1Արդ աղէ կարդա, թէ ոք տայցէ՞ քեզ ձայն, կամ թէ զոք ի հրեշտակաց սրբոց տեսցե՞ս՝՝։ 2Քանզի եւ զանզգամ սպանանէ բարկութիւն, եւ զմոլորեալն մեռուցանէ նախանձ։ 3Նա՝ ես տեսի անզգամաց արմատս ձգեալ, այլ վաղվաղակի հարան յարկք՝՝ նոցա։ 4Հեռի լիցին որդիք նոցա ի փրկութենէ, կողկողեսցին առ դրունս վատթարաց, եւ ոչ ոք իցէ որ փրկիցէ։ 5Զի զոր նոքայն ժողովեցին արդարք կերիցեն, եւ նոքա մի՛ եղիցին ապրեալք ի չարեաց. ծծեսցի զօրութիւն նոցա՝՝։ 6Զի ոչ եթէ յերկրէ ելանիցէ աշխատութիւն, եւ ոչ ի լերանց բուսանիցին ցաւք։ 7Այլ մարդ աշխատութեամբ ծնանի. ձագք արծուեաց՝՝ ի բարձունս թռչին։ 8Բայց սակայն ես խնդրեցից ի Տեառնէ, եւ զՏէր զամենեցուն իշխանն կարդացից՝՝, 9որ առնէ զմեծամեծս եւ զանքնինս եւ զփառաւորս եւ զհրաշակերտս որոց ոչ գոյ թիւ. 10որ տայ անձրեւ յերկիր, առաքէ զջուրս ի ներքոյ երկնից. 11որ առնէ զխոնարհս ի բարձունս, եւ կանգնէ զկորուսեալս՝՝, 12եւ փոփոխէ զխորհուրդս խորամանկաց, եւ ոչ գործեսցեն ձեռք նոցա զճշմարտութիւն. 13որ հասանէ իմաստնոց հանճարով՝՝, եւ զխորհուրդս բազմանիւթաց յիմարեցոյց։ 14Ի տուէ պատահիցէ նոցա խաւար, եւ ի միջօրէի իբրեւ ի գիշերի խարխափեսցեն։ Սատակեսցին պատերազմաւ՝՝, 15եւ աղքատն ապրեսցի ի ձեռանէ հզօրին։ 16Եղիցի յոյս տկարի, բերան անիրաւի խցցի։ 17Երանեալ է մարդ զոր յանդիմանեաց Տէր, եւ ի խրատուէ Ամենակալին մի՛ հրաժարեսցես։ 18Զի նա ցաւեցուցանէ, եւ միւսանգամ անդրէն հաստատէ. եհար՝ եւ ձեռք նորա բժշկեցին։ 19Վեցիցս ի վշտաց փրկեսցէ զքեզ, եւ յեւթներորդումն ոչ մերձեսցի առ քեզ չար։ 20Ի սովի՝ փրկեսցէ զքեզ ի մահուանէ, ի պատերազմի՝ ի ձեռաց երկաթոյ արձակեսցէ զքեզ։ 21Ի տանջանաց լեզուի ծածկեսցէ զքեզ, եւ մի՛ երկիցես ի չարեաց եկելոց ի վերայ քո. 22զանիրաւս եւ զանօրէնս արհամարհեսցես՝՝, ի գազանաց վայրենեաց ոչ երկիցես. 23զի ընդ քարինս վայրի դաշինք քո, եւ գազանք վայրենիք խաղաղասցին ընդ քեզ։ 24Ապա գիտասցես թէ խաղաղութիւն է տան քո, եւ բնակութիւն յարկի քո մի՛ վրիպեսցի՝՝։ 25Եւ ծանիցես զի բազում է զաւակ քո, եւ որդիք քո եղիցին իբրեւ զբանջար վայրի։ 26Եւ երթիցես ի գերեզման իբրեւ զցորեան հասեալ՝ ի ժամանակի հնձեալ, կամ՝՝ իբրեւ զշեղջ կալոյ ի ժամանակի ամփոփեալ։ 27Ահաւասիկ զայս այսպէս քննեցաք, այս է զոր լուաքն. բայց դու գիտասջիր յանձն քո՝ զինչ գործեցեր։