1Եւ հրաման ետ Տէր կիտին մեծի կլանել զՅովնան, եւ էր Յովնան ի փոր կիտին զերիս տիւս եւ զերիս գիշերս։ 2Եւ եկաց Յովնան յաղօթս առ Տէր Աստուած ի փորոյ կիտին, 3եւ ասէ. Ի նեղութեան իմում աղաղակեցի առ Տէր Աստուած իմ՝՝, եւ լուաւ ինձ. յորովայնէ դժոխոց աղաղակի իմում՝՝ լուր, Տէր,՝՝ ձայնի իմում։ 4Ընկեցեր զիս ի խորս սրտից ծովու, եւ գետք պաշարեցին զիս. ամենայն զբօսանք քո եւ ալիք քո անցին ի վերայ իմ։ 5Եւ ասացի թէ՝ Մերժեցայ յաչաց քոց. արդ իցէ՞ թէ՝՝ յաւելից հայել ի տաճար սուրբ քո։ 6Հեղան զինեւ ջուրք մինչեւ յոգիս, անդունդք անհնարինք պաշարեցին զիս. եմուտ գլուխ իմ ընդ փապարս լերանց։ 7Իջի յերկիր, որոյ նիգք իւր աղխք յաւիտենից. ելցեն յապականութենէ կեանք իմ։ 8Առ քեզ, Տէր Աստուած իմ, ի նուաղել հոգւոյ իմոյ կարդացի՝՝, զՏէր յիշեցի, եւ եկեսցեն աղօթք իմ ի տաճար սուրբ քո։ 9Որ պահէին զունայնութիւն եւ զստութիւն՝ զողորմութիւնս իւրեանց թողին։ 10Այլ ես ի ձայն օրհնութեան եւ խոստովանութեան՝՝ մատուցից քեզ պատարագ, զոր ուխտեցի, եւ հատուցից փրկութեան Տեառն՝՝։

11Եւ հրամայեցաւ ի Տեառնէ վիշապ ձկանն, եւ եթուք զնա ի ցամաք։