստ զօրութեան իւրեանց՝՝։ 7Ի ձեռին ամենայն մարդոյ կնքէ, զի ծանիցէ ամենայն մարդ զիւր տկարութիւն՝՝։ 8Մտին գազանք ի դադարս, ղօղեցին ի խշտիս։ 9Ի շտեմարանաց ելանեն ցօղք, եւ ի բարձրուանդակաց ցուրտ. 10եւ ի շնչելոյ Հզօրին տացէ սառամանիս. յեղյեղու զջուրս որպէս եւ կամի. 11եւ զընտիր ամպ ցանեսցէ. ցրուէ մէգ զլոյս նորա, եւ ինքն դարձուսցէ զշրջանակս։ 12Ուր կամեցաւ՝ եդ զգործ նոցա, եւ զամենայն ինչ զոր հրամայեսցէ նոցա. սոքա կարգեալ են առ ի նմանէ ի վերայ երկրի։ 13Եթէ՛ ի խրատ, եւ եթէ՛ յերկիր իւր, եթէ՛ յողորմութիւն՝ գտցեն զնա։՝՝ 14Ունկն դիր այսմիկ, Յոբ, կաց եւ խրատեաց զզօրութիւն Տեառն։ 15Գիտեմք զի Աստուած եդ զգործս իւր. լոյս արար ի խաւարի։ 16Գիտէ զքննութիւն ամպոց. արհաւիրք են յանցանք չարագործաց։ 17Եւ քո ջերմ պատմուճան հանդարտեալ կայ ի վերայ երկրի։ 18Ի հարաւոյ հաստատեսցես ընդ նմա ի հնութիւնս, զօրացուցանել իբրեւ զտեսիլ եղեման։ 19Բայց ընդէ՞ր իսկ, աղէ ուսո զիս. զի՞նչ ասասցուք նմա, եւ դադարեսցուք ի բազումս խօսելոյ։ 20Միթէ մատեա՞ն կամ դպի՞ր մերձ կայցէ առ իս, զի զմարդկան գրեալ լռեցուցից։ 21Ոչ ամենեցուն է լոյս տեսանելի, փայլածուն է ի հնութիւնս, որպէս որ ի նմանէն ի վերայ ամպոց։ 22Ի հիւսիսոյ ամպ ոսկէճաճանչ. ի վերայ այսոցիկ մեծ են փառք եւ պատիւ Ամենակալին. 23եւ ոչ գտանեմք զայլ ոք նմանօղ զօրութեան նորա. որ զարդարն դատի՝ ո՞չ համարիցիս լսել նմա։ 24Վասն որոյ երկիցեն ի նմանէ մարդիկ, երկիցեն ի նմանէ եւ իմաստունք սրտիւք։՝՝