Հուդա

1

ԷԵ.

1Յուդա, Յիսուսի Քրիստոսի ծառայ, եւ , հեթանոսաց որ՝՝ յԱստուծոյ Հօրէ էք սիրեցեալք, եւ Յիսուսի Քրիստոսի պահեալք ընտրեալք, 2ողորմութիւն ձեզ եւ խաղաղութիւն եւ սէր բազմասցի։

3Սիրելիք, զամենայն փոյթ յանձին կալեալ գրել ձեզ վասն մերոյ հասարակաց փրկութեանն, հարկ յանձին կալայ գրել ձեզ, եւ աղաչել զի ճգնիցիք ի վերայ հաւատոցն, որ միանգամ աւանդեցաւն սրբոց։ 4Քանզի սպրդեցին մտին ոմանք, որ յառաջագոյն կատարեալ էին ի սոյն , ամբարիշտք, որ զԱստուծոյ մերոյ շնորհսն դարձուցին յանկարգութիւն. եւ զմի միայն զԻշխանն եւ զՏէր մեր Յիսուս Քրիստոս ուրացեալք։

5Յիշեցուցանել ձեզ այսուհետեւ կամ է ինձ որ գիտէքդ զամենայն, զի միանգամ՝՝ զժողովուրդն փրկեաց յԵգիպտոսէ. երկրորդ անգամ զանհաւատսն կորոյս։ 6Եւ զհրեշտակս որ ոչ պահեցին զիւրեանց իշխանութիւնն, այլ թողին զիւրեանց բնակութիւնն, ի դատաստանս մեծի աւուրն մշտնջենաւոր կապանօք պահեաց ի խաւարի։ 7Որպէս Սոդոմն եւ Գոմոր եւ որ շուրջ զնոքօք քաղաքքն, որ ըստ նմին օրինակի պոռնկեցան զհետ ընկերացն մարմնոց, կան առաջի օրինակ՝ զյաւիտենական հրոյն ընկալեալ զդատաստան։ 8Ըստ նմին օրինակի եւ սոքա իբրեւ քնով դանդաչեալք՝ զմարմին պղծեն, զտէրութիւնս քամահեն, զփառսն հայհոյեն։ 9Ուր Միքայէլ հրեշտակապետն յորժամ բանսարկուն Սատանայի վիճեալ տայր պատասխանի վասն Մովսիսեանն մարմնոյ, ոչ ժպրհեցաւ հայհոյութեանն դատաստանի հանդուրժել. այլ ասէ. Սաստեսցէ ի քեզ Տէր։ 10Իսկ սոքա զոր ինչ ոչն իմանան՝ հայհոյեն. եւ զայլն եւս զոր բնութեամբ իբրեւ զանխօս անասուն գիտեն, ի նոսին ապականեսցին։ 11Վա՜յ է նոցա, զի ըստ ճանապարհին Կայենի գնացին, եւ ըստ մոլորութեանն Բաղաամայ զեղխեցան զհետ վարձուց, եւ ըստ հակառակութեանն Կորխայ կորեան։ 12Սոքա են ատեցեալք շոգմոգք՝ երթեալ զհետ ցանկութեանց իւրեանց, ի սէրս իւրեանց խարդախութեամբ, լինին ընդ ձեզ ուրախակիցք, աներկեւղ՝՝ զանձինս ճարակեն. ամպք անջրդիք հողմակոծեալք, ծառք պտղակորոյսք, անպտուղք, կրկնամեռք, խլեալք արմատաքի. 13անսաստ ալիք ծովու, որ միշտ փրփրեն զիւրեանց անձանցն զամօթ. աստեղք մոլարք, վիհ խաւարին յաւիտենից պահեալ է։

ԷԶ.

14Մարգարէացաւ վասն նոցա եւ եւթներորդն յԱդամայ Ենովք, եւ ասէ. Ահաւասիկ եկն Տէր բիւրովք սրբովք հրեշտակօք, 15առնել ըստ ամենայնի՝՝, եւ յանդիմանել զամենայն ամբարիշտս վասն գործոց իւրեանց զոր ամբարշտեցին. եւ վասն ամենայն խիստ բանից զոր խօսեցան զնմանէ մեղաւորք եւ ամբարիշտք։ 16Սոքա են տրտնջողք եւ շոգմոգք, երթեալ ըստ իւրեանց անձանց ցանկութեանց, եւ բերանք նոցա զամբարտաւանս բարբառին, առնուն ակն երեսաց վասն օգտի։

ԷԷ.

17Բայց դուք, սիրելիք, յիշեցէք զկանխասաց բանս զառաքելոցն Տեառն մերոյ Յիսուսի Քրիստոսի. 18զի ասէին ձեզ եթէ՝ Ի յետին ժամանակս եղիցին մարդք արհամարհողք, երթեալ ըստ իւրեանց ամբարշտութեանցն ցանկութեանց։

19Սոքա նշաւակեալք, շնչաւորք, որ զՀոգին ոչ ունիցին։ 20Այլ մեք, սիրելիք, եղիցուք՝՝ շինել զանձինս հաւատոց, ի Հոգին կացցուք յաղօթս՝՝, 21պահել զանձինս սիրովն Աստուծոյ ակն ունել ողորմութեանն Տեառն մերոյ Յիսուսի Քրիստոսի ի կեանսն յաւիտենական։ 22 ոմանց դատապարտելոց լինիջիք կշտամբիչք՝՝. 23եւ զոմանս ապրեցուցանիջիք յափշտակեալ ի հրոյ. եւ ոմանց ողորմեսջիք , դատել եւ զպատմուճանն որ ի մարմնոյն իցէ աղտեղեալ։

24Եւ այնմ, որ կարողն իցէ պահել զձեզ անարատս եւ անբիծս, հաստատեալ առաջի իւրոց փառաց աներկեւանն ցնծութեամբ. 25միոյն Աստուծոյ եւ Փրկչին մերոյ Յիսուսի Քրիստոսի Տեառն մերոյ , մեծութիւն, զօրութիւն եւ իշխանութիւն յառաջ քան զամենայն յաւիտեանս՝՝, ե՛ւ այժմ ե՛ւ յամենայն յաւիտեանս։ Ամէն։

Գրաբար, 1895 · HYGRB1895