1Եւ խօսեցաւ Տէր ընդ Մովսիսի յարեւմուտս Մովաբու՝ առ եզերբ Յորդանանու յանդիման Երիքովի, եւ ասէ. 2Հրաման տուր որդւոցն Իսրայելի, եւ տացեն Ղեւտացւոցն ի վիճակաց կալուածոց իւրեանց քաղաքս բնակութեանց, եւ բուրաստանս շուրջ զքաղաքօք իւրեանց տացեն Ղեւտացւոցն։ 3Եւ եղիցին նոցա քաղաքք բնակութեան, եւ զատուցեալքն նոցա եղիցին խաշանց նոցա, եւ ամենայն չորքոտանեաց նոցա։ 4Եւ արուարձանք քաղաքացն զորս տայցէք Ղեւտացւոցն ի պարսպէ քաղաքին եւ արտաքոյ պարսպին երկուս հազարս կանգունս՝՝ շուրջանակի։ 5Եւ չափեսջիք արտաքոյ քաղաքին, յարեւելից կողմանէ երկուս հազարս կանգունս, եւ ընդ հարաւոյ կողմն երկուս հազարս կանգունս, եւ ընդ ծովակողմն երկուս հազարս կանգունս, եւ ընդ կողմն հիւսիսի երկուս հազարս կանգունս. եւ քաղաք ի մէջ այնորիկ լինիցի ձեզ. եւ զարուարձանս՝՝ քաղաքացն։ 6Եւ զքաղաքսն զորս տայցէք Ղեւտացւոցն, զվեց քաղաքս ապաստանից զոր տայցէք, փախչել անդր սպանողին. եւ այնու քառասուն եւ երկուս քաղաքս։ 7Ընդ ամենայն քաղաքս՝ քառասուն եւ ութ քաղաք տայցէք Ղեւտացւոցն, եւ զնոսա եւ զբուրաստանս իւրեանց։ 8Եւ զքաղաքս՝ զոր տայցէք ի կալուածոց որդւոցն Իսրայելի, ի բազմաց բազումս, եւ ի սակաւուց՝ սակաւս. ըստ իւրաքանչիւր ժառանգութեան զոր ժառանգիցեն՝ տացեն ի քաղաքաց անտի՝ Ղեւտացւոցն։

9Եւ խօսեցաւ Տէր ընդ Մովսիսի եւ ասէ. 10Խօսեաց ընդ որդիսն Իսրայելի եւ ասասցես ցնոսա. Դուք աւադիկ անցանէք ընդ Յորդանան յերկիրն Քանանացւոց, 11եւ զատուսջիք ձեզ քաղաքս, որ լինիցին ձեզ ապաստանաց՝ փախչել անդր սպանողին, ամենայն որ հարկանիցէ զանձն ուրուք ակամայ։ 12Եւ եղիցին ձեզ քաղաքք ապաստանի ի մերձաւորէ արեանն, եւ մի՛ մեռանիցի սպանօղն մինչեւ կացցէ առաջի ժողովրդեանն ի դատաստանի։ 13Եւ քաղաքքն զոր տայցէք՝ վեց քաղաքք ապաստանի լինիցին ձեզ։ 14Երիս քաղաքս տաջիք յայնկոյս Յորդանանու, եւ երիս քաղաքս տաջիք յերկրին Քանանացւոց, եւ եղիցի այն ապաւինութիւն 15որդւոցն Իսրայելի, եկին եւ պանդխտին ի միջի ձերում, եղիցին քաղաքքն այնոքիկ վեց՝ ապաստանք, փախչել անդր ամենայնի որ հարկանիցէ զանձն ուրուք ակամայ։

16Եւ եթէ երկաթեղէն անօթով ոք հարկանիցէ եւ սպանանիցէ զնա, սպանօղ է. մահու մեռցի սպանօղն։ 17Եւ եթէ բռնաքարաւ որով մեռանիցի ոք՝ հարկանիցէ զնա եւ մեռանիցի, սպանօղ է. մահու մեռցի սպանօղն։ 18Եւ եթէ փայտեղէն անօթով ի ձեռանէ որով մեռանիցի ոք՝ հարկանիցէ զնա եւ մեռանիցի, սպանօղ է. մահու մեռցի սպանօղն. 19մերձաւոր արեանն սպանցէ զսպանօղն. յորժամ պատահեսցէ նմա՝ սպանցէ զնա։ 20Եւ եթէ առ թշնամութեան մղեսցէ զնա, եւ ձգեսցէ նմա զամենայն անօթ խարդախութեամբ եւ մեռանիցի, 21կամ առ քինալ հարկանիցէ զնա ձեռամբ իւրով եւ մեռանիցի, մահու մեռցի որ եհարն. սպանօղ է, մահու մեռցի որ սպանիցէն.՝՝ մերձաւոր արեանն սպանցէ զսպանօղն ի պատահելն նորա նմա։

22Ապա թէ վրիպակաւ եւ ոչ առ թշնամութեան մղեսցէ զնա, եւ ձգեսցէ նմա զամենայն անօթ եւ ոչ խարդախութեամբ, 23կամ զամենայն քար որով մեռանիցի, եւ ոչ գիտութեամբ հարկանիցէ զնա եւ մեռանիցի, եւ նա չէր նորա թշնամի եւ ոչ խնդրէր չար առնել նմա, 24դատեսցի ժողովուրդն ի մէջ հարկանելեացն եւ ի մէջ մերձաւորի արեանն ըստ դատաստանացս այսոցիկ. 25եւ ապրեցուսցէ ժողովուրդն զսպանօղն ի մերձաւորէ արեանն, եւ յուղարկեսցէ զնա ժողովուրդն անդրէն ի քաղաքն ապաստանի յոր ապաւինեալն էր. եւ բնակեսցէ անդ մինչեւ մեռանիցի քահանայն մեծ զոր օծին իւղովն սրբութեան։ 26Եւ եթէ ելանելով ելանիցէ սպանօղն ըստ սահմանս քաղաքին յոր ապաւինեցաւն, 27եւ գտցէ զնա մերձաւոր արեանն արտաքոյ սահմանաց քաղաքին ապաստանի իւրոյ, եւ սպանցէ մերձաւոր արեանն զսպանօղն, մի՛ լինիցի մահապարտ։ 28Վասն այնորիկ ի քաղաքի ապաւինին իւրոյ բնակեսցէ, մինչեւ մեռանիցի քահանայն մեծ. եւ յետ մեռանելոյ քահանային մեծի՝ դարձցի անդրէն սպանօղն յերկիր կալուածոց իւրոց։ 29Եւ եղիցի այս ձեզ յիրաւունս դատաստանի յազգս ձեր, յամենայն բնակութեան ձերում։

30Ամենայն որ հարկանիցէ զանձն, վկայիւք սպանցեն զսպանօղն. եւ մի միայն վկայ մի՛ վկայեսցէ սպանանելոյ զանձն։ 31Եւ փրկանս ընդ անձին ի սպանողէն որ մահապարտ իցէ՝ մի՛ առնուցուք. այլ մահու մեռանիցի։ 32Եւ մի՛ առնուցուք փրկանս վասն փախչելոյ ի քաղաքն ապաստանի առ միւսանգամ բնակելոյ յերկրին, մինչեւ մեռանիցի քահանայն մեծ։ 33Եւ մի՛ շաղախիցէք զերկիրն. եւ ոչ քաւիցի երկիրն յարենէն հեղլոյ ի վերայ նորա, եթէ ոչ արեամբն հեղլով։ 34Եւ մի՛ պղծիցէք զերկիրն յորում բնակիցէք ի նմա, յորում ես բնակեցայց ի միջի ձերում. զի ես եմ Տէր Աստուած, որ բնակեմ ի մէջ որդւոցն Իսրայելի։