Ավետարան ըստ Մարկոսի

2

ԲԵ.

1Եւ մտեալ դարձեալ ի Կափառնայում, յետ աւուրց, 2լուր եղեւ եթէ ի տան է. եւ ժողովեցան բազումք, մինչեւ տեղի եւս ոչ լինել եւ ոչ առ դրանն. եւ խօսէր նոցա զբանն։ 3Եւ գային առ նա, բերէին անդամալոյծ մի բարձեալ ի չորից։ 4Եւ իբրեւ ոչ կարէին մերձենալ առ նա յամբոխէ անտի, քակեցին զյարկն ուր էր Յիսուս, եւ բացեալ զառաստաղն՝ իջուցին զմահիճսն յորում կայր անդամալոյծն։ 5Եւ տեսեալ Յիսուսի զհաւատս նոցա, ասէ ցանդամալոյծն. Որդեակ, թողեալ լիցին քեզ քո։ 6Եւ էին ոմանք ի դպրաց անտի որ անդ նստէին. եւ խորհէին ի սիրտս իւրեանց. 7Զի՞նչ է այս որ խօսի սա զհայհոյութիւնս. ո՞վ կարէ թողուլ զմեղս, եթէ ոչ մի ։ 8Եւ գիտաց Յիսուս իւր թէ այնպէս խորհին ի սիրտս իւրեանց, եւ ասէ. Զի՞ խորհիք զայդ ի սիրտս ձեր։ 9Զի՞նչ դիւրին է, ասել, ցանդամալոյծն. Թողեալ լիցին քեզ մեղք քո, եթէ՝ ասել. Արի, առ զմահիճս քո եւ երթ ի քո՝՝։ 10Այլ զի գիտասջիք եթէ իշխանութիւն ունի Որդի մարդոյ ի վերայ երկրի թողուլ զմեղս։ (Ասէ ցանդամալոյծն.) 11Քեզ ասեմ. Արի, առ զմահիճս քո եւ երթ ի տուն քո։ 12Եւ յարեաւ, եւ վաղվաղակի առեալ զմահիճսն, ել առաջի ամենեցուն, մինչեւ զարմանալ ամենեցուն, եւ փառաւոր առնել զԱստուած եւ ասել թէ՝ Այսպիսի ինչ երբեք ոչ տեսաք։

ԲԶ.

13Եւ ել դարձեալ ի ծովեզրն, եւ ամենայն ժողովուրդն գայր առ նա. եւ ուսուցանէր զնոսա։ 14Եւ մինչդեռ անցանէր, ետես զՂեւի Ալփեայ զի նստէր ի մաքսաւորութեան, եւ ասէ ցնա. Եկ զկնի իմ։ Եւ յարուցեալ գնաց զկնի նորա։ 15Եւ եղեւ ի բազմելն նորա ի տան նորա, եւ բազում մաքսաւորք եւ մեղաւորք բազմեալ էին ընդ Յիսուսի եւ ընդ աշակերտսն նորա. քանզի էին բազումք որ երթային զհետ նորա։ 16Իսկ դպիրքն եւ փարիսեցիք իբրեւ տեսին թէ ուտէ ընդ մաքսաւորս եւ ընդ մեղաւորս, ասեն ցաշակերտսն նորա. Զի՞ է զի ընդ մեղաւորս եւ ընդ մաքսաւորս ուտէ եւ ըմպէ՝՝։ 17Իբրեւ լուաւ Յիսուս, ասէ ցնոսա. Ոչինչ է պիտոյ բժիշկ ողջոց, այլ՝ հիւանդաց. եւ ոչ եկի կոչել զարդարս, այլ՝ զմեղաւորս։

18Եւ էին աշակերտքն Յովհաննու եւ փարիսեցիքն ի պահս. գան եւ ասեն ցնա. Ընդէ՞ր աշակերտքն Յովհաննու եւ փարիսեցիքն պահեն, եւ քո աշակերտքդ ոչ պահեն։ 19Եւ ասէ ցնոսա Յիսուս. Միթէ մա՞րթ ինչ իցէ որդւոց առագաստի, մինչ ընդ նոսա իցէ փեսայն, պահել. ցորքան ընդ իւրեանս ունիցին զփեսայն, ոչ է մարթ պահել։ 20Այլ եկեսցեն աւուրք, յորժամ վերասցի ի նոցանէ փեսայն, եւ ապա պահեսցեն յաւուրն յայնմիկ։ 21Ոչ ոք նոր անթափ արկանէ ի վերայ հնացեալ ձորձոյ. ապա թէ ոչ՝ առնու լրութեամբն իւրով նորն ի հնոյ անտի, եւ չար եւս պատառումն լինի։ 22Եւ ոչ ոք արկանէ նոր ի տիկս հինս. ապա թէ ոչ՝ պայթուցանէ գինին զտիկսն, գինին հեղու եւ տիկքն կորնչին. այլ գինի նոր ի տիկս նորս արկանելի է։

ԲԷ.

23Եւ եղեւ նմա ի շաբաթու անցանել ընդ արտորայս, եւ աշակերտքն ի գնալն իւրեանց սկսան հասկ կորզել եւ ուտել։ 24Եւ փարիսեցիքն ասեն ցնա. Տես, զի՛նչ գործեն աշակերտքն քո ի շաբաթուս, զոր չէ արժան։ 25Եւ ասէ ցնոսա Յիսուս. Ո՞չ երբեք իցէ ընթերցեալ ձեր զոր արարն , յորժամ պիտոյն եղեւ, եւ քաղցեաւ նա եւ որ ընդ նմայն էին։ 26Զիա՞րդ եմուտ ի տունն Աստուծոյ առ Աբիաթարաւ քահանայապետիւ, եւ զհացսն զառաջաւորութեան եկեր, եւ ետ եւ այնոցիկ որ ընդ նմայն էին, զոր ոչ էր օրէն ուտել, բայց միայն քահանայիցն։ 27Եւ ասէ ցնոսա. վասն մարդոյ եղեւ, եւ ոչ եթէ մարդ վասն շաբաթու։ 28Ապա ուրեմն տէր է Որդի մարդոյ եւ շաբաթու։

Գրաբար, 1895 · HYGRB1895