1Եւ եղեւ յորժամ լուան Սանաբաղատ եւ Տուբիա եւ երկիրն Արաբացւոց եւ այլք բազումք՝՝ ի թշնամեաց մերոց, եթէ շինեցի զպարիսպն, եւ ոչ մնաց ի նոսա զօրութիւն. (եւ ցայն ժամ եւս զդրունսն ոչ էր կազմեալ.) 2եւ առաքեաց Սանաբաղատ եւ Գեսամ առ իս, եւ ասեն. Եկ եւ ժողովեսցուք ի միասին ի գեղ մի ի դաշտին Ովնոյ։ Եւ նոքա կամէին խորհել չար ի վերայ իմ։ 3Եւ առաքեցի առ նոսա հրեշտակս, եւ ասեմ. Գործս զոր գործեմ ես՝ գործ մեծ է, եւ ոչ ժամանեմ իջանել առ ձեզ, զի մի՛՝՝ խափանեսցի գործս, յորժամ կատարեմ զսա՝ ապա՝՝ իջից առ ձեզ։ 4Եւ առաքեցին առ իս բազում անգամ՝՝, եւ ես զնոյն պատասխանի արարի նոցա։ 5Եւ առաքեաց առ իս Սանաբաղատ զպատանի իւր, եւ ունէր ի ձեռին իւրում թուղթ արձակ, 6յորում գրեալ էր այսպէս. Յամենայն հեթանոսս լուր եղեւ, եթէ դու եւ ամենայն Հրեայք կամիք ապստամբել ի թագաւորէն. եւ վասն այնորիկ շինես դու զպարիսպդ եւ ամրացուցանես զաշտարակս դորա՝՝, վասն զի կամիս դու թագաւորել. 7եւ վասն այսորիկ՝՝ կացուցեր քեզ մարգարէս, զի կամիս նստել յԵրուսաղէմ եւ թագաւորել ի վերայ Հրէաստանի՝՝. արդ գուցէ պատմեսցեն զբանս զայս թագաւորին. եկ եւ վասն այսր խորհեսցուք երկոքեան։ 8Եւ առաքեցի առ նա եւ ասեմ. Ոչ ուստեք են բանքդ այդ զոր դու խօսիս, այլ քեզէն ի սրտէ քումմէ դու ասես զայդ։ 9Զի ամենեքեան զարհուրեցուցանեն զմեզ եւ ասեն. Լքցին ձեռք իւրեանց եւ մի՛ կատարեսցեն զգործս իւրեանց. եւ արդ զօրացուցի զձեռս իմ մինչեւ կատարեսցի գործս ի գլուխ՝՝։

10Եւ ես մտի ի տուն Սիմայ որդւոյ Դաղայեայ, որդւոյ Մետաբեղայ. եւ նա լռեալ էր ի տան իւրում. եւ ասէ ցիս. Ժողովեսցուք ի տուն Տեառն, եւ ամրասցուք ի միջի դորա, եւ փակեսցուք զդրունս դորա. զի մի՛ գուցէ եկեալ թշնամիքն գիշերի սպանանիցեն զմեզ՝՝։ 11Եւ ասեմ ես. Ո՞վ է այն այր՝ յորմէ ես փախեայց՝՝, եւ կամ ո՞ ոք իբրեւ զիս այր որ մտցէ ի տուն Տեառն, եւ կարասցէ ապրել։ 12Եւ գիտացի՝ եթէ ոչ էր Աստուծոյ առաքեալ, եւ ոչ էր բան մարգարէի վասն իմ։ 13Եւ Տուբիաս եւ Սանաբաղատ կալան վարձկանս, եւ ժողովս բազումս վասն իմ, զի երկեայց եւ մտից ի տուն Տեառն եւ՝՝ մեղայց. եւ դիցեն ի վերայ իմ անուն չար։ 14Յիշեսցէ Աստուած ըստ նենգութեանն Տուբիայ եւ Սանաբաղտայ՝ ոյք խորհեցան ի վերայ իմ չար, եւ ստիպէին սուտ մարգարէանալ, զի զարհուրեցուսցեն եւ երկեցուսցեն զիս՝՝։

15Եւ կատարեցաւ պարիսպն ի քսաներորդ հինգերորդ ամսոյն Իլուլ ի յիսուն եւ երկու աւուրս։ 16Եւ եղեւ յորժամ լուան ամենայն թշնամիքն մեր, զարհուրեցան ամենայն հեթանոսքն որ շուրջ զմեւք, եւ անկաւ ի վերայ նոցա ահ եւ երկեւղ յոյժ, եւ գիտացին թէ յԱստուծոյ էր կատարումն գործոյն մերոյ։

17Եւ յաւուրսն յայնոսիկ մեծաւ պատուով առաքէր թուղթ ի Հրէիցն առ Տուբիա, եւ ի Տուբիա գայր առ նոսա. 18քանզի էր ընտանութիւն մեծ առ միմեանս. զի էր՝՝ փեսայ Սեքենեայ որդւոյ Երայ, եւ Յոհանան որդի նորա արար կին զդուստր Մեսողոմայ որդւոյ Բարաքեայ։ 19Եւ զբանս նորա էին որ բերէին՝՝ առ իս, եւ զբանս իմ պատմէին նմա. եւ թուղթս բազումս տայր առ ի յերկեցուցանել զիս։