Սողոմոնի Առակների գիրք
1
2Ճանաչել զիմաստութիւն եւ զխրատ, իմանալ զբանս հանճարոյ, 3ընդունել զդարձուածս բանից, ի միտ առնուլ զարդարութիւն ճշմարիտ, եւ ուղղել զիրաւունս՝՝. 4զի տացէ անմեղաց զխորագիտութիւն, մանկանց տղայոց զմիտս եւ զհանճար. 5որոց իբրեւ լուիցէ իմաստունն՝ իմաստնագոյն լիցի, իսկ որ հանճարեղն իցէ զառաջնորդութիւն ստասցի, 6ի միտ առցէ զառակս եւ զբանս խորինս, զճառս իմաստնոց եւ զառակս նոցա։ 7Սկիզբն իմաստութեան երկեւղ Տեառն, հանճար բարի ամենեցուն որ առնեն զնա. պաշտօն բարի առ Աստուած՝ սկիզբն զգօնութեան.՝՝ զիմաստութիւն եւ զխրատ ամպարիշտք անգոսնեն։
8Լուր, որդեակ, խրատու հօր քո, եւ մի՛ մերժեր զօրէնս մօր քո. 9զի պսակ շնորհաց ընկալցի գլուխ քո, եւ մանեակ ոսկի ի պարանոցի քում։
10Որդեակ, մի՛ խաբեսցեն զքեզ արք ամպարիշտք, եւ մի՛ ախորժեսցես՝ եթէ կոչեսցեն զքեզ 11եւ ասիցեն. Եկ ընդ մեզ՝ կցորդ լեր արեան. ծածկեսցուք յերկրի զայր արդար ի տարապարտուց. 12կլցուք զնա կենդանւոյն իբրեւ դժոխք, եւ բարձցուք զյիշատակս նորա յերկրէ՝՝. 13եւ զստացուածս նորա զպէսպէսս ըմբռնեսցուք, լցցուք զտունս մեր աւարաւ. 14զվիճակ քո արկ ընդ մեզ. քսակ հասարակաց ստասցուք ամենեքեան, գանձարան ի միասին եղիցի մեր։՝՝
15Որդեակ, մի՛ երթար ճանապարհ ընդ նոսա, խոտորեա զոտն քո ի շաւղաց նոցա։ 16Զի ոտք նոցա ի չարիս ընթանան, եւ երագունք են ի հեղուլ զարիւն։ 17Զի ոչ եթէ՝՝ տարապարտուց ձգեն գործիս թռչնոց. 18զի նոքին իսկ որ սպանութեանն հաղորդ են՝ գանձեն անձանց իւրեանց զչարիս. կործանումն արանց անօրինաց չար է։ 19Այս՝՝ ճանապարհք են ամենեցուն որ գործեն զանօրէնս, զի ամպարշտութեամբն զանձինս իւրեանց սատակեն։՝՝
20Իմաստութիւն յելս ճանապարհաց գովի, եւ ի հրապարակս համարձակութիւն բերէ. 21եւ ի գլուխս պարսպաց քարոզի, եւ առ դրունս հզօրաց յաճախէ, եւ ի դրունս քաղաքաց համարձակեալ խօսի։ 22Ցորքան ժամանակս անմեղք իցեն զհետ արդարութեան, մի՛ ամաչեսցեն. իսկ անմիտք ցանկացօղք թշնամանաց՝ ամպարշտեալք ատեցին զիմաստութիւն, եւ դատապարտք եղեն յանդիմանութեանց։ 23Ահաւասիկ առաջի առնեմ ձեզ զհոգւոյ իմոյ զպատգամս՝՝, ուսուցից զբանս իմ ձեզ։ 24Քանզի կոչէի, եւ ոչ լսէիք. յերկարէի զբանս իմ, եւ ոչ անսայիք. 25այլ ապախտ առնէիք զխորհուրդս իմ, եւ յանդիմանութեանց իմոց ոչ անսայիք։ 26Այսուհետեւ ես ծիծաղեցայց զկորստեամբ ձերով, եւ ոտնհար եղէց՝ յորժամ գայցէ ձեզ նեղութիւն եւ պաշարումն՝՝։ 27Եւ յորժամ հասանիցէ ձեզ յանկարծակի խռովութիւն, եւ կործանումն ի նմանութիւն մրրկի գայցէ. կամ յորժամ հասանիցէ ձեզ սատակումն. 28իցէ զի կարդայցէք առ իս, եւ ես ոչ լսիցեմ ձեզ. խնդրեսցեն զիս չարք, եւ ոչ գտանիցեն. 29զի ատեցին զիմաստութիւն, եւ զերկեւղ Տեառն ոչ խնդրեցին. 30եւ ոչ կամէին անսալ խորհրդոց իմոց, եւ արհամարհեցին զյանդիմանութիւնս իմ։ 31Այսուհետեւ կերիցեն զպտուղս ճանապարհաց իւրեանց, եւ իւրեանց ամպարշտութեամբն յագեսցին։ 32Փոխանակ զի զրկէին զտղայս՝ կոտորեսցին, եւ կշտամբութիւն զամպարիշտս սատակեսցէ։՝՝ 33Իսկ որ ինձ լսէ՝ բնակեսցէ յուսով, եւ դադարեսցէ աներկեւղ յամենայն չարութենէ՝՝։
Գրաբար, 1895 · HYGRB1895