1Եթէ գիտիցե՞ս զժամանակ ծննդեան յամուրաց քարանձաւաց, զգուշանայցե՞ս երկանց եղանց։ 2Թուիցե՞ս լիով զամիսս ծննդեան նոցա, լուծանիցե՞ս զերկունս նոցա։ 3Սնուցանիցե՞ս զմանկունս նոցա առանց երկիւղի, մերժիցե՞ս ի նոցանէ զերկունս։ 4Փրծանիցին որդիք նոցա, բազմանայցեն ի ծննդեան իւրեանց, ելանիցեն՝ եւ անդրէն ոչ կրկնիցին՝՝։

5Ո՞ եթող զցիռ ազատացեալ, ո՞վ ելոյծ զկապանս նորա։ 6Եդի նմա կայանս զառապարս, եւ բնակութիւն նմա զաղտաղտուկս։ 7Ծաղր առնէ զբազմամբոխ քաղաքաց, եւ զբամբասանս հարկահանաց ոչ լսէ։ 8Դիտէ զլերինս արօտի իւրոյ, եւ զհետս ամենայն դալարւոյ շրջի խնդրել։ 9Եթէ կամիցի՞ քեզ միեղջերուն ծառայել, կամ հանգչել առ մսուր քո։ 10Կապիցե՞ս սամետիւք լուծ նմա, կամ ձգիցէ՞ ակօս ի դաշտի քում։ 11Յուսայցե՞ս ի նա՝ զի բազում է զօրութիւն նորա, եւ թողուցո՞ւս ի նա զամենայն գործս քո։ 12Հաւատայցե՞ս եթէ հատուցանիցէ քեզ զսերմանիս, եւ ամփոփիցէ զկալ քո։

13Թեւք թռուցելոց նէեղասաց, եթէ յղասցի՞ ասիդն եւ նէեսայն՝՝։ 14Զի արկցէ յերկիր զձուս իւր, եւ ջեռուսցէ ընդ հողով, 15եւ մոռացաւ թէ ոտն ցրուիցէ, եւ գազանք անապատի կոխեսցեն։ 16Ուծացաւ յորդւոց իւրոց՝ իբրեւ ոչ յիւրմէ, ի զուր վաստակեցաւ առանց երկիւղի։ 17Զի լռեցոյց Աստուած ի նմանէ զիմաստութիւն, եւ ոչ ետ նմա բաժին ի հանճարոյ։ 18Ի ժամանակի բարձրասցի ի բարձունս. ծաղր առնէ զերիվարաւ եւ զհեծելով նորա։

19Եթէ դո՞ւ ագուցեր ձիոյ զօրութիւն, եւ զգեցուցեր զրահ ընդ պարանոցաւ նորա. 20արկեր զնովաւ սպառազինութիւն, եւ փառս լանջաց նորա զյանդգնութիւն։՝՝ 21Որոտայ ի դաշտի եւ դափր հատանէ, ելանէ ի դաշտ զօրութեամբ. 22ի պատահել նետից՝ արհամարհէ, եւ ոչ դարձցի յերկաթոյ։ 23Ի վերայ նորա շողան աղեղն եւ սուսեր, եւ շարժիւն վահանի եւ նիզակի. 24եւ բարկութեամբ ապականէ զերկիր. եւ ոչ հաւատայ՝ մինչեւ փող արկանիցի։ 25Եւ իբրեւ փող հարկանի, նա Վաշ վաշ կարդայ. ի հեռաստանէ առնու զհոտ պատերազմի՝ վազս առնելով եւ փռնչելով՝՝։

26Եթէ ի քումմէ՞ իմաստութենէ եկաց բազէ տարածեալ զթեւս, անշարժ դիտել ընդ հարաւ՝՝։

27Կամ թէ քո՞ հրամանաւ վերանայ արծուի, եւ անկղ ի վերայ բունոյ իւրոյ՝՝ 28նստեալ դադարիցէ ի քարանձաւս վիմաց եւ ի ծածուկս. 29անդ կայ եւ խնդրէ զկերակուր, ի հեռաստանէ դիտեն աչք իւր։ 30Եւ ձագք նորա արեամբ թաթաւին. ուր ուրեք իցէ գէշ՝ անդ վաղվաղակի գտանին։

31Եւ պատասխանի ետ Տէր Աստուած Յոբայ՝ եւ ասէ. 32Միթէ զդատաստան ոք Բաւականին թիւրիցէ՞, եւ յանդիմանիցէ՞ զԱստուած, եւ տայցէ՞ նմա պատասխանի։՝՝

33Կրկնեալ անդրէն Յոբայ ասէ ցՏէր. 34Զի՞ եւս տակաւին դատիցիմ, կշտամբեալ եւ յանդիմանեալ. ի Տեառնէ լսեմ զայդպիսի բանս.՝՝ զի ես ոչ ինչ մի եմ. զի՞նչ տաց առ այդ պատասխանի, բայց եթէ ափիբերան լինիցիմ։ 35Մի անգամ խօսեցայ, եւ յերկրորդումն ոչ յաւելից։