1Որ սիրէ զխրատ՝ սիրէ զիմաստութիւն, եւ որ ատեայ զյանդիմանութիւն՝ անմիտ է։ 2Լաւ է որ՝՝ գտանէ շնորհս ի Տեառնէ, իսկ այր անօրէն կարկեսցի։ 3Ոչ յաջողեսցի մարդոյ յանօրէնութենէ, արմատք արդարոց ոչ հատցին։ 4Կին ժրագլուխ՝ պսակ է առն իւրոյ. որպէս որդն՝ փայտի վնասակար է, նոյնպէս կորուսանէ զայր կին չարագործ՝՝։ 5Խորհուրդք արդարոց իրաւունք, առաջնորդք են ամպարիշտք նենգութեանց։ 6Բերանք ամպարշտաց նենգաւորք,՝՝ բերան ուղղոց փրկեսցէ զնոսա։ 7Յոր կողմ եւ դարձցի ամպարիշտն՝ եղծանի, տունք արդարոց յերկարեսցին։ 8Բերան իմաստնոյ գովի ի մարդկանէ՝՝, իսկ խօթասիրտն արհամարհեսցի։ 9Լաւ է մարդոյ խոնարհութեամբ ծառայել անձին՝՝, քան անձին շուք եդեալ՝ եւ հաց մուրանայցէ։ 10Արդար ողորմի անասնոյ իւրում, աղիք ամպարշտաց անողորմ են։ 11Որ գործէ զերկիր իւր՝ յագեսցի հացիւ, իսկ որ զհետ երթան զնանրութեան՝ պակասամիտք են։ Որ ախորժէ զգինեաց դեգերանս, թողցէ ի բնակութիւնս իւր զանարգանս։՝՝ 12Ցանկութիւնք ամպարշտաց՝ չար են, արմատք բարեպաշտաց հաստատունք՝՝ են։ 13Վասն վնասու շրթանց անկանի յորոգայթ մեղաւորն, եւ արդարն զերծանի ի նմանէ։ Քաղցրահայեացն գթութիւն գտանէ. որ պատահէ ի դրունս՝ նեղէ զոգիս՝՝։ 14Ի պտղոյ բերանոյ առն՝ լցցի անձն իւր բարութեամբ, հատուցումն շրթանց իւրոց հատուսցի նմա։ 15Ճանապարհք անմտաց՝ ուղիղ թուին առաջի նոցա. ունկնդիր լինի խրատու իմաստունն, 16իսկ անմիտն առ օրին յայտնէ զբարկութիւն իւր. թաքուցանէ զանարգանս իւր այր խորագէտ։ 17Եւ զյայտնի հաւատս պատմէ արդար՝՝. վկայ անօրինաց նենգաւոր է։ 18Են՝ որ բանիւք իւրեանց խոցեն որպէս սրով, բայց լեզուք իմաստնոց բժշկեն։ 19Շրթունք ճշմարիտք հաստատեն զվկայութիւն, վկայ վաղվաղուկ՝ ունի՝՝ լեզու անիրաւ։ 20Նենգութիւն կայ ի սրտի չարանիւթի, իսկ որ կամին զխաղաղութիւն՝ ուրախ լիցին։ 21Ոչ է հաճոյ՝՝ արդարոյ եւ ոչ մի ինչ անիրաւ, իսկ ամպարիշտք լցցին չարութեամբ։ 22Պիղծ են առաջի Տեառն շրթունք սուտք, իսկ որ առնէ զհաւատս՝ ընդունելի է նմա։ 23Այր իմաստուն՝ աթոռ հանճարոյ, սիրտ անզգամաց պատահեսցէ նզովից։ 24Ձեռն ընտրելոց դիւրաւ յաղթեսցէ. նենգաւորք մատնեսցին ի յափշտակութիւն։ 25Բան ահեղ խռովեցուցանէ զսիրտ առն արդարոյ,՝՝ աւետիք բարեաց՝ ուրախ առնեն զնա։ 26Արդարն իրաւախոհ սիրէ զանձն. խորհուրդք ամպարշտաց մեղմեխք են։ Զմեղաւորս հալածեն չարիք, արդարոց հասցեն բարութիւնք.՝՝ ճանապարհք ամպարշտաց մոլորեցուսցեն զնոսա։ 27Ոչ պատահեսցէ որս նենգաւորի. ստացուածք պատուական՝ այր սուրբ եւ առատ։՝՝ 28Ի ճանապարհս արդարութեան կեանք, ճանապարհք ոխակալաց մահ՝՝։