1Կշիռք նենգութեան պիղծ են առաջի Տեառն, կշիռ արդար ընդունելի է նմա։ 2Յոր վայր մտանեն թշնամանք, անդ են եւ անարգանք. բերան խոնարհաց խոկայ զիմաստութիւն։՝՝ 3Կատարելութիւն ուղղոց առաջնորդեսցէ նոցա, եւ գայթակղութիւն արհամարհողաց աւերեսցէ զնոսա։ 4Ոչ օգնեսցեն ինչք յաւուր բարկութեան, այլ արդարութիւն փրկէ ի մահուանէ։ Մեռաւ արդար՝ եւ եթող զղջումն յոյժ. յանդուգն եւ ոտնհարութեամբ լինի կորուստ ամպարշտաց։՝՝ 5Արդարութիւն ամբծի ուղղէ զճանապարհս, եւ յամպարշտութիւն անկանի անիրաւն։ 6Արդարութիւն արանց ուղղոց փրկէ զնոսա, եւ անմտութեամբ կորնչին անօրէնք՝՝։ 7Ի վախճանել առն արդարոյ՝ ոչ կորնչի յոյս, բայց՝՝ պարծանք ամպարշտաց կորիցեն։ 8Արդար՝ յորսողաց փրծանի, եւ փոխանակ նորա մատնի ամպարիշտն։ 9Ի բերանս անօրինաց՝ որոգայթ ընկերաց, իմաստութիւն արդարոց յաջողեալ է։ 10Ի բարութեան արդարոց յօրինեցաւ քաղաք, եւ ի կորստեան ամպարշտաց եղեւ ուրախութիւն։ 11Յօրհնութեան ուղղոց բարձրասցի քաղաք, եւ բերանօք ամպարշտաց կործանեսցի։ 12Արհամարհէ զընկերս այր պակասամիտ, այր իմաստուն զլռութիւն սիրէ։ 13Այր երկխօս՝ յայտնէ զխորհուրդս յատենի, իսկ հաւատարիմն ոգւով՝ ծածկէ զիրս։ 14Որոց ոչ գոյ առաջնորդութիւն՝ թօթափին իբրեւ զտերեւ. փրկութիւն գոյ ի խորհուրդս բազումս։ 15Անզգամ՝ չարիս գործէ յորժամ խառնակիցի ընդ արդարոյ, եւ ատեայ զբարբառ զգուշութեան։ 16Կին շնորհակալ բարձր առնէ զփառս առն իւրոյ, եւ աթոռ անարգութեան՝ կին որ ատեայ զիրաւունս։ Ի մեծութենէ վատք կարօտ լինին, իսկ որ ժիրքն են՝ հաստատին մեծութեամբ։՝՝ 17Անձին իւրում գործէ բարի այր ողորմած, կորուսանէ զմարմին իւր այր անողորմ։ 18Ամպարիշտ գործէ զգործս անիրաւութեան. զաւակ արդարոց՝՝ վարձ ճշմարտութեան։ 19Որդի արդար ծնանի ի կեանս. հալածանք ամպարշտաց ի մահ։՝՝ 20Պիղծ են Տեառն՝ ճանապարհք թեւրք՝՝, եւ ընդունելի են նմա ամենայն ամբիծք ճանապարհաւ։ 21Որ ձեռներէց լինի տարապարտուց, առանց պատժի ոչ լիցի. իսկ որ սերմանէ զարդարութիւն, ընկալցի վարձ հաւատարիմ։՝՝ 22Իբրեւ գինդ ոսկի ի քիթ խոզի, այնպէս կնոջ չարաբարոյի գեղեցկութիւն։ 23Ցանկութիւն արդարոց ամենայն բարութեամբ, յոյս ամպարշտաց կորիցէ։ 24Են որ զիւրեանց սերմանեն՝՝ եւ բազմապատիկ առնեն, եւ են՝ որ յանիրաւութենէ ժողովեն՝՝ եւ կարօտանան։ 25Ամենայն անձն օրհնեալ՝ պարզամիտ է, եւ այր բարկացօղ՝ տգեղ է կերպարանօք։ 26Որ խնայէ ի ցորեան՝ լքցէ զնա օտարաց, եւ որ ճշդէ զցորեան՝՝ հրապարականէծ լիցի. այլ օրհնութիւն ի գլուխ սփռողաց։ 27Որ նիւթէ զբարիս՝ խնդրէ զշնորհս բարութեան, իսկ որ խնդրէ զչար՝ հասցէ նմա։ 28Որ յուսայ ի մեծութիւն կործանեսցի. իսկ որ վերակացու լիցի արդարոց՝ նա ծագեսցէ։ 29Որ ոչ գայցէ զտամբ իւրով՝՝, նա զհողմս ժառանգեսցէ. եւ ծառայեսցէ անմիտն իմաստնոյն։ 30Ի պտղոյ արդարութեան բուսանի ծառ կենաց, բարձցին տարաժամ անձինք անօրինաց։ 31Եթէ արդարն հազիւ կեցցէ՝՝, իսկ մեղաւորն եւ ամպարիշտն ո՞ւր գտանիցին։