1Եւ ասէ Բաղաամ ցԲաղակ. Շինեա ինձ աստ եւթն բագին, եւ պատրաստեա ինձ աստ եւթն զուարակ եւ եւթն խոյ։ 2Եւ արար Բաղակ որպէս եւ ասաց նմա Բաղաամ, եւ եհան զուարակ եւ խոյ ի բագին։ 3Եւ ասէ Բաղաամ ցԲաղակ. Կաց ի վերայ զոհիդ քո, եւ ես երթայց, թերեւս յայտնեսցի ինձ Աստուած ընդ առաջ ելեալ. եւ բան զոր ցուցցէ ինձ՝ պատմեցից քեզ։ Եւ եկաց Բաղակ ի վերայ զոհին իւրոյ. եւ գնաց Բաղաամ հարցանել զԱստուած.՝՝ եւ երթայր ուղղորդ։ 4Եւ երեւեցաւ Աստուած Բաղաամու. եւ ասէ ցնա Բաղաամ. Եւթն բագին պատրաստեցի, եւ հանի զուարակ եւ խոյ ի բագին մի։ 5Եւ արկ Աստուած բան ի բերան Բաղաամու եւ ասէ. Դարձիր առ Բաղակ, եւ այսպէս խօսեսցիս։ 6Եւ դարձաւ առ նա. եւ նա կայր ի վերայ ողջակիզացն իւրոց՝՝, եւ ամենայն իշխանքն Մովաբացւոց ընդ նմա։ 7Եւ եղեւ Հոգի Աստուծոյ ի վերայ նորա եւ՝՝ ամբարձեալ զառակս իւր ասէ. Ի Միջագետաց կոչեաց զիս Բաղակ արքայ Մովաբացւոց, ի լերանցն արեւելից, եւ ասէ. Եկ նզովեա դու ինձ զՅակոբ, եւ եկ անէծ ինձ զԻսրայէլ։ 8Զի՞նչ նզովեցից՝ զոր ոչ նզովէ Աստուած, կամ զի՞նչ անիծից՝ զոր ոչ անիծանէ Տէր. 9զի ի լերանց տեսի զնա, եւ ի բլրոց յառաջագոյն հայեցայ ի նա. եւ ահա ժողովուրդ բնակեսցէ առանձինն, եւ ընդ ազգս մի՛ համարեսցի։ 10Ո՞ ճշգրտեաց զզաւակն՝՝ Յակոբայ, եւ ո՞ համարեսցի զգունդսն Իսրայելի. մեռցի անձն իմ ընդ անձինս արդարոցն, եւ եղիցի զաւակ իմ իբրեւ զզաւակ նոցա՝՝։

11Եւ ասէ Բաղակ ցԲաղաամ. Զի՞նչ գործեցեր ընդ իս. յանիծանել թշնամեաց՝՝ կոչեցի զքեզ, եւ դու օրհնեցեր օրհնութիւն։ 12Եւ ասէ Բաղաամ ցԲաղակ. Ո՞չ ապաքէն զինչ արկանիցէ Աստուած ի բերան իմ՝ զայն զգուշացայց խօսել։

13Եւ ասէ ցնա Բաղակ. Եկ դարձեալ ընդ իս յայլ տեղի, ուստի ոչ տեսանիցես զնա, այլ զմասն ինչ ի նմանէ տեսանիցես, եւ զամենեսեան ոչ տեսանիցես. եւ անէծ ինձ զնա անտի։ 14Եւ առ գնաց զնա յագարակս դիտանոցին, ի կատար կոփածոյին, եւ շինեաց անդ եւթն բագին, եւ եհան զուարակ եւ խոյ ի բագին։ 15Եւ ասէ Բաղաամ ցԲաղակ. Կաց ի վերայ զոհիդ քո, եւ ես երթայց հարցանել զԱստուած՝՝։ 16Եւ ընդ առաջ եղեւ Աստուած Բաղաամու, եւ արկ բան ի բերան նորա, եւ ասէ. Դարձիր անդրէն առ Բաղակ, եւ այսպէս խօսեսցիս։ 17Եւ դարձաւ առ նա. եւ նա կայր ի վերայ ողջակիզին իւրոյ, եւ ամենայն իշխանքն Մովաբացւոց ընդ նմա. եւ ասէ ցնա Բաղակ. Զի՞նչ խօսեցաւ Տէր։ 18Եւ ամբարձեալ զառակս իւր ասէ. Արի Բաղակ եւ լուր. ունկն դիր վկայդ՝ որդիդ Սեպփովրայ։ 19Ոչ իբրեւ զմարդ է Աստուած ի զարթնուլ, եւ ոչ իբրեւ զորդի մարդոյ ի սպառնալ. դու ասացեր թէ ոչ՝՝ արասցէ, խօսեսցի եւ ոչ՝՝ կացուսցէ։ 20Ահա՝ յօրհնել առեալ եմ. օրհնեցից եւ ոչ դարձուցից։ 21Ոչ լիցի աշխատութիւն ի Յակոբ. եւ մի՛ երեւեսցի վաստակ՝՝ ի մէջ Իսրայելի. Տէր Աստուած նորա ընդ նմա. փառաւորութիւնք իշխանաց՝՝ ի նմա։ 22Եւ Աստուած որ եհան զնոսա յԵգիպտոսէ՝ իբրեւ փառք միեղջիւրու ի վերայ նորա։ 23Զի ոչ գոն հմայք ի Յակոբ, եւ ոչ ըղձութիւնք ի մէջ Իսրայելի. ըստ ժամանակի պատմեսցի Յակոբայ եւ Իսրայելի, զի՜նչ կատարելոց իցէ՝՝ Աստուած։ 24Ահա ժողովուրդն իբրեւ զկորիւն առիւծու յարիցէ, իբրեւ զառեւծ նազեսցի. եւ ոչ ննջիցէ, մինչեւ կերիցէ որս եւ զարիւն վիրաւորաց արբցէ։

25Եւ ասէ Բաղակ զԲաղաամ. Մի՛ անիծանելով անիծաներ ինձ զնա, եւ մի՛ օրհնելով օրհնեսցես զնա։ 26Պատասխանի ետ Բաղաամ եւ ասէ ցԲաղակ. Ո՞չ խօսեցայ ընդ քեզ բանս եւ ասեմ, թէ՝ Զոր ինչ խօսեսցի ընդ իս Աստուած՝ զայն արարից։

27Եւ ասէ Բաղակ ցԲաղաամ. Եկ տարայց զքեզ յայլ տեղի, թերեւս հաճոյ լիցի Աստուծոյ, եւ անիծանիցես ինձ զնոսա անտի։ 28Եւ տարաւ Բաղակ զԲաղաամ ի կատարն Փոգովրայ որ ձգի յանապատն՝՝։ 29Եւ ասէ Բաղաամ ցԲաղակ. Շինեա ինձ աստ եւթն բագին, եւ պատրաստեա ինձ աստ եւթն զուարակ եւ եւթն խոյ։ 30Եւ արար Բաղակ որպէս եւ ասաց նմա Բաղաամ, եւ եհան զուարակ եւ խոյ ի բագին։