1Որդեակ, եթէ ընկալեալ զպատգամս պատուիրանի իմոյ ծածկեսցես յանձին քում, 2լուիցէ իմաստութեան ունկն քո. եւ առակեսցես զսիրտ քո ի հանճար, եւ աւանդեսցես զնա որդւոյ քում ի խրատ։՝՝ 3Զի եթէ զիմաստութիւն կոչեսցես ի քեզ, եւ հանճարոյ տացես զձայն քո, 4եւ եթէ խնդրեսցես զնա իբրեւ զարծաթ ընտիր, եւ իբրեւ զգանձս քննեսցես զնա, 5յայնժամ ի միտ առցես զերկեւղ Տեառն, եւ զգիտութիւն Աստուծոյ գտցես։ 6Զի Տէր տայ զիմաստութիւն, եւ յերեսաց նորա գիտութիւն եւ հանճար։ 7Եւ գանձէ ուղղոց զփրկութիւն, վերակացու լինի գնացից նոցա՝՝, 8պահել զճանապարհս իրաւանց, եւ զճանապարհս երկիւղածաց իւրոց ամրացուսցէ։ 9Յայնժամ ի միտ առցես զարդարութիւն եւ զիրաւունս. եւ ուղղեսցես զամենայն շաւիղս բարութեան։

10Զի եթէ եկեսցէ իմաստութիւն ի միտս քո, եւ զհանճար անձին քում բարի համարեսցիս լինել։ 11Խորհուրդք բարեաց զգուշասցին զքեւ՝ եւ միտք սուրբ պահեսցեն՝՝ զքեզ։ 12Զի ապրեցուսցեն զքեզ ի ճանապարհէ չարէ, եւ յառնէ որ խօսիցի եւ ոչ ինչ հաւատարիմս։ 13Ո՛հ որոց թողեալ իցէ զճանապարհս ուղիղս՝ գնալ ի ճանապարհս խաւարինս, 14որ ուրախ լինիցին ընդ չարիս, եւ խնդայցեն ընդ խոտորումն չարութեան. 15որոց թեւր իցեն ճանապարհք իւրեանց, եւ կամակոր շաւիղք նոցա, 16հեռի առնել զքեզ յուղիղ ճանապարհէ, եւ օտարացուցանել յարդար խորհրդոց. որդեակ իմ, մի՛ հասցեն քեզ խորհուրդք չարք, 17որոց թողեալ իցէ զուսումն մանկութեան՝՝, եւ մոռացեալ զուխտն աստուածեղէն. 18զի եդ մերձ ի մահ զտուն իւր, եւ մօտ ի դժոխս՝ ընդ երկրածինս զշաւիղս իւր։ 19Ամենեքեան որ գնան ընդ նա՝ ոչ դարձցին, այլ եւ ի զղջումն եւս եկեսցեն.՝՝ եւ ոչ ժամանեսցեն ի ճանապարհս ուղիղս, եւ ոչ հասցեն ի տարեկանս կենդանութեան։ 20Զի եթէ գնացեալ էր ի ճանապարհս բարիս, գտանէին արդեւք զշաւիղս արդարութեան զդիւրինս։ Քաղցրացեալք՝ եղիցին բնակիչք երկրի, անմեղք մնասցեն ի նմա։՝՝ 21Զի ուղիղք բնակեսցեն յերկրի, եւ անարատք մնասցեն ի նմա։ 22Ճանապարհք ամպարշտաց՝՝ կորիցեն յերկրէ, եւ անօրէնք մերժեսցին ի նմանէ։