1Աստուած հզօր, հայեաց յաղքատութիւն իմ. ի ձեռն գաւազանի սրտմտութեան իւրոյ ընկալաւ զիս. 2եւ ած ի վերայ իմ խաւար եւ ոչ լոյս. 3բայց սակայն՝՝ դարձոյց ի վերայ իմ զձեռն իւր հանապազ։

4Մաշեաց զմորթ եւ զմարմին իմ, զոսկերս իմ փշրեաց առ հասարակ՝՝։ 5Շինեաց ի վերայ իմ եւ պատեաց զգլխով իմով. 6եւ ջանացաւ՝՝ նստոյց զիս ի խաւարի իբրեւ զմեռեալ յաւիտենից։

7Կուտեաց ի վերայ իմ՝՝, եւ ոչ եւս կարեմ խլրտել. ծանրացոյց ի վերայ իմ քան զպղինձ։ 8Զի թէպէտ եւ ասացի թէ՝ Կարդացից եւ աղաղակեցից, փակեալ եւ արգելեալ է առաջի իւր զաղօթս իմ։ 9Արկ արգել ճանապարհաց իմոց, եւ խից ի խրտուիլ՝՝ զշաւիղս իմ։

10Եղեւ ինձ իբրեւ արջ դարանակալ եւ իբրեւ առեւծ թաքուցեալ։ 11Եմուտ զհետ իմ, հալածեաց եւ եհաս, եւ լքոյց զիս եւ արար զիս յապականութիւն։՝՝ 12Մուտ ընդ գիրկս իւր, եւ ելից զիս նետիւք իբրեւ զնպատակ։

13Կտրեաց ընդ մէջ զերիկամունս իմ, արար զիս նետալից, 14եւ ծաղր՝՝ ժողովրդեան իմոյ, եւ երգք նոցա զօրհանապազ։ 15Ջամբեաց ինձ լեղի, եւ արբոյց զիս դառնութեամբ։

16Քարալից արար զատամունս իմ. եւ ջամբեաց ինձ մոխիր։ 17Մերժեաց՝՝ ի խաղաղութենէ զանձն իմ, մոռացայ զբարիս։ 18Կորեաւ յաղթութիւն՝՝ իմ եւ յոյս իմ ի Տեառնէ։

19Յիշեցի յաղքատութենէ իմմէ եւ ի հալածանաց իմոց. 20դառնութիւն եւ բարկութիւն յուշ եղեն ինձ միանգամայն.՝՝ ձանձրացաւ յիս անձն իմ։ 21Զայս ինչ կարգեցի ի սրտի իմում, վասն այսորիկ համբերից։

22Ողորմութիւնք Տեառն անսպառ են, եւ՝՝ ոչ նուազեն գթութիւնք նորա։ 23Ի նորոգումն առաւօտու բազմանայ ճշմարտութիւն քո։ 24Ասաց անձն իմ. Բայ, բաժին իմ է Տէր, վասն այնորիկ ակն կալայց նմա։

25Բարերար է Աստուած ի վերայ համբերողաց իւրոց, զի անձն՝՝ որ խնդրէ զնա, 26բարի է որ համբերէ նմա ճշմարտութեամբ, եւ հանգչի նա՝՝ ի փրկութեան Տեառն։ 27Բարի է մարդոյ առնուլ զլուծ խոնարհութեան ի մանկութենէ իւրմէ։

28Նստցի միայն լռիկ ի տան իւրում՝՝, զի անձամբ իւրով ա՛ռ յանձն զլուծ քո։ 29Տացէ հողոյ զբերան իւր, վասն զի՝՝ կայ յոյս։ 30Մատուսցէ հարկանելեաց զծնօտս իւր, լցցի նախատանօք։

31Այլ ոչ թէ յաւիտեան մերժեսցէ Տէր։ 32Որ տառապեցոյց, նոյն ողորմեսցի ըստ բազում ողորմութեան իւրում։ 33Ոչ ետ պատասխանի ի սրտէ իւրմէ, եւ խոնարհեցոյց՝՝ զորդիս մարդկան։

34Խոնարհեցուցանել ի ներքոյ ոտից նորա զամենայն կապեալս երկրի, մատնել զմարդ ի դատաստանի Տեառն, 35խոտել զիրաւունս առն առաջի երեսաց Բարձրելոյն, 36պատժել՝՝ զմարդ ի դատաստանի Տէր ոչ տեսանէ։

37Ոչ ասաց թէ՝ Այսպէս ասաց Տէր, եւ եղեւ.՝՝ ոչ պատուիրեաց։ 38Ի բերանոյ Բարձրելոյն ոչ ելցեն աստի չարիք եւ ոչ բարիք։՝՝ 39Զի՞նչ տրտնջեսցէ մարդ կենդանի, կամ, այր ի վերայ մեղաց իւրոց։

40Քննեցան ճանապարհք մեր, եւ կշտամբեցան.՝՝ դարձցուք մեք ի Տէր։ 41Համբարձցուք զսիրտս մեր ձեռօք մեր ձեռաւք հանդերձ ի բարձունս երկնից՝՝։ 42Մեղաք մեք, ամպարշտեցաք, եւ ոչ հաճեցար ընդ մեզ։

43Յայց ելեր սրտմտութեամբ՝՝ բարկութեամբ, եւ հալածեցեր զմեզ. կոտորեցեր եւ ոչ անխայեցեր։ 44Փակեցեր ամպօք զերկինս, զի մի՛ հասցեն աղօթք մեր առ քեզ։ 45Ընկեցեր մերժեցեր զմեզ, արհամարհեալս եւ անարգեալ արարեր զմեզ ի մէջ զօրաց հեթանոսաց։

46Բացեր ի մեզ զամենայն բերանս թշնամեաց մերոց. 47ահ եւ երկեւղ եկն ի վերայ մեր, բեկումն եւ սատակումն։ 48Եւ հոսանս ջուրց իջուցին աչք իմ ի վերայ բեկման դստեր ժողովրդեան իմոյ։

49Աչք իմ ընկալան, եւ ոչ լռեցից եւ ոչ լուայց, 50մինչեւ երեւեսցի՝՝ եւ տեսցէ Տէր յերկնից։ 51Ակն իմ կաթեսցէ ի վերայ անձին իմոյ, քան զամենայն դստերս քաղաքաց իմոց՝՝։

52Որսալով որսացան զիս իբրեւ հաւորսք թշնամիք իմ, որսացան զիս՝՝ տարապարտուց։ 53Հեղձուցին ի գբի զկեանս իմ, եդին վէմ ի վերայ իմ։ 54Եւ զեղան ջուրք զգլխով իմով, եւ ասացի՝ բամ. Ահա մերժեցայ։

55Կարդացի զանուն քո, Տէր, ի գբոյ տառապանաց. 56եւ դու լուար ձայնի իմում. մի թաքուցաներ զունկն քո ի խնդրուածոց իմոց, այլ ընդարձակեա ինձ եւ փրկեա զիս։ 57Դու յօգնել ինձ մերձեցար, եւ ասացեր՝ բամ. Յորում աւուր կարդասցես առ իս՝՝, մի՛ երկիցես։

58Դատեցեր, Տէր, զդատաստան անձին իմոյ. փրկեցեր զկեանս իմ։ 59Տեսեր, Տէր, զբռնութիւն իմ. դատեցար զդատաստանս իմ։ 60Տեսե՞ր զամենայն իրաւունս իմ, հայեցար յամենայն խորհուրդս իմ՝՝։

61Լուար, Տէր, զնախատինս եւ զամենայն խորհուրդս նոցա որ զինէն, 62ի շրթունս յարուցեալս՝՝ ի վերայ իմ զօրհանապազ. 63զնստելն նոցա եւ զյառնել նոցա ի միտ առի ես ի խորհրդոց անտի՝՝ նոցա։

64Հայեաց ի հպարտութիւն աչաց նոցա, եւ հատուսցես նոցա, Տէր, զհատուցումն նոցա ի գլուխս նոցա. 65հատուսցես նոցա ըստ պնդութեան սրտից նոցա՝՝։ 66Հալածեսցես զնոսա սրտմտութեամբ քով, եւ մաշեսցես զնոսա բարկութեամբ քո ի ներքոյ երեսաց երկնից՝՝։