Հեսույի գիրք
17
1Եւ եղեն սահմանք ցեղի որդւոցն Մանասէի, զի նա էր անդրանիկ Յովսեփայ. Մաքիրայ՝ անդրանկանն Մանասէի հօր Գաղաադու, քանզի այր պատերազմօղ էր, Գաղաադայինն եւ Բասանաստան։ 2Եւ եղեւ այլոց որդւոցն Մանասէի, ըստ տոհմից իւրեանց, որդւոցն Աքիեզերայ եւ որդւոցն Քեղկեայ եւ որդւոցն Եսրիելայ եւ որդւոցն Սիւքեմայ եւ որդւոցն Սեմիդայեայ, եւ որդւոցն Ոփերայ, սոքա են որդիք Մանասէի որդւոյ Յովսեփայ արուք ըստ տոհմից իւրեանց։ 3Եւ Սաղպաադայ որդւոյ Ոփերայ, որդւոյ Գաղաադու, որդւոյ Մաքիրայ, որդւոյ Մանասէի, ոչ գոյին նորա ուստերք, այլ դստերք. եւ այս են անուանք դստերացն Սաղպաադայ. Մաաղա եւ Նուա եւ Էգղա եւ Մեղքա եւ Թերսա։ 4Կացին առաջի Եղիազարու քահանայի, եւ առաջի Յեսուայ որդւոյ Նաւեայ եւ առաջի իշխանացն, եւ ասեն. Աստուած պատուիրեաց ի ձեռն Մովսիսի տալ մեզ ժառանգութիւն ի մէջ եղբարց մերոց։ Եւ տուաւ նոցա ժառանգութիւն հրամանաւ Տեառն ի մէջ եղբարց հօր իւրեանց։ 5Եւ ել վիճակ Մանասէի դաշտն Ղաբեկայ եւ Գաղաադի եւ Բասանայ՝՝, որ է յայնկոյս Յորդանանու. 6զի դստերք որդւոց Մանասէի ժառանգեցին վիճակ ի մէջ եղբարց իւրեանց՝՝, եւ երկիրն Գաղաադու եղեւ որդւոցն Մանասէի մնացելոցն։
7Եւ եղեն սահմանք որդւոցն Մանասէի յԱսերմաքթովթայ, որ է հանդէպ Սիւքեմայ, եւ երթան սահմանքն ցՅամին եւ ցԱսեբ՝ յաղբեւրն՝՝ Թափթովթայ. 8Մանասէի եղիցի երկիր Թափթովթայ. եւ Թափթովթա ի սահմանս Մանասէի՝ որդւոցն Եփրեմայ։ 9Եւ իջանեն սահմանքն ի ձորն Կանայի ընդ հարաւակողմն հանդէպ ձորոյն Յայիրայ, եւ բեւեկնին Եփրեմայ ի մէջ քաղաքին Մանասէի՝՝. եւ սահմանք Մանասէի ընդ հիւսիսի ցհեղեղատն, եւ եղիցին նորա ելք ծովն։ 10Ի հարաւակողմն կուսէ Եփրեմայ եւ ի հիւսիսոյ Մանասէի. եւ եղիցի ծովն սահման նոցա. եւ յԱսեր՝ յարեսցին ի հիւսիսոյ կողմանէ, եւ յԻսաքար՝ յարեւելից կողմանէ։ 11Եւ եղիցի Մանասէի ընդ Իսաքար եւ ընդ Ասեր, Բեթսան եւ աւանք նորա, եւ Ամբղան եւ աւանք նորա, բնակիչք Ենդովրայ եւ աւանք նորա, եւ բնակիչք Տանաքայ եւ աւանք նորա. եւ բնակիչք Մակեդդովայ եւ աւանք նորա. եւ երրորդ Նափեթայ եւ աւանք նորա՝՝։ 12Եւ ոչ կարացին որդիքն Մանասէի սատակել զքաղաքսն զայնոսիկ. եւ սկսաւ Քանանացին բնակել յերկրին յայնմիկ։ 13Եւ եղեւ իբրեւ յաղթահարեցին որդիքն Իսրայելի, արարին զՔանանացին հնազանդս, բայց սատակելով ոչ սատակեցին՝՝ զնոսա։
14Ընդդէմ դարձան որդիքն Յովսեփայ Յեսուայ եւ ասեն. Ընդէ՞ր ժառանգեցուցեր մեզ մի ժառանգութիւն եւ մի վիճակ, եւ ես ժողովուրդ բազում եմ, եւ Աստուած օրհնեաց զիս։ 15Եւ ասէ ցնոսա Յեսու. Եթէ ժողովուրդ բազում ես դու, ել յանտառն եւ սրբեա դու քեզ զերկիրն, զՓերեզացիսն եւ զՌափայինսն, եթէ նեղ իցէ քեզ լեառնդ Եփրեմի։ 16Եւ ասեն որդիքն Յովսեփայ. Չէ մեզ բաւական լեառնն Եփրեմայ. եւ անդ ընտիր ընտիրք երիվարաց, եւ զէն ամենայն Քանանացւոյն բնակելոյ յերկրի իմում ընդ իս՝՝, ի Բեթսան եւ յաւանս նորա եւ ի ձորն Յեզրայելի։ 17Եւ խօսեցաւ Յեսու ընդ որդիսն Յովսեփայ, ընդ Եփրեմի եւ ընդ Մանասէի եւ ասէ. Թէ ժողովուրդ բազում ես դու եւ զօրութիւն բազում ունիս, մի՛ լիցի քեզ մի վիճակ. 18անտառն եղիցի քեզ, զի անտառ է եւ սրբեսցես զնա, եւ եղիցին քեզ ելք նորա յորժամ սատակեսցես զՔանանացին. զի թէպէտ եւ երիվարք ընտիրք՝՝ իցեն նորա, եւ զօրագոյն քան զքեզ իցէ, դու յաղթահարեսցես զնա՝՝։
Գրաբար, 1895 · HYGRB1895