1Կրկնեալ անդրէն Բաղդատայ Սաւքեցւոյ ասէ. 2Մինչեւ ցեր՞բ խօսիցիս զայդ, եւ ոգի մեծաբանութեան ի բերան քո՝՝։ 3Միթէ անիրա՞ւ դատիցի Տէր, կամ որ զամենայն արար՝՝ պղտորիցէ՞ զիրաւունս։ 4Եթէ որդիքն քո մեղան առաջի նորա, առաքեաց ի ձեռին զանօրէնութիւնս նոցա։ 5Բայց դու կանխեա առ Տէր ամենակալ աղօթիւք՝՝, 6եթէ սուրբ եւ ճշմարիտ իցես՝ աղօթից քոց լուիցէ, դարձուսցէ քեզ զյարկն արդարութեան. 7եւ լինիցին առաջինքն քո սակաւք, եւ վերջինքն քո անբաւք։

8Բայց աղէ հարց զազգն առաջին, եւ քննեա ըստ տոհմից հարցն. 9(զի երիկեանք եմք, եւ ոչ գիտեմք. քանզի ստուեր են կեանք մեր ի վերայ երկրի.) 10կամ թէ ո՞չ նոքին իսկ ուսուսցեն զքեզ եւ պատմեսցեն, եւ ի սրտէ հանցեն զբանս։ 11Միթէ կանաչանա՞յ պրտու առանց ջրոյ, կամ բարձրանայցէ՞ կնիւն առանց ըմպելոյ. 12մինչդեռ անդէն ի վերայ արմատոց իւրոց է՝ ո՞չ հնձեսցի. յառաջ քան զարբենալ ամենայն բանջար եթէ ոչ ոռոգանի՝ ո՞չ՝՝ ցամաքիցի։ 13Արդ այնպէս եղիցի վախճան ամենեցուն որ մոռանայցեն զՏէր. զի յոյս ամպարշտի կորիցէ։ 14Անշէն լիցի տուն նորա, անցցէ իբրեւ սարդիոստայն յարկ նորա՝՝. 15թէպէտ եւ հաստատեսցէ զտուն իւր՝ մի՛ կացցէ, յարկանել ձեռին նորա՝ մի՛ հանդարտեսցէ։ 16Զի խոնաւութիւն յարեգականէ է, եւ ի նեխութենէ՝՝ նորա ելցէ շառաւիղ իւր։ 17Ի վերայ կարկառի քարանց ննջեսցէ, եւ ի մէջ մանրախիճ քարանց կեցցէ. եթէ ընկլցէ զնա տեղին՝ ստեսցէ։ 18Ո՞չ տեսեր այսպիսի ինչ. 19զի կործանումն ամպարշտի այսպիսի է, եւ յերկրէ այլ բուսցի։ 20Զի Տէր՝՝ ոչ մերժէ զանմեղն, զամենայն պատարագ ամպարշտի ոչ ընկալցի։ 21Բերանք ճշմարտից լցցին ծաղու, եւ շրթունք նոցա՝՝ գոհութեամբ։ 22Թշնամիք նոցա զգեցցին զամօթ, յարկք ամպարշտի ոչ եւս իցեն։