1Եւ առեալ երկուց որդւոցն Ահարոնի, Նաբադայ եւ Աբիուդայ, զիւրաքանչիւր բուրուառ՝ եդին ի նոսա հուր, եւ արկին խունկս եւ մատուցին առաջի Տեառն հուր օտար, զոր ոչ հրամայեաց նոցա Տէր։ 2Եւ ել հուր ի Տեառնէ եւ եկեր զնոսա, եւ մեռան առաջի Տեառն։ 3Եւ ասէ Մովսէս ցԱհարոն. Այս է զոր ասաց Տէր. ասէ. Ի մերձաւորս իմ սրբեցայց, եւ առաջի ամենայն ժողովրդեան իմոյ փառաւորեցայց։ Եւ ստրջացաւ Ահարոն։ 4Եւ կոչեաց Մովսես զՄիսադայի եւ զԵղիսափան, զորդիս Ոզիելի, զորդիս հօրեղբօր Ահարոնի, եւ ասէ ցնոսա. Մատիք եւ բարձէք զեղբարս ձեր, հանդերձ պատմուճանօքն իւրեանց՝՝ յերեսաց սրբութեանցդ արտաքոյ քան զբանակն։ 5Մատեան եւ բարձին զնոսա հանդերձ պատմուճանօքն իւրեանց արտաքոյ բանակին, զոր օրինակ ասաց Մովսէս։

6Եւ ասէ Մովսէս ցԱհարոն եւ ցԵղիազար եւ ցԻթամար ցորդիս նորա մնացեալս. Զգլուխս ձեր մի՛ ապախուրէք, եւ զհանդերձս ձեր մի՛ պատառէք, զի մի՛ մեռանիցիք, եւ ի վերայ ժողովրդեանդ լինիցի բարկութիւն, բայց եղբարք ձեր եւ ամենայն տունն Իսրայելի լացցեն զհրայրեացսն որ այրեցան ի Տեառնէ։ 7Եւ ի դրանէ խորանիդ վկայութեան մի՛ ելանիցէք, զի մի՛ մեռանիցիք. զի եւղն օծութեան որ ի Տեառնէ է՝ ի վերայ ձեր է. եւ արարին ըստ բանին Մովսիսի։

8Խօսեցաւ Տէր ընդ Ահարոնի եւ ասէ. 9Գինի եւ ցքի մի՛ ըմպիցէք դու եւ որդիք քո ընդ քեզ յորժամ մտանիցէք ի խորանն վկայութեան, կամ յորժամ մերձենայցէք ի սեղանն,՝՝ զի մի՛ մեռանիցիք. օրէն յաւիտենական յազգս ձեր, 10զատանել ի մէջ սրբոց եւ պղծոց, եւ ի մէջ պարկեշտից եւ անպարկեշտից. 11եւ իմացուցանել որդւոցն Իսրայելի զամենայն զօրէնս զոր խօսեցաւ Տէր ընդ նոսա ի ձեռն Մովսիսի։

12Եւ ասէ Մովսէս ցԱհարոն եւ ցԵղիազար եւ ցԻթամար ցորդիս նորա ցմնացեալս. Առէք զզոհն մնացեալ ի պտղոց անտի Տեառն, եւ կերայք բաղարջ առաջի սեղանոյն. զի սրբութիւն սրբութեանց է։ 13Եւ կերիջիք զայն ի սուրբ տեղւոջ, զի օրէն քեզ լինիցի այն, եւ օրէն որդւոց քոց ի պտղոց անտի Տեառն. զի այնպէս հրամայեալ է ինձ։ 14Եւ զերբուծ զնուիրին եւ զերի հասին՝՝ կերիջիք ի սուրբ տեղւոջ դու եւ որդիք քո եւ տուն քո ընդ քեզ. զի օրէն քեզ է այն, եւ օրէն որդւոց քոց տուաւ ի զոհից փրկութեան որդւոցն Իսրայելի։ 15Զերին զհասի եւ զերբուծն նուիրի ի վերայ ընծայից՝՝ ճարպոյն մատուսցեն նուէր նուիրել՝՝ առաջի Տեառն. եւ եղիցի քեզ եւ որդւոց քոց եւ դստերաց քոց ընդ քեզ՝ օրէն յաւիտենական, զոր օրինակ հրամայեաց Տէր Մովսիսի։

16Եւ զնոխազն զվասն մեղաց խնդրելով խնդրեաց Մովսէս, եւ այն էր այրեցեալ. եւ բարկացաւ Մովսէս Եղիազարու եւ Իթամարայ որդւոցն Ահարոնի մնացելոց եւ ասէ. 17Ընդէ՞ր ոչ կերայք զվասն մեղացն ի սուրբ տեղւոջ. զի սրբութիւն սրբութեանց է, եւ զայն ետ ձեզ ուտել, զի բառնայցէք զմեղս ժողովրդեանն. եւ առնիցէք քաւութիւն վասն նոցա առաջի Տեառն։ 18Քանզի ոչ եմուտ յարենէ նորա ի սրբութիւնն յանդիման երեսացն՝՝ ի ներքս. արդ՝ կերայք՝՝ զնա ի սուրբ տեղւոջ՝ զոր օրինակ հրամայեցաւ ինձ։ 19Խօսեցաւ Ահարոն ընդ Մովսիսի եւ ասէ. Զի եթէ այսօր մատուցին զվասն մեղացն իւրեանց եւ զողջակէզս իւրեանց առաջի Տեառն, եւ այսպիսի անցք անցին ընդ իս. եւ ուտիցեմ այսօր զվասն մեղացն, գուցէ չլինիցի հաճոյ առաջի Տեառն։ 20Եւ լուաւ Մովսէս եւ հաճոյ թուեցաւ նմա։