1Ո՞չ ապաքէն իբրեւ զփորձութիւն են վարք մարդոյ ի վերայ երկրի, եւ իբրեւ զառօրեայ վարձք վարձկանի կեանք նորա։ 2Կամ իբրեւ զծառայ երկուցեալ ի տեառնէ իւրմէ եւ զօղեալ ընդ հովանեաւ, եւ իբրեւ զվարձկան որ սպասիցէ վարձուց իւրոց, 3նոյնպէս եւ ես սպասեցի ամսոց սնոտեաց. գիշերք ցաւագին տուեալ են ինձ։ 4Եթէ ննջեցից՝ ասեմ. Ե՞րբ իցէ տիւ. եւ եթէ յառնիցեմ՝ դարձեալ թէ՝ Ե՞րբ իցէ երեկ. լի ցաւօք լինիմ յերեկորեայ մինչեւ ցառաւօտ։ 5Թաթաւին մարմինք իմ զազրութեամբ որդանց, մաշեցի զկոշտս երկրի առ ի զթարախս քերելոյ։ 6Եւ կեանք իմ թեթեւագոյնք են քան զխօսս, եւ կորեան յունայնութեան յուսոյ։՝՝ 7Յիշեա զի փուք են կեանք իմ, եւ ոչ դարձցի ակն իմ ի տեսանել զբարի։ 8Եւ ոչ հայեսցի յիս ակն տեսողի. աչք քո յիս՝ եւ ես ոչ եւս իցեմ։ 9Իբրեւ զամպ ջնջեալ յերկնից. զի եթէ իջանիցէ մարդ ի դժոխս. 10ոչ եւս ելցէ եւ ոչ դարձցի ի տուն իւր, եւ ոչ եւս ծանիցէ զնա տեղի իւր։ 11Այսուհետեւ ոչ եւս խնայեցից ի բերան իմ, խօսեցայց մինչեւ իցեմ ի վիշտս, բացից զդառնութիւն անձին իմոյ տագնապաւ։ 12Միթէ ծո՞վ իցեմ կամ վիշա՞պ, զի կարգեցեր զինեւ պահ։ 13Ասացի թէ՝ Մխիթարեսցեն զիս մահիճք իմ, վճարեցից զինէն զբանս յանկողնի իմում՝՝, 14զարհուրեցուցանես զիս երազովք, եւ տեսլեամբք հարկանես զիս։ 15Թափես զոգի յանձնէ իմմէ, եւ ի մարմնոյ զշունչ իմ, եւ ի մահուանէ զկեանս իմ. 16զի ոչ եթէ յաւիտեան կեամ, եթէ երկայնամիտ եղէց՝՝. ի բաց կաց յինէն, զի ընդունայն են կեանք իմ։ 17Զի զի՞նչ է մարդ՝ զի մեծացուցեր զնա, կամ զի հայիցիս ի նա մտօք, 18կամ այցելութիւն առնիցես նմա մինչեւ ցառաւօտ, եւ ի հանգիստ դատիցիս զնա՝՝։ 19Մինչեւ յե՞րբ ոչ թողուցուս զիս, եւ ոչ ընդարձակիցես ինձ մինչեւ ցաւովք կլանիցեմ զտողուկս իմ։ 20Զի թէ մեղայ՝ զի՞նչ կարիցեմ առնել քեզ, որ գիտեսդ զմիտս մարդկան. ընդէ՞ր եդիր զիս քեզ ոսոխ, եւ իցեմ քեզ բեռն։ 21Եւ ընդէ՞ր ոչ արարեր մոռացումն անօրէնութեան իմոյ եւ սրբութիւն մեղաց իմոց. արդ ահա յերկիր դառնայցեմ՝՝ կանխեալ, եւ այլ ոչ եւս իցեմ։