Նէեմիայի գիրք
4
1Եւ եղեւ իբրեւ լուաւ Սանաբաղատ, եթէ շինեմք զպարիսպն եւ կանգնեմք զաշտարակս նորա, չար թուեցաւ առաջի նորա՝՝, եւ զայրացեալ ուժգին ծաղր առնէր զՀրէաստան։ 2Եւ ասէր առաջի եղբարց իւրոց. Ա՞յս է զօրութիւն ձեր, ո՛վ Սամարացիք. եւ զիա՞րդ Հրեայք շինեն եւ ամրացուցանեն զքաղաքս իւրեանց։ 3Եւ Տուբիա Աման ի տես եկեալ առ նոսա ասէր. Մի՛ կարիցեն շինել եւ զոհել զոհս, եւ կամ ուտել զնուէրսն ի տեղւոջ իւրեանց. եւ ո՞չ ելանեն այժմ աղուէսք եւ քակեն զքարինս պարսպաց նորա։ Եւ ասեմք մեք.՝՝ 4Լուր մեզ, Տէր Աստուած մեր, զի եղաք մեք յարհամարհանս եւ ի թշնամանս, եւ դարձո զնախատինս նոցա ի գլուխս իւրեանց. եւ տուր զնոսա ի թշնամանս առաջի գերչաց նոցա. 5եւ մի՛ ծածկեսցին անօրէնութիւնք նոցա։
7Եւ եղեւ իբրեւ լուան Սանաբաղատ եւ Տուբիա, Արաբացիք եւ Ամոնացիք, թէ աջողեցաւ շինուած պարսպին Երուսաղեմի, եւ սկսաք իւրաքանչիւր տեղեացն զգործն երեւեցուցանել, թուեցաւ չար առաջի նոցա՝՝. 8եւ ժողովեցան ամենեքեան ի միասին՝ գալ եւ պատերազմել ընդ Երուսաղեմի։ 9Եւ կացաք յաղօթս առ Տէր Աստուած մեր, եւ կացուցաք պահանորդս ի վերայ մեր ի տուէ եւ ի գիշերի առ ի յերեսաց թշնամեացն։ 10Եւ ասեն արք Հրէաստանի. Ոչ բաւեմք այսպիսի՝ պատերազմել եւ շինել միանգամայն. այլ ոմանք կազմ կացցեն զինու, եւ ոմանք շինեսցեն՝՝։ 11Եւ ասեն որք զմեզ նեղէինն. Ոչ տամք նոցա գիտել եւ ոչ տեսանել, մինչեւ յիւրաքանչիւր տեղեաց յարուցեալ եկեսցուք ի մէջ նոցա եւ սպանցուք զնոսա, եւ խափանեսցուք զգործս նոցա։ 12Եւ եղեւ իբրեւ եկին Հրեայքն որ բնակեալ էին ի տեղիս տեղիս, եւ ասացին ցմեզ՝՝, եթէ՝ Ելանեն յանկարծակի յամենայն տեղեաց ի վերայ մեր։
13Եւ կացուցի ի խոնարհագոյն տեղիսն յետոյ պարսպին ընդ յարկօքն՝ արս հանդերձ զինու եւ գեղարդեամբ եւ աղեղամբ իւրեանց։ 14Եւ իմ յարուցեալ ասեմ ցարսն որ կազմ պատրաստեալ կային, եւ ցզօրագլուխս նոցա՝ եւ ցայնս որ տեղեաց տեղեաց պահապանքն էին. Մի՛ երկնչիք յերեսաց նոցա, յիշեցէք զԱստուած մեր՝՝ զմեծ եւ զահարկու, եւ պատերազմեցարուք վասն եղբարց ձերոց, եւ վասն կանանց եւ որդւոց եւ դստերաց եւ տանց ձերոց։
15Եւ եղեւ յորժամ լուան թշնամիքն մեր եթէ իմացաք եւ կազմեալ պատրաստեցաք՝՝, ցրուեաց Աստուած զխորհուրդս նոցա, եւ մեք ամենեքեան դարձաք ի շինել զպարիսպն՝ այր յիւրաքանչիւր գործ իւր։ 16Եւ եղեւ յօրէ յայնմանէ, կէսքն կարգեալ լինէին ի գործն, եւ կէսքն զինեալ ընդդէմ թշնամեացն եւ գեղարդն եւ ասպար եւ աղեղն ի ձեռին իւրեանց, եւ կայր պատրաստ այր իւրաքանչիւր յետոյ եղբօր իւրում որ շինէր զպարիսպն։ 17Եւ էր ժամ զի օգնէր եղբօր իւրում՝ կրելով զզէնն ի ձեռին իւրում, եւ միւսով ձեռամբն տայր ցեղբայր իւր զխիճն կամ զտաղախ՝՝։ 18Եւ որք շինէինն՝ ունէր այր զսուսեր իւր ընդ մէջ իւր եւ զմիասայրի ի վերայ բարձի իւրոյ, եւ այնպէս շինէին զպարիսպն Երուսաղեմի՝՝. եւ որ հարկանէր զփողն եղջերեայ՝ կայր մօտ առ նոսա։ 19Եւ ասեմ ցայնս որք կային զինեալ եւ պատրաստեալ, եւ ցիշխանս նոցա՝՝. Գործս մեծ եւ ընդարձակ է, եւ մեք ցրուեալ եմք ի շինուած պարսպիս, եւ հեռի եմք ի միմեանց այր յեղբօրէ իւրմէ. 20արդ կացուսցուք ի տեղիս տեղիս զարսն որ հարկանեն զփողսն, եւ յորժամ լսիցէ ոք՝՝ զձայն եղջեր փողոյն, անդր ժողովեսցին ամենեքեան, եւ Աստուած մեր պատերազմեսցի ընդ թշնամիս մեր վասն մեր։ 21Եւ կէսքն գործէին եւ կէսքն ունէին զզէնսն պատրաստ, ի ծագելոյ առաւօտուն մինչեւ յելանել աստեղն։ 22Եւ ասեմ ես ցարս ժողովրդեանն. Եկեսցուք եւ բնակեսցուք ի մէջ քաղաքիս Երուսաղեմի, եւ զցայգ պահ արկցուք զմեւք շուրջ, եւ զցերեկ գործեսցուք։ 23Եւ կացի ես՝՝ եւ արքն շուրջ զինեւ որ պահէին զիս, եւ ոչ ոք ի մէնջ մերկանայր եւ կամ հանէր զզէն իւր յինքենէ։