1Առակք Սողոմոնի անքնինք. զոր գրեցին բարեկամքն Եզեկեայ արքայի Հրէաստանի։

2Փառք Աստուծոյ ծածկեն զբան, փառք թագաւորի պատուեն զհրամանս։՝՝ 3Երկինք բարձունք եւ երկիր խորին, սիրտ թագաւորի առանց քննելոյ։ 4Փորձ տես զանփորձ արծաթոյ, եւ սրբելով սրբի ամենայն։ 5Սատակեա՝՝ զամպարիշտս յերեսաց թագաւորի, եւ ուղղեսցի արդարութեամբ աթոռ նորա։ 6Մի՛ հպարտանար առաջի թագաւորի, եւ մի՛ ի տեղիս մեծամեծաց մատչիր. 7զի լաւ է քեզ՝ թէ ասիցէ ոք. Ի վեր առ իս մատիր, քան թէ կորանայցես առաջի հզօրի։ 8Զոր տեսին աչք քո՝ խօսեաց. մի՛ յանդուգն անկանիցիս ի մարտ, զի մի՛ յետոյ զղջանայցես։ 9Յորժամ նախատիցէ զքեզ բարեկամ քո, խոյս տուր՝ մի՛ արհամարհեր. գուցէ նախատիցէ զքեզ բարեկամն. 10եւ թշնամութիւն եւ մարտ քո ոչ մեկնիցի. այլ լինիցի քեզ հանգոյն մահու։ Շնորհք եւ բարեկամութիւն ազատք են, հաստատեա զնոսա ի քեզ՝ զի մի՛ նախատ լինիցիս. եւ պահեա զժամանակս քո հաշտութեամբ։ 11Ոսկի խնձոր ընդ սարդիոն յեռեալ, այնպէս է խօսել բանս իմաստունս։ 12Ի գինդ ոսկի սարդիոն պատուական յեռեալ, բան իմաստուն յունկնդիր լսելիս։ 13Որպէս ձիւնաբեր ամարայնի՝ տօթացելոյ օգնական է, նոյնպէս եւ հրեշտակ հաւատարիմ որոց առաքեցին զնա, զանձինս յուսացելոց իւրոց շահի։ 14Որպէս հողմք եւ ամպք եւ անձրեւք սաստիկք՝՝, նոյնպէս են եւ որ պարծին ի տուրս ստութեան։ 15Յերկայնմտութենէ՝ յաջողութիւն թագաւորի, լեզու արձակ՝՝ փշրէ զոսկերս։ 16Մեղր յորժամ գտանիցես, որդեակ, չափով կերիջիր, գուցէ յագիցիս եւ փսխիցես. 17մի՛ կարի յաճախեր ոտիւք քովք առ բարեկամ, գուցէ յագիցի քեւ եւ ատիցէ զքեզ։ 18Իբրեւ սուսեր եւ սլաք սրեալ, նոյնպէս եւ այր որ վկայէ զբարեկամէ իւրմէ վկայութիւն ստութեան. 19ճանապարհք չարի եւ ոտք անօրինի կորիցեն յաւուր չարի։՝՝ 20Որ հանէ զբաճկոն յաւուր ցրտոյ, որպէս քացախ՝ վիրի անօգուտ է, նոյնպէս հասեալ ցաւք մարմնոյ տրտմեցուցանեն զսիրտ։ Իբրեւ ցեց հանդերձի եւ որդն փայտի, նոյնպէս տրտմութիւն վնասակար է սրտի առն։՝՝ 21Եթէ քաղցեալ է թշնամին քո՝ կերակրեա զնա, եւ եթէ ծարաւի՝ տուր նմա ըմպել։ 22Զայս իբրեւ առնես՝ կայծակունս հրոյ կուտեսցես ի վերայ գլխոյ նորա, եւ Տէր հատուսցէ քեզ բարութիւն։ 23Հողմ հիւսիսոյ զամպս յարուցանէ, եւ երեսք լիրբք զլեզու գրգռեն։ 24Լաւ է բնակել առ անկեան ի տամալոջ, քան ընդ կնոջ բամբասողի ի տան միում՝՝։ 25Որպէս ջուր ցուրտ անձին ծարաւոյ ախորժելի է, նոյնպէս աւետիք բարեաց յերկրէ հեռաստանէ։ 26Որպէս թէ ոք զակն աղբեր խնուցու եւ զգնացս ջուրց ապականիցէ, նոյնպէս տգեղծ է արդարոյ անկանել՝՝ առաջի ամպարշտի։ 27Մեղր շատ ուտել չէ բարւոք, բայց յարգել պարտ է զբանս պատուականս՝՝։ 28Որպէս քաղաք կործանեալ ի պարսպաց, նոյնպէս եւ այր որ ոչ խորհրդով ինչ գործիցէ՝՝։