Աղօթք Երեմեայ մարգարէի։՝՝

1Յիշեա, Տէր, որ ինչ անցք անցին ընդ մեզ, նայեաց եւ տես զնախատինս մեր։ 2Ժառանգութիւն մեր դարձաւ յօտարութիւն, եւ բնակութիւն մեր ի նշդեհութիւն։ 3Որբ մնացաք մեք, եւ ոչ գոյր մեր հայր. մարք մեր իբրեւ այրիք ի ժամանակաց մերոց՝՝։ 4Զջուր մեր գնոյ արբաք, եւ փայտն մեր առանց փոխանակի։ 5Եկն ի վերայ պարանոցի մերոյ, հալածական եղեաք՝՝, եւ ոչ գտաք հանգիստ։ 6Ձեռնաձիգ եղեն Եգիպտացիքն եւ Ասորեստանեայքն՝՝ յագեցուցանել հացիւ։ 7Հարքն մեր մեղան, եւ չիք ուրեք՝՝ ի միջի. եւ մեղք հարցն այն ընդ մեզ ելին։ 8Ծառայք տիրեցին մեզ, եւ այն որ փրկէրն զմեզ ի ձեռաց նոցա՝ չիք ի միջի։ 9Եկայք համբարս ի ներքս արասցուք՝՝ յերեսաց սրոյն անապատի։ 10Մորթք մեր կարկամեցան իբրեւ զթոնիր հնացեալ յերեսաց բարկութեան՝՝ սովոյն։ 11Զկանայս խայտառակեցին ի Սիոն եւ զկուսանս ի քաղաքս Յուդայ։ 12Զծերս կախեցին զբութաց, եւ ի պառաւունս ոչ խնայեցին։ 13Ընտիր ընտիրքն զձայն բարձեալ կականէին, եւ երիտասարդքն զփայտի հարեալ տկարացան։՝՝ 14Ծերք ի դրանց մեկնեցան, եւ ընտիրքն յօրհնութեանցն լռեցին։ 15Լքան յուրախութենէ սիրտք մեր, եւ դարձան ի սուգ օրհնութիւնք պարուց մերոց։ 16Անկաւ պսակն ի գլխոց մերոց. վա՜յ մեզ, վա՜յ մեզ, զի մեղաք։ 17Վասն այսորիկ տուաւ մեզ սիրտ ցաւագին՝՝, վասն այսորիկ եւ խաւարեցան աչք մեր, 18ի վերայ լերին Սիոնի, զի դարձաւ յապականութիւն, եւ աղուեսք մուտ եւ ել առնէին ի սրահս նորա՝՝։ 19Եւ դու, Տէր, յաւիտեան կաս, եւ աթոռ քո ազգէ մինչեւ յազգ։ 20Ընդէ՞ր մինչեւ ի սպառ մոռացար զմեզ, հարեր թողեր եւ՝՝ լքցե՞ս զմեզ մինչեւ յերկար ժամանակս։ 21Դարձո զմեզ, Տէր, եւ դարձցուք. նորոգեա զմեզ, Տէր, իբրեւ զաւուրսն զառաջինս։ 22Զի մերժելով մերժեցեր զմեզ, բարկացաւ սրտմտութիւն բարկութեան քո՝՝ ի վերայ մեր մինչեւ ի սպառ։