1Լաւ է անուն բարի քան զմեծութիւն բազում, եւ քան զարծաթ եւ զոսկի՝ շնորհք բարիք։ 2Մեծատուն եւ աղքատ միմեանց պատահեցին, երկոցունց այցելութիւն առնէ Տէր։ 3Խորագիտի տեսեալ զչարագործն պատժեալ՝ հաստատութեամբ խրատէ զանձն, եւ անմտաց անցեալ առ նոքօք վնասեցան։ 4Սկիզբն իմաստութեան երկեւղ Տեառն, եւ՝՝ մեծութիւն եւ փառք եւ կեանք։ 5Տատասկ եւ որոգայթ ի ճանապարհս թիւրաց, իսկ որ զգոյշ կայ անձին իւրում՝ մերժեսցի ի նոցանէ։ 6Նորոգումն երիտասարդի ըստ ճանապարհաց իւրոց՝՝. նա՝ եւ յորժամ ծերասցի՝ ոչ մերժեսցի ի նոցանէ։ 7Աղքատք տիրեսցեն մեծատանց, եւ ծառայք տերանց իւրեանց փոխ տայցեն։՝՝ 8Որ սերմանէ զանզգամութիւն՝ հնձեսցէ զչարիս, եւ զհարուածս գործոց իւրոց բովանդակեսցէ։ 9Զայր զուարթ եւ զառատ սիրէ Աստուած. որ ողորմի տնանկի՝ ինքն կերակրեսցի, զի յիւրմէ հացէ անտի ետ տնանկի։ Զյաղթութիւն եւ զպատիւ ստանայ որ տայ կաշառ, բայց զոգիս առողացն սպանանէ։ 10Հան զժանտն յատենէ՝ եւ ելցէ ընդ նմա եւ հակառակութիւն. զի յորժամ նստիցի յատենի՝ զամենեսեան անարգէ։ 11Սիրէ Տէր զսիրտ սուրբ, եւ ընդունելի են նմա ամենայն անարատք. շրթամբք հովուէ թագաւոր։՝՝ 12Աչք Տեառն պահեն զհանճար. եւ անգոսնէ զբանս անօրէն՝՝։ 13Պատճառս դնէ վատ եւ ասէ. Առեւծ ունի զճանապարհս, եւ զանցս հրապարակաց սպանողք։ 14Գուբ խոր է բերան անօրինի, եւ ատեցեալն ի Տեառնէ անկցի ի նա։ Են ճանապարհք չարք՝ առաջի առն, եւ ոչ սիրէ դառնալ ի նոցանէ. բայց դառնալ պարտ է ի թեւր եւ ի չար ճանապարհէ։ 15Անմտութիւն բորբոքեալ ի սիրտ երիտասարդի, գաւազան եւ խրատ հեռի է ի նմանէ։ 16Որ զրպարտէ զաղքատ՝ բազում առնէ իւր չարիս, եւ որ տայ մեծատան կարօտութեամբ։

17Բանից իմաստնոց մատո զունկն քո, եւ լուր բանից իմոց եւ հաստատեա զսիրտս քո՝ զի գիտասցես զնոսա, թէ բարի են. 18եւ եթէ արկցես զնոսա ի սրտի քում, եւ զուարճասցին միանգամայն ի շրթունս քո։ 19Զի եղիցի յոյս քո ի Տէր, եւ ցուցցէ քեզ զճանապարհս իւր։ 20Եւ դու գրեա զնոսա յանձին քում երեքկին, ի խորհուրդս եւ ի գիտութիւն եւ ի հանճար։ 21Ահաւասիկ ուսուցանեմ քեզ զբանս ճշմարիտս եւ զգիտութիւն. հնազանդ լինել պատասխանի տալոյ զբանս ճշմարտութեան որոց մատչիցին առ քեզ։՝՝

22Մի՛ հարստահարեր զտնանկն, քանզի աղքատ է. եւ մի՛ անարգեր զտնանկն ի դրունս. 23զի Տէր դատի զդատաստանս նորա, եւ փրկեսցէ անկապուտ զանձն քո՝՝։ 24Մի՛ լինիր ընկեր առն բարկացողի, եւ ընդ բարեկամի զայրացողի մի՛ բնակեր՝՝. 25գուցէ ուսանիցիս զճանապարհս նորա, եւ առնուցուս խեղդ ընդ անձն քո։

26Մի՛ տար զանձն քո յերաշխաւորութիւն՝ ակն առեալ երեսաց.՝՝ 27զի եթէ ոչ ունիցիս ուստի հատուցանիցես, եւ առնուցուն զանկողինսն որ ընդ կողիւք քովք կայցեն։ 28Մի՛ փոխեր զսահմանս յաւիտենականս զոր եդին հարք քո։ 29Զայր շոյտ եւ զգոյշ ի գործ իւր՝ թագաւորաց առաջի պարտ է կացուցանել, եւ ոչ կացուցանել առաջի արանց խօթասրտաց։՝՝