1Խօսեցաւ Տէր ընդ Մովսիսի եւ ասէ. Խօսեաց ընդ որդիսդ Ահարոնի ընդ քահանայս եւ ասասցես ցդոսա. զի մի՛ պղծիցին յոգիս ազգի իւրեանց, 2կամ յընտանի կամ ի դրացի իւրեանց. այլ կամ ի հայր կամ ի մայր՝՝ կամ յուստերս կամ ի դստերս կամ յեղբայր, 3կամ ի քոյր կամ ի դուստր մերձաւոր իւր՝՝ զոր առն չիցէ տուեալ, նոքօք պղծեսցին։ 4Եւ մի՛ պղծեսցին վայրապար ի ժողովրդեան իւրում ի պղծութիւն իւրեանց։՝՝ 5Եւ մի՛ գերծուցուն զգլուխս իւրեանց ի վերայ մեռելոյ՝՝ ի կնտութիւն, եւ զտեսիլ մօրուաց մի՛ գերծուցուն, եւ ի մարմինս իւրեանց վէտս մի՛ հատանիցեն. 6զի սուրբ լինիցին Աստուծոյ իւրեանց, եւ մի՛ գարշեցուսցեն զանուն Աստուծոյ իւրեանց, զի զզոհսն Տեառն, պատարագ Աստուծոյ իւրեանց, նոքա մատուցանեն. եւ եղիցին սուրբք։ 7Կին պոռնիկ եւ պղծեալ մի՛ առնուցուն. եւ զկին հանեալ յառնէ իւրմէ մի՛ առնուցուն. զի սուրբ է Տեառն Աստուծոյ իւրում։ 8Եւ սրբեսցէ զանձն, զի զպատարագն Տեառն Աստուծոյ ձերոյ՝՝ նա մատուցանէ. սուրբ եղիցի. զի սուրբ եմ ես Տէր՝ որ սրբեմ զնոսա։ 9Եւ դուստր առն քահանայի, եթէ ի պոռնկութեան պղծեսցի, զանուն հօր իւրոյ բամբասեաց. հրով այրեսցի։

10Եւ քահանայն մեծ յեղբարց իւրոց, յորոյ վերայ գլխոյն արկեալ իցէ զեւղն օծութեան, եւ կատարեալ զձեռս նորա զգենուլ զպատմուճանն, զգլուխ իւր մի՛ ապախուրեսցէ, եւ զհանդերձս իւր մի՛ պատառեսցէ. 11եւ յանձն վախճանեալ մի՛ մտցէ. ի հայր իւր կամ ի մայր իւր մի՛ պղծիցի։ 12Եւ ի սրբութեանց անտի մի՛ ելանիցէ, եւ մի՛ պղծեսցէ զսրբութիւն Աստուծոյ իւրոյ. զի սուրբ եւղն օծութեան որ յԱստուծոյ՝ ի վերայ նորա է. զի ես եմ Տէր։ 13Նա կին կոյս յազգէ իւրմէ առնուցու. 14զայրի եւ զհանեալ եւ զպոռնիկ մի՛ առնուցու. այլ կոյս յազգէ իւրմէ առնուցու կին, 15եւ մի՛ պղծեսցէ զսերմն իւր ի ժողովրդեան իւրում. զի ես եմ Տէր որ սրբեմ զնա։

16Խօսեցաւ Տէր ընդ Մովսիսի եւ ասէ. 17Խօսեաց ընդ Ահարոնի եւ ասասցես. Այր ոք յազգէ քումմէ, յամենայն ազգս ձեր յորում իցէ արատ, մի՛ մատիցէ մատուցանել պատարագ Աստուծոյ իւրոյ. 18զի ամենայն այր յորում իցէ արատ՝ մի՛ մատիցէ, այր կաղ կամ կոյր կամ կարճունչ կամ ականջատ, 19կամ այր ձեռնբեկ կամ ոտնբեկ, 20կամ սապատողն կամ շիլ կամ պտղակն, կամ այր յորում իցէ քոս կամ քաղցկեղ կամ միորձի։ 21ամենայն այր յորում իցէ արատ, ի զաւակէ Ահարոնի քահանայի, մի՛ մերձեսցի մատուցանել զոհս Աստուծոյ քում՝՝. զի արատ գոյ ի նմա, եւ զպատարագսն Աստուծոյ մի՛ մատչիցի մատուցանել։ 22Զի պատարագքն Աստուծոյ՝ սրբութիւնք սրբութեանց են. ի՝՝ սրբութեանց անտի կերիցէ. 23բայց ի վարագոյրն մի՛ մերձեսցի, եւ առ սեղանն մի՛ մատիցէ, զի արատաւոր է, եւ մի՛ պղծեսցէ զսրբութիւն Աստուծոյ իւրոյ՝՝, զի ես եմ Տէր՝ որ սրբեմ զնոսա։ 24Եւ խօսեցաւ Մովսէս ընդ Ահարոնի եւ ընդ որդիս նորա, եւ ընդ ամենայն որդիսն Իսրայելի։