1Խօսեցաւ Տէր ընդ Մովսիսի եւ ասէ. 2Ասասցես ցԱհարոն եւ ցորդիս նորա, եւ զգոյշ լինիցին սրբութեանց որդւոցն Իսրայելի, եւ մի՛ պղծեսցեն զանուն իմ սուրբ, զորս նոքայն սրբեն ինձ. զի ես եմ Տէր։ 3Ասասցես ցնոսա. Յազգս ձեր ամենայն այր յամենայն զաւակէ ձերմէ որ մերձենայցէ ի սրբութիւնսն, զոր սրբիցեն որդիքն Իսրայելի Տեառն, եւ պղծութիւն իւր ի նմա իցէ, սատակեսցի անձնն այն յերեսաց իմոց. զի ես եմ Տէր։ 4Եւ այր ոք ի զաւակէ Ահարոնի քահանայի, եթէ բորոտ կամ սերմնակաթ իցէ, ի սրբութեանց անտի մի՛ կերիցէ մինչեւ սրբեսցի. եւ որ մերձեսցի յամենայն պղծութիւն ոգւոյ, եւ կամ այր յորմէ ելանիցէ արութիւն սերման, 5կամ որ մերձենայցէ յամենայն սողուն պիղծ զոր պղծիցեն, կամ ի մարդ որով պղծիցեն զնա՝՝ ըստ ամենայն պղծութեան նորա, 6անձն որ մերձենայցէ ի նա՝ պիղծ լիցի մինչեւ ցերեկոյ, եւ մի՛ կերիցէ ի սրբութեանց անտի, եթէ ոչ լուանայցէ զմարմին իւր ջրով. 7եւ մտանիցէ արեգակն, սուրբ լիցի, եւ ապա կերիցէ ի սրբութեանց անտի, զի հաց նորա է այն։ 8Զմեռելոտի եւ զգազանաբեկ մի՛ ուտիցէ՝ պղծել նմա նոքօք. զի ես եմ Տէր։ 9Եւ պահեսցեն զպահպանութիւնս իմ, զի մի՛ ընդունիցին վասն նոցա մեղս, եւ մեռանիցին վասն այնորիկ, եթէ պղծիցեն զնոսա. զի ես եմ Տէր որ սրբեմ զնոսա։

10Եւ ամենայն օտարազգի մի՛ կերիցէ զսրբութիւնսն, պանդուխտ քահանային եւ վարձկանն մի՛ կերիցեն ի սրբութեանցն։ 11Բայց թէ քահանայն ստասցի ոգի ստացուածով արծաթոյ՝ նա կերիցէ ի հացից անտի նորա. եւ ընտոծինք նորա կերիցեն ի հացից անտի նորա։ 12Եւ դուստր առն քահանայի, եթէ լինիցի առն այլազգւոյ, նա ի պտղոյ սրբութեանցն մի՛ կերիցէ։ 13Եւ դուստր առն քահանայի, եթէ լինիցի այրի կամ հանեալ, եւ զաւակ ոչ իցէ նորա, եւ դառնայցէ անդրէն ի տուն իւր հայրենի, ըստ մանկութեան իւրում ի հացից անտի հօր իւրոյ կերիցէ. եւ ամենայն այլազգի՝ մի՛ կերիցէ ի նոցանէ։

14Եւ մարդ որ յանգէտս կերիցէ զսրբութիւնսն, յաւելցէ ի նոյն զհինգերորդ մասնն, եւ տացէ զսրբութիւնն ցքահանայն։ 15Եւ մի՛ պղծեսցեն զսրբութիւնս սրբութեանցն որդւոցն Իսրայելի, զոր զատուցին նոքա Տեառն. 16եւ ածիցեն ի վերայ իւրեանց անօրէնութիւն յանցանաց, ուտելով իւրեանց զսրբութիւնսն սրբութեանցն. զի ես եմ Տէր որ սրբեմ զնոսա։

17Խօսեցաւ Տէր ընդ Մովսիսի եւ ասէ. 18Խօսեաց ընդ Ահարոնի եւ ընդ որդիս նորա եւ ընդ ամենայն ժողովրդեան որդւոցն Իսրայելի, եւ ասասցես ցնոսա. Այր ոք այր յորդւոցն Իսրայելի, կամ յեկացն յարելոց ի նոսա ի մէջ Իսրայելի, որ մատուցանիցէ զպատարագս իւր ըստ ամենայն խոստովանութեանց իւրեանց, կամ ըստ ամենայն կամաց իւրեանց զոր ինչ մատուցանիցեն Տեառն յողջակէզ ընդունելի առ ի ձէնջ, 19արու՝՝ անարատ յանդւոց եւ յօդեաց եւ յայծեաց։ 20Զամենայն արատաւորն մի՛ մատուցանիցեն Տեառն, զի ոչ լինիցի ընդունելի առ ի ձէնջ։ 21Եւ այր որ մատուցանիցէ զպատարագս իւր ըստ ամենայն խոստովանութեան իւրեանց, կամ ըստ ամենայն կամաց իւրեանց զոհ փրկութեան Տեառն, ուխտեալ ուխտ, կամ ըստ կամաց կամ ի տօնս ձեր՝՝, յանդւոց կամ յօդեաց, անարատ լինիցի յընդունելութիւն. ամենայն արատ մի՛ լիցի ի նմա։ 22Զկոյրն կամ զկաղն կամ զբեկն կամ զլեզուատ կամ զմարմառոտ կամ զքոսոտ կամ զորքինոտ, մի՛ մատուցանիցեն զայն Տեառն. եւ յողջակէզ ոչ տայցէք ի նոցանէ ի սեղան Տեառն։ 23Զարջառ եւ զոչխար զականջատ կամ զկրճատ՝ քեզ արասցես ի զենլիս՝՝, եւ յուխտս քո մի՛ լիցին ընդունելի։ 24Զթաղամսաւորն եւ զմալեալն եւ զքածաւարոտն եւ զհատեալն, մի՛ մատուցանիցես Տեառն. եւ յերկրի ձերում մի՛ առնիցէք։ 25Եւ ի ձեռանէ այլազգւոյն մի՛ մատուցանիցէք զպատարագս Աստուծոյ ձերոյ յամենայնէ յայնպիսեաց անտի. զի խեղութիւնք եւ արատք են ի նոսա, եւ ոչ լինիցի այն ընդունելի առ ի ձէնջ։

26Խօսեցաւ Տէր ընդ Մովսիսի եւ ասէ. 27Արջառ կամ ոչխար կամ այծ, յորժամ ծնանիցին, կացցէ զեւթն օր ընդ մարբն. եւ յօրէն ութերորդէ եւ անդր ընդունելի լիցի ի պատարագ ընծայ Տեառն։ 28Զարջառ եւ զոչխար եւ զծնունդս իւրեանց մի՛ սպանանիցէք ի միում աւուր։

29Եւ եթէ զոհեսցես զզոհ գոհութեան Տեառն, զընդունելին առ ի ձէնջ զոհեսջիք. 30ի նմին աւուր կերիցի, եւ մի՛ թողուցուք ի մսոյ անտի յայգ. զի ես եմ Տէր։

31Եւ պահեսջիք զպատուիրանս իմ, եւ արասջիք զնոսա. զի ես եմ Տէր։ 32Եւ մի՛ պղծիցէք զանուն իմ սուրբ՝ զի ես եմ Տէր.՝՝ եւ սրբեցայց ի մէջ որդւոցն Իսրայելի. ես եմ Տէր որ սրբեմ զձեզ, 33որ հանի զձեզ յերկրէն Եգիպտացւոց լինել ձեզ Աստուած. ես եմ Տէր։