1Որդի իմաստուն ուրախ առնէ զհայր, որդի անմիտ՝ տրտմութիւն է մօր։ 2Ոչ օգնեսցեն գանձք անօրինաց, այլ արդարութիւն փրկէ ի մահուանէ։ 3Ոչ սովամահ առնէ Տէր զանձն արդարոյ, եւ զկեանս ամպարշտաց կործանեսցէ։ 4Տնանկութիւն զայր խոնարհեցուցանէ՝՝, ձեռք ժրաց մեծացուցանեն։ 5Որդի խրատեալ՝ իմաստուն լիցի, եւ զանմիտն ի ծառայութեան վարեսցէ։ Ապրեցաւ ի խորշակէ որդի իմաստուն, խորշակահար լինի ամարայնի որդի անօրէն։ 6Օրհնութիւն Տեառն ի գլուխս արդարոց, զբերանս ամպարշտաց ծածկեսցէ սուգ տարաժամ։՝՝ 7Յիշատակ արդարոյ գովութեամբ. անուն ամպարշտաց շիջցի։ 8Սիրտ իմաստուն ընկալցի զպատուիրանս, եւ ցոփն շրթամբք գայթակղելով կործանեսցի։ 9Որ գնայ միամտութեամբ՝ գնայ յուսով, իսկ որ թիւրէ զճանապարհս իւր՝ յայտնի լիցի։ 10Որ ակնարկէ ակամբ նենգութեամբ՝ ժողովէ արանց զտրտմութիւն, որ յանդիմանէ համարձակութեամբ՝ առնէ զխաղաղութիւն։՝՝ 11Աղբեւր կենաց ի ձեռին արդարոյ, զբերան ամպարշտաց ծածկեսցէ կորուստ։ 12Ատելութիւն գրգռէ զհակառակութիւն, եւ զամենեսին որ ոչն հակառակին ծածկէ սէր։ 13Որ ի շրթանց բղխէ զիմաստութիւն, իբրեւ գաւազանաւ հարկանէ զայր անմիտ։՝՝ 14Իմաստունք ծածկեն զիմաստութիւն, բերան յանդգնելոյ մերձ է ի բեկումն։ 15Ստացուածք մեծատանց՝ քաղաք ամուր, բեկումն ամպարշտաց՝ աղքատութիւն։ 16Գործք արդարոց՝ կեանս առնեն, եւ պտուղք ամպարշտաց՝ մեղս։ 17Զճանապարհս կենաց պահէ Տէր. խրատ առանց յանդիմանութեան մոլար է։ 18Ծածկեն զթշնամութիւն շրթունք արդարք՝՝, իսկ որ ի վեր հանեն զբամբասանս՝ անզգամք են։ 19Ի Շատախօսութենէ ոչ ապրեսցիս ի մեղաց, թէ խնայես ի շրթունս՝ իմաստուն լինիս։ 20Արծաթ ընտիր է լեզու արդարոյ, սիրտ ամպարշտի նուաղեսցի։ 21Շրթունք արդարոյ ճանաչեն զբարձունս, եւ անզգամք ի կարօտութեան՝՝ սատակեսցին։ 22Օրհնութիւն Տեառն՝ ի գլուխս արդարոց. եւ՝՝ նոյն մեծացուցանէ, եւ ոչ եւս յաւելու տրտմութիւն ի սիրտ նորա։ 23Ծիծաղելով գործէ անզգամ զչար, իսկ իմաստութիւն առն նիւթէ զհանճար։ 24Ըստ կորստեան շրջի ամպարիշտն, ցանկութիւն արդարոց՝ ընդունելի է։՝՝ 25Յանցանել մրրկի եղծանի ամպարիշտն, իսկ արդարոյն խոյս տուեալ՝ կեցցէ յաւիտեան՝՝։ 26Որպէս ազոխ ատամանց վնասակար է եւ ծուխ աչաց, նոյնպէս եւ անօրէնութիւն՝ որոց վարին նովաւ՝՝։ 27Երկեւղ Տեառն յաւելու յաւուրս, ամք ամպարշտաց նուազեսցին։ 28Յերկարի արդարոց ուրախութիւն, յոյս ամպարշտաց կորիցէ։ 29Ամրութիւն սրբոց երկեւղ Տեառն, եւ բեկումն այնոցիկ ոյք գործեն զչարիս։ 30Արդար՝ յաւիտեան ոչ դողասցէ, ամպարիշտք մի՛ բնակեսցեն յերկրի։ 31Բերան արդարոյ բղխէ զիմաստութիւն, լեզու անիրաւի սատակեսցի։ 32Շրթունք արանց արդարոց բղխեսցեն՝՝ զշնորհս, բերան ամպարշտաց կործանեսցի։