Սողոմոնի Առակների գիրք
14
1Իմաստուն կանայք՝ շինեցին տունս, իսկ անզգամքն ձեռօք իւրեանց կործանեցին։ 2Որ գնայ ուղիղ՝ երկնչի ի Տեառնէ, եւ որ կամակորի ի ճանապարհս իւր՝ անարգեսցի։ 3Ի բերանոյ անզգամաց՝ գաւազան թշնամանաց. շրթունք իմաստնոց պահեսցեն նոցա։ 4Ուր ոչ գոն եզինք, մսուրք սուրբ են. եւ ուր բազում արդիւնք են, յայտնի է եզին զօրութիւն։ 5Վկայ հաւատարիմ ոչ ստէ. բորբոքէ զստութիւն վկայ անիրաւ։ 6Խնդրեսցես զիմաստութիւն առ ի չարաց, եւ ոչ գտցես. եւ զհանճար առ յիմաստնոց՝ դիւրաւ։ 7Ամենայն ինչ հակառակ է անզգամի. զէն հանճարոյ շրթունք իմաստունք։ 8Իմաստութիւն խորագիտաց՝ ծանիցէ զճանապարհս նոցա, անմտութիւն անզգամաց՝ մոլորութեամբ։ 9Տունք անօրինաց պարտաւորեսցին ի սրբութենէ. տունք արդարոց՝ ընդունելի են նմա։ 10Սիրտ առն ընդմտատարի՝ տրտմութիւն է անձին իւրոյ, եւ յորժամ ուրախ լինի՝ չխառնի ընդ թշնամանս։՝՝ 11Տունք ամպարշտաց՝ կործանեսցին. յարկք արդարոց՝ օրհնեսցին։ 12Է ճանապարհ որ թուի յաչս մարդկան թէ ուղիղ իցէ, բայց կատարած նոցա երթայ յատակս դժոխոց։ 13Ընդ ուրախութիւնս՝ ոչ խառնի տրտմութիւն, բայց յետոյ ուրախութիւնն ի սուգ գայ։՝՝ 14Յիւրոց ճանապարհաց յագեսցի խստասիրտն, եւ ի խորհրդոց իւրոց ուղղեսցի՝՝ այր բարերար։ 15Անմեղն հաւատայ ամենայն բանի, իսկ խորագէտն գայ ի զղջումն՝՝։ 16Իմաստունն զարհուրեալ՝ խոտորեցաւ ի չարէ. իսկ անզգամն յանձնապաստան խառնակի ընդ անօրինին՝՝։ 17Բարկասիրտ գործէ առանց խորհրդոյ. եւ այր իմաստուն՝ յոյժ համբերէ։ 18Բաժանին ամպարիշտք զչարիս, իսկ խորագէտք զօրանան իմաստութեամբ։ 19Գայթակղեսցին՝՝ չարք առաջի բարեաց, եւ ամպարիշտք կողկողեսցին առ դրունս արդարոց։ 20Բարեկամք ատեսցեն զբարեկամս աղքատս. բարեկամք մեծատանց բազումք։ 21Որ անարգէ զտնանկն՝ մեղանչէ. եւ որ ողորմի աղքատի՝ երանելի է։ 22Մոլորեալք նիւթեն զչարիս, զողորմութիւն եւ զճշմարտութիւն նիւթեն բարիք. ոչ գիտեն զողորմութիւն եւ զհաւատս՝ նիւթօղք չարեաց, ողորմութիւն եւ հաւատք առ նիւթօղս բարեաց։ 23Ամենայնի որ հոգայ՝ մի ինչ աւելի է, իմաստութիւն. իսկ անձնդիւրն եւ անհոգն ի կարօտութեան եղիցի։ 24Պսակ իմաստնոց՝ խորագիտութիւն, եւ գնացք անմտաց՝ չարութիւն։ 25Փրկէ զանձն՝՝ վկայ հաւատարիմ. եւ բորբոքէ ստութեամբ նենգաւորն։ 26Յերկեւղ Տեառն՝ յոյս զօրութեան. եւ որդւոց իւրոց թողու զհաստատութիւն խաղաղութեան։ 27Հրաման Տեառն աղբեւր կենաց, եւ առնէ խոտորել յորոգայթից մահու։ 28Ի բազում զօրս՝ փառք թագաւորի. ի նուազել ժողովրդոց՝ բեկումն հզօրաց։ 29Այր երկայնամիտ՝ բազմապատիկ է խորհրդովք. իսկ կարճամիտն՝ յոյժ անմիտ է։ 30Այր հեզ՝ բժիշկ է սրտի. ցեց ոսկերաց՝ սիրտ հոգած։՝՝ 31Որ զրպարտէ զտնանկն՝ բարկացուցանէ զԱրարիչ նորա. եւ որ պատուէ զՆա՝ ողորմի աղքատի։ 32Չարեօք իւրովք մերժի ամպարիշտն. եւ որ յուսայ յանձին սրբութիւն՝ արդար է։ 33Ի սիրտ բարի հանգչի իմաստութիւն, եւ ի սիրտ անմտաց ոչ ծանիցի։՝՝ 34Արդարութիւն զազգ բարձրացուցանէ. նուազեցուցանեն զազգս մեղք։ 35Ընդունելի է թագաւորի սպասաւոր իմաստուն. եւ իւրով շութափութեամբ թօթափէ զանարգանս. բարկութիւն կորուսանէ զիմաստունս՝՝։