1Փախուցեալ է ամպարիշտն առանց ուրուք հալածելոյ, իսկ արդարն՝ իբրեւ զառեւծ յանձն ապաստան է։ 2Վասն մեղաց ամպարշտաց դատաստանք յուզին, եւ այր խորագէտ շիջուցանէ զնոսա։ 3Հզօրն առ ամպարշտութեան իւրում զրպարտէ զտնանկս։ 4Որպէս անձրեւ սաստիկ եւ անշահ, նոյնպէս եւ որ թողուն զօրէնս, եւ գովեն զամպարշտութիւն. իսկ որ սիրեն զօրէնս՝ պատեն զինքեամբք պարիսպ։՝՝ 5Արք չարք ոչ առնուն ի միտ զիրաւունս, իսկ որ խնդրեն զՏէր՝ խելամուտ լիցին ամենայնի։ 6Լաւ է աղքատ՝ որ գնայ ճշմարտութեամբ, քան զմեծատուն սուտ՝՝։ 7Պահէ զօրէնս որդի իմաստուն, իսկ որ արածէ զորկորստութիւն՝ անարգէ զհայր իւր։ 8Որ լնու զտուն իւր ի տոկոսեաց եւ ի վաշխից՝ ժողովէ այնմիկ որ ողորմի աղքատաց։ 9Որ խոտորեցուցանէ զունկն իւր չլսել օրինաց, եւ ինքն զիւր ուխտս պղծէ՝՝։ 10Որ մոլորեցուցանէ զուղիղս չար ճանապարհաւ, ինքն անկցի յապականութիւն։ Ամբիծք բաժանեսցեն զբարութիւնս, եւ անօրէնք անցցեն առ բարութեամբք՝ եւ մի՛ մտցեն ի նոսա՝՝։ 11Իմաստուն թուի անձին իւրում այր մեծատուն, եւ աղքատն հանճարեղ ստգտանէ զնա։ 12Վասն օգնականութեան՝՝ արդարոց բազում լինին փառք, եւ ի տեղիս ամպարշտաց՝ սատակին մարդիկ՝՝։ 13Որ ծածկէ զամպարշտութիւն իւր՝ ոչ յաջողեսցի, իսկ որ ի վեր հանէ եւ յանդիմանէ՝ սիրելի լիցի՝՝։ 14Երանի իցէ առն որ արհամարհիցէ զամենայն վասն երկիւղածութեան՝՝, իսկ խիստն սրտիւ՝ անկցի ի չարիս։ 15Առեւծ քաղցեալ եւ գայլ ծարաւի, որ աղքատ է՝ եւ՝՝ բուռն լինիցի ազգի տնանկի։ 16Թագաւոր կարօտ մտօք՝ մեծ զրպարտօղ, իսկ որ ատեայ զանիրաւութիւն՝ երկայնակեաց լիցի։ 17Այր որ զմահապարտ յերաշխի առնու, փախստական լինի եւ ոչ ի հաստատութեան։ Խրատեա զորդի քո, եւ հանգուսցէ զքեզ, եւ տացէ զարդ անձին քում, եւ ոչ հնազանդեսցի ազգի անօրինի։՝՝ 18Որ գնայ արդարութեամբ՝ գտցէ օգնականութիւն, իսկ որ ելանէ ի թեւր ճանապարհ՝ նովին՝՝ վարակեսցի։ 19Որ գործէ զերկիր իւր՝ լցցի հացիւ, եւ որ զհետ երթայ դատարկութեան՝ լցցի տնանկութեամբ։ 20Այր հաւատարիմ օրհնեսցի յոյժ, եւ չարագործն ի պատուհասէ մի՛ ապրեսցի։ Որ ոչ պատկառէ յերեսաց արդարոց՝ չէ գովելի։ 21Որ ակն ածէ զերեսս անօրինաց յանդիմանել՝ չէ բարւոք. այնպիսին պատառոյ հացի վաճառէ զմարդ։՝՝ 22Փութայ մեծանալ այր չարակն, եւ ոչ գիտէ թէ ողորմածն յաղթէ նմա։ 23Որ յանդիմանէ զայր ի ճանապարհս իւր՝՝ շնորհակալութիւն գտանէ քան զսուտակասպասն լեզուաւ։ 24Որ մերժէ զհայր իւր կամ զմայր՝ եւ համարիցի չմեղանչել, կցորդ է նա արանց ամպարշտաց։ 25Այր ագահ գրգռէ զհակառակութիւն, իսկ որ յուսացեալ է ի Տէր՝ ընդ խնամով կեցցէ։ 26Որ յուսացեալ է ի յանդգնութիւն սրտի՝՝ նա անզգամ է, իսկ որ գնայ իմաստութեամբ՝ ապրեսցի։ 27Որ տայ աղքատաց՝ ոչ կարօտասցի, իսկ որ դարձուցանէ զակն իւր ի նոցանէ՝ ի բազում կարօտութեան եղիցի։ 28Ի տեղիս ամպարշտաց հեծեն արդարք՝՝, բայց ի նոցա կորստեան բազմանան արդարք։