1Եւ առաքեաց Յեսու որդի Նաւեայ ի Սատիմայ երկուս երիտասարդս լրտեսել զերկիրն գաղտ, եւ ասէ. Ելէք լրտեսեցէք զերկիրն եւ զԵրիքով։ Եւ գնացեալ երկուց երիտասարդացն եկին յԵրիքով եւ մտեալ՝՝ ի տուն կնոջ պոռնկի միոջ որում անուն էր Ռախաբ, եւ անդ կալան օթեվանս։ 2Ազդ եղեւ թագաւորին Երիքովայ եւ ասեն. Ահա արք մտեալ են այսր զցայգս յորդւոցն Իսրայելի լրտեսել զերկիրս։ 3Եւ առաքեաց թագաւորն Երիքովայ եւ ասէ ցՌախաբ. Հան այսր զարսդ մտեալսդ առ քեզ որ եկին ի տուն քո զցայգ, զի լրտեսել զամենայն երկիրս եկին։ 4Եւ առեալ կնոջն զերկոսին արսն թաքոյց զնոսա, եւ խօսեցաւ ընդ նոսա՝՝ եւ ասէ. Մտին առ իս արք, եւ ես ոչ գիտէի ուստի իցեն. 5եւ ընդ առնուլ դրանն ընդ աղջամուղջս՝ առաւօտին ելին արքն արտաքս եւ ոչ գիտեմ յո՛ գնացին. պնդեցարուք ստէպ զհետ նոցա, թերեւս հասանիցէք նոցա։ 6Եւ եհան զնոսա ի տանիս, եւ թաքոյց զնոսա ընդ խրձամբք կտաւոյ զոր դիզեալ էր իւր ի տանիս։ 7Եւ պնդեցան արքն զկնի նոցա զճանապարհն Յորդանանու ի հունն, եւ դուռն փակեցաւ, եւ եղեւ՝՝ իբրեւ ելին խնդրակքն զհետ նոցա։

8Եւ մինչեւ ի քուն մտեալ էր նոցա, ել ինքն առ նոսա ի տանիսն, 9եւ ասէ ցնոսա. Գիտեմ զի ետ ձեզ Տէր զերկիրս. քանզի անկաւ ահ ձեր ի վերայ մեր, եւ զի հաշեցան ամենեքեան որ բնակեալ էին յերկրիս յայսմիկ յերեսաց ձերոց. 10քանզի լուաք թէ ցամաքեցոյց Տէր զծովն Կարմիր յերեսաց ձերոց յելանելն ձեր յԵգիպտոսէ, եւ զոր ինչ արարէք ընդ երկուս թագաւորսն Ամովրհացւոց որ էին յայնկոյս Յորդանանու, ընդ Սեհոնի եւ ընդ Ովգայ, զորս սատակեցէք։ 11Եւ իբրեւ լուաք մեք, զարհուրեցաք սրտիւք մերովք, եւ ոչ եւս գոյ շունչ յումեք ի մէնջ յերեսաց ձերոց. զի Տէր Աստուած ձեր, նա է Աստուած յերկինս ի վեր եւ յերկիր ի խոնարհ։ 12Եւ արդ երդուարուք ինձ ի Տէր Աստուած, զի առնեմ ձեզ ողորմութիւն, եւ արասջիք եւ դուք ողորմութիւն տան հօր իմոյ. եւ տուք ինձ նշան ճշմարիտ։ 13Եւ ապրեցուցէք զտուն հօր իմոյ՝՝, եւ զմայր իմ եւ զեղբարս իմ եւ զքորս իմ, եւ զամենայն որ ինչ իցէ նոցա, եւ փրկեսջիք զանձն իմ՝՝ ի մահուանէ։ 14Եւ ասեն ցնա արքն. Անձինք մեր փոխանակ ձեր ի մահ, եթէ ոչ պատմիցէք զբանս զայս զմէնջ։ Եւ նա ասէ.՝՝ Եղիցի յորժամ մատնեսցէ ձեզ Տէր զքաղաքս, արասջիք ընդ իս՝՝ ողորմութիւն եւ ճշմարտութիւն։ 15Եւ կախեաց զնոսա չուանաւ ընդ պատուհանն. քանզի տուն նորա ի պարսպին էր եւ ինքն բնակեալ էր ի պարսպին։ 16Եւ ասէ ցնոսա. Զլեառնլեռնայն գնասջիք, զի մի՛ պատահեսցեն ձեզ խնդրակքն. եւ թաքիջիք անդ զերիս աւուրս, մինչեւ դարձցին խնդրակքն յետոյ ձերմէ. եւ ապա երթիջիք զճանապարհն ձեր։ 17Եւ ասեն արքն ցնա. Քաւեալ եմք մեք յերդմանէդ, զոր երդմնեցուցեր զմեզ. 18ահա մեք մտանիցեմք ի մասն ինչ քաղաքիդ, եւ դու դնիցես նշանակ զլարդ կարմիր, եւ կապեսցես զպատուհանէդ ընդ որ զմեզ իջուցեր. եւ զհայր քո եւ զմայր քո եւ զեղբարս քո եւ զամենայն տուն հօր քո ժողովեսցես առ քեզ ի տունս յայս։ 19Եւ եղիցի ամենայն որ ելանէ ի տանէ քումմէ արտաքս՝ ինքն եղիցի անձին իւրում պարտական. եւ մեք քաւեալ լիցուք յերդմանէդ քումմէ յայդմանէ՝՝. եւ որ միանգամ լինիցին ընդ քեզ ի տան քում, մեք լիցուք պարտականք, եթէ ձեռն ուրուք մերձեսցի ի նա։ 20Ապա թէ ոք մեղանչեսցէ մեզ եւ՝՝ յայտնեսցես զբանս մեր զայսոսիկ, քաւեալ լիցուք յերդմանէդ քումմէ յայդմանէ։ 21Եւ ասէ. Եղիցի ըստ բանիդ ձերում, նոյնպէս եղիցի։ Եւ արձակեաց զնոսա եւ գնացին. եւ կապեաց նշան կարմիր ի պատուհանին։

22Եւ գնացին եւ եկին ի լեռնակողմն, եւ կացին անդ զերիս աւուրս, մինչեւ դարձան խնդրակքն. եւ յուզեցին խնդրակքն զամենայն ճանապարհն եւ ոչ գտին։ 23Եւ դարձան երկոքին երիտասարդքն եւ իջին ի լեռնէ անտի եւ եկին յայնկոյս, եւ հասին առ Յեսու որդի Նաւեայ, եւ պատմեցին զամենայն անցսն որ անցին ընդ նոսա. 24եւ ասեն ցՅեսու թէ մատնեաց Տէր Աստուած ի ձեռս մեր զամենայն երկիրն, եւ զարհուրեցան ամենայն բնակիչք երկրին ի մէնջ։