1Մի՛ պարծիր առ վաղիւն, զի ոչ գիտես զի՛նչ ծնանիցի քեզ վաղիւն։ 2Գովեսցէ զքեզ ընկերն՝ եւ մի՛ քո բերան, օտարն՝ եւ մի՛ քո շրթունք։ 3Քար ծանր է, եւ աւազ դժուարին առ ի բառնալ. բայց բարկութիւն անզգամի ծանրագոյն է քան զերկոսեան։ 4Անողորմ է սրտմտութիւն, եւ սաստիկ է բարկութիւն, այլ նախանձ եւ ոչ իմիք ժուժկալէ՝՝։ 5Լաւ է յայտնութիւն յանդիմանութեան քան զբարեկամութիւն ի ծածուկ։ 6Լաւ են հարուածք բարեկամի քան զկամակոր համբոյրս թշնամւոյ։՝՝ 7Անձն յագեալ զխորիսխ եւ զմեղր՝՝ արհամարհէ, բայց անձին կարօտելոյ եւ դառն իբրեւ զքաղցր թուի։ 8Որպէս թռչուն որ թռանի՝՝ ի բունոյ իւրմէ, նոյնպէս եւ մարդ ստրկանայ՝ յորժամ օտարանայցէ՝՝ յիւրմէ տեղւոյ։ 9Իւղով եւ խնկով եւ գինւով զուարճանայ սիրտ, եւ բեկանի ի տրտմութենէ անձն։՝՝ 10Զբարեկամ քո եւ զբարեկամ հայրենի մի՛ թողուր. եւ ի տուն եղբօր քո մի՛ մտաներ թշուառացեալ. լաւ է բարեկամ մերձաւոր քան զեղբայր ի հեռաստանէ բնակեալ։ 11Իմաստուն լեր, որդեակ, զի ուրախ լիցի սիրտ քո, եւ դարձո ի քէն զբանս նախատանաց՝՝։ 12Խորագէտն ի գալ չարեաց ղօղեաց, եւ անզգամք ընդ առաջ երթեալ ի տոյժս անկցին։ 13Զերծ ի նմանէ զհանդերձս նորա, զի անց թշնամանագիրն. քանզի նա զայլոյն ապականէր՝՝։ 14Որ գովէ զբարեկամ ընդ առաւօտս բարձր ձայնիւ՝ քան զանիծանողն ոչ ինչ առաւել համարեսցի։ 15Կաթիլ հանէ զմարդ ի տանէ իւրմէ յաւուր ձմերայնոյ, նոյնպէս եւ կին անզգամ ի տանէ իւրմէ զայր։ 16Խիստ հողմ է հիւսիսի, բայց անուամբ աջոյ կոչի։՝՝ 17Երկաթ զերկաթ խարտէ, եւ այր գրգռէ զերեսս ընկերի։ 18Որ տնկէ թզենի՝ կերիցէ զպտուղ նորա, եւ որ պահէ զտէր իւր՝ պատուեսցի։ 19Որպէս ոչ են նման երեսք երեսաց, նոյնպէս եւ ոչ սիրտք մարդկան սրտից նման են։՝՝ 20Դժոխք եւ կորուստ անյագ են, նոյնպէս եւ աչք ագահ մարդկան. պիղծ է առաջի Տեառն որ արձակէ զաչս, եւ անխրատք եւ ցոփք լեզուաւ՝՝։ 21Փորձ արծաթոյ եւ ոսկւոյ ի բովս, եւ այր փորձի ի բերանոյ գովչաց իւրոց։ 22Սիրտ անօրինի խնդրէ զչարիս, եւ սիրտ ուղիղ խնդրէ զգիտութիւն։ Եթէ հարկանես զանզգամն ի մէջ ատենի եւ անարգես զնա՝՝, սակայն ոչ մերժես զանզգամութիւնն ի նմանէ։ 23Խելամտութեամբ խելամուտ լիցիս անձանց խաշանց քոց, եւ հաստատեսցես զսիրտ քո ի վերայ երամակաց քոց. 24զի ոչ յաւիտեան է առն ոյժ եւ զօրութիւն եւ իշխանութիւն, եւ ոչ տուեալ են նմա ազգաց յազգս։ 25Խնամ կալ բանջարոյ ի դաշտի, եւ հնձեսցես խոտ. եւ ժողովես զխոտ դալար, 26զի եղիցին քեզ ոչխարք ձորձաբերք. դարմանեա զդաշտս՝ զի եղիցին քեզ գառինք։ 27Որդեակ, յինէն ուսիր զպատգամս զօրաւորս ի կեանս տան քո եւ ի կեանս բարեկամաց քոց։՝՝