Թվոց գիրք
21
1Եւ լուաւ Քանանացին արքայն Արադայ որ բնակեալ էր առ անապատաւն՝՝, եթէ եկն Իսրայէլ զճանապարհն Աթարինայ, եւ ետ պատերազմ ընդ Իսրայելի, եւ ա՛ռ ի նոցանէ գերի։ 2Եւ ուխտեաց Իսրայէլ ուխտ Տեառն եւ ասէ. Եթէ մատնեսցես ընդ ձեռամբ իմով զազգն զայն, նզովեցից զնա եւ՝՝ զքաղաքս նորա։ 3Եւ լուաւ Տէր ձայնի Իսրայելի, եւ մատնեաց զՔանանացին ի ձեռս նորա. եւ նզովեաց զնա եւ զքաղաքս նորա. եւ կոչեաց զանուն տեղւոյն այնորիկ Նզովս։
4Եւ չուեալ ի Հովր լեռնէ ընդ ճանապարհ Կարմիր ծովուն՝ պատեցան զԵդովմաւ. եւ յոգնեցաւ ժողովուրդն՝՝ ի ճանապարհին։ 5Եւ բամբասեաց ժողովուրդն զԱստուած եւ զՄովսէս եւ ասեն. Ընդէ՞ր հաներ զմեզ յԵգիպտոսէ կոտորել զմեզ յանապատիս յայսմիկ. զի ոչ գոյ հաց եւ ոչ ջուր. եւ անձինք մեր տաղտկացեալ են ի սնոտի հացէս։ 6Եւ առաքեաց Տէր ի ժողովուրդն օձս կոտորիչս, եւ հարկանէին զժողովուրդն. եւ մեռաւ ժողովուրդ բազում յորդւոցն Իսրայելի։ 7Եւ եկին առ Մովսէս եւ ասեն. Մեղաք զի խօսեցաք չար զՏեառնէ եւ զքէն. արդ կաց յաղօթս առ Տէր, եւ բարձցէ ի մէնջ զօձսդ։ Եւ եկաց Մովսէս յաղօթս առ Տէր՝՝ վասն ժողովրդեանն։ 8Եւ ասէ Տէր ցՄովսէս. Արա դու քեզ օձ, եւ դիցես զնա ի վերայ նշանակի. եւ եղիցի յորժամ հարկանիցէ օձ զմարդ, ամենայն օձահար որ տեսանիցէ զնա՝ կեցցէ։ 9Եւ արար Մովսէս օձ պղնձի, եւ կացոյց զնա ի վերայ նշանակին. եւ լինէր՝ յորժամ հարկանէր օձ զմարդ, հայէր ընդ օձն պղնձի եւ կեայր։
10Եւ չուեցին որդիքն Իսրայելի եւ եկին բանակեցան յՈբովթ։ 11Եւ չուեալ յՈբովթայ բանակեցան յԱքեղգայի յայնկոյս անապատին որ է յանդիման Մովաբայ յարեւելից կողմանէ։ 12Անտի չուեցին եւ բանակեցան ի ձորն Զարեդ։
13Եւ անտի չուեալ բանակեցան յայնկոյս Առնովնայ յանապատին՝ առ ելիւք սահմանացն Ամովրհացւոց. քանզի Առնովն սահման է Մովաբացւոց, ընդ Մովաբացին եւ ընդ Ամովրհացին։ 14Վասն այնորիկ ասի ի գրի, Պատերազմ Տեառն. ԶԶովոբ հրձիգ արար եւ զձորն Առնովնայ, 15եւ հաստատեաց զձորսն բնակեալս յԷր, եւ առընթեր կայ սահմանացն Մովաբու՝՝։
16Եւ անտի քան զնա Ջրհորն, այն է՝ ջրհորն զորմէ ասաց Տէր ցՄովսէս. Ժողովեա զժողովուրդն եւ տաց նոցա ջուր ըմպելոյ։ 17Յայնժամ օրհնեաց Իսրայէլի զօրհնութիւնս զայս ի վերայ ջրհորոյն։ Նուագեցէք նմա. 18զջրհորն զոր իշխանք փորեցին, եւ տաշեցին զնա թագաւորք ազգաց ի թագաւորութեան իւրեանց եւ ի տիրել իւրեանց՝՝։
19Եւ ի ջրհորոյ անտի ի Մանթանին, եւ ի Մանթանինայ ի Մանայէլ, եւ ի Մանայելէ ի Բամովթ, 20եւ ի Բամովթայ յԱնայէն, որ է ի դաշտին Մովաբայ, ի կատար կոփածուին՝՝ որ հայի ընդ անապատն։
21Եւ առաքեաց Մովսէս հրեշտակս առ արքայն Ամովրհացւոց բանիւք խաղաղութեան եւ ասէ. 22Անցցուք ընդ երկիր քո. զճանապարհայն գնասցուք,՝՝ ոչ խոտորեսցուք՝ ոչ յանդս եւ ոչ յայգիս, եւ ոչ արբցուք ջուր ի ջրհորոց քոց. ճանապարհ զարքունի գնասցուք մինչեւ անցցուք ըստ սահմանս քո։ 23Եւ ոչ ետ Սեհոն անցանել Իսրայելի ընդ սահմանս իւր. եւ ժողովեաց Սեհոն զամենայն ժողովուրդն իւր, եւ ել տալ պատերազմ ընդ Իսրայելի յանապատին. եւ եկն ի Յասսա եւ ետ պատերազմ ընդ Իսրայելի։ 24Եւ եհար զնա Իսրայէլ կոտորմամբ սրոյ, եւ տիրեցին երկրի նորա յԱռնովնայ մինչեւ ցՅաբովկ, մինչեւ ցորդիսն Ամոնայ. զի Յազեր է սահման՝՝ որդւոցն Ամոնայ։ 25Եւ ա՛ռ Իսրայէլ զամենայն քաղաքսն զայնոսիկ. եւ բնակեցաւ Իսրայէլ յամենայն քաղաքս Ամովրհացւոց, յԵսեբոն եւ յամենայն արուարձանեայս նորա. 26քանզի Եսեբոն էր քաղաք Սեհոնի արքայի Ամովրհացւոց. եւ նա նախ ետ պատերազմ ընդ արքային Մովաբու, եւ առ զամենայն երկիրն նորա յԱրոյերայ՝՝ մինչեւ ցԱռնոն։ 27Վասն այնորիկ ասեն առակարկուք. Եկայք յԵսեբոն. զի շինեցաւ, եւ հանդերձեցաւ՝՝ քաղաքն Սեհոնի. 28զի հուր ել յԵսեբոնայ եւ բոց ի քաղաքէն Սեհոնի, եւ եկեր մինչեւ ցՄովաբ, եւ լափեաց զարձանսն Առնովնայ։ 29Վա՜յ քեզ, Մովաբ, կորեար. ժողովուրդ Քամովսայ, մատնեցան ուստերք նոցա ի փախուստ, եւ դստերք նոցա ի գերութիւն թագաւորին Ամովրհացւոց. 30եւ զաւակ նոցա սատակեսցի յԵսեբոնէ մինչեւ ցԴեբոն. եւ կանայք նոցա բորբոքեցան հրով ի վերայ Մովաբու՝՝։
31Եւ բնակեաց Իսրայէլ յամենայն քաղաքս՝՝ Ամովրհացւոց։ 32Եւ առաքեաց Մովսէս լրտեսել զՅազեր. եւ առին զնա եւ զաւանս նորա, եւ հանին զԱմովրհացին որ բնակեալ էր ի նմա։
33Եւ կրկնեցան ելին ընդ ճանապարհն ի Բասան. եւ ել Ովգ թագաւոր Բասանու ընդդէմ նոցա, եւ ամենայն ժողովուրդն նորա ի պատերազմ յԵդրային։ 34Եւ ասէ Տէր ցՄովսէս. Մի՛ երկնչիր ի նմանէ. զի ի ձեռս քո մատնեցի զնա եւ զամենայն ժողովուրդն նորա, եւ զամենայն երկիր նորա. եւ արասցես ընդ նա որպէս արարեր ընդ Սեհոն արքայ Ամովրհացւոց որ բնակեալ էր յԵսեբոն։ 35Եւ եհար զնա եւ զորդիս նորա եւ զամենայն ժողովուրդն նորա, մինչեւ ամենեւին չմնալոյ ի նմանէն ապրեալ. եւ ժառանգեցին զերկիրն նոցա։
Գրաբար, 1895 · HYGRB1895