1Որդեակ, զօրէնս իմ մի՛ մոռանար, եւ զբանս իմ պահեսցես ի սրտի քում, 2զի ընդերկարութիւն կենաց եւ ամք կենդանութեան եւ խաղաղութիւն յաւելցին քեզ։ 3Ողորմութիւն եւ հաւատք ի քէն մի՛ պակասեսցեն. արկ զնոսա ընդ պարանոց քո, եւ գրեա զնոսա յընդարձակութիւն սրտի քո. 4եւ գտցես շնորհս, եւ խորհեաց զբարիս առաջի Տեառն՝՝ եւ մարդկան։

5Լեր յուսացեալ ի Տէր յամենայն սրտէ քումմէ, եւ յիմաստութիւն քո մի՛ հպարտանար։ 6Յամենայն ճանապարհս քո ծանիր զնա, զի ուղիղ արասցէ զճանապարհս քո, եւ ոտն քո մի՛ գայթակղեսցի։՝՝ 7Մի՛ լինիր իմաստուն յաչս անձին քո, այլ երկիր ի Տեառնէ եւ խոտորեա յամենայն չարութենէ։ 8Ապա բժշկութիւն եղիցի մարմնոյ քում, եւ դարման ոսկերաց քոց։ 9Պատուեա զՏէր ի քոց արդար վաստակոց, եւ հան նմա պտուղ ի քոց արդարութեան արմտեաց.՝՝ 10զի լցցին շտեմարանք քո լիութեամբ ցորենոյ, եւ գինեաւ հնձանք քո առաւել եւս բղխեսցեն։

11Որդեակ, մի՛ լքանիր ի խրատու Տեառն, եւ մի՛ լուծանիր յանդիմանեալ ի նմանէ։ 12Զի զոր սիրէ Տէր՝ խրատէ, տանջէ զամենայն որդի զոր ընդունի՝՝։

13Երանեալ է այր որ եգիտ զիմաստութիւն, եւ մահկանացու՝ որ ետես զհանճար։ 14Զի լաւ է զվաճառն զայն գտանել՝ քան զգանձս ոսկւոյ եւ արծաթոյ։ 15Պատուականագոյն է քան զականս պատուականս, եւ ոչ ինչ է չար որ հակառակ կայցէ նմա. յայտնի է ամենեցուն որ մերձին ի նա, եւ ամենայն ինչ որ պատուական է՝ շարժէ զնա՝՝։ 16Զի երկայն աւուրք եւ ամք կենաց՝՝ յաջմէ իւրմէ, եւ յահեկէ իւրմէ փառք եւ մեծութիւն։ Ի բերանոյ նորա բղխէ արդարութիւն, զօրէնս եւ զողորմութիւն ի լեզուի իւրում կրէ։՝՝ 17Ճանապարհք նորա ճանապարհք բարեաց, եւ ամենայն շաւիղք նորա խաղաղութեամբ։ 18Փայտ կենաց է ամենեցուն որ պատսպարին ի նա, եւ որ յենուն ի նա իբրեւ ի Տէր հաստատութեամբ։ 19Աստուած՝՝ իմաստութեամբ հիմունս արկ երկրի, պատրաստեաց զերկինս խորհրդով. 20հանճարով իւրով զանդունդս պատառեաց, եւ ամպք հոսեցին զանձրեւ։

21Որդեակ, մի՛ լուծանիցիս. պահեա զխորհուրդս իմ՝՝ եւ զիմաստութիւն, 22զի կեցցէ անձն քո, եւ շնորհք իցեն ի վերայ պարանոցի քո. եղիցի բժշկութիւն մարմնոյ քում, եւ դարման ոսկերաց քոց։՝՝ 23Զի գնասցես յուսով խաղաղութեան յամենայն ճանապարհս քո, եւ ոտն քո մի՛ գայթակղեսցի։ 24Զի եթէ նստիցես՝ աներկեւղ իցես, եւ եթէ ննջեսցես՝ քաղցր ի քուն լիցիս։ 25Ոչ երկիցես ի զարհուրանաց ի վերայ հասելոց եւ յարշաւանաց ամպարշտաց ի վերայ եկելոց։ 26Զի Տէր եղիցի ի վերայ ամենայն ճանապարհաց քոց՝՝, եւ հաստատեսցէ զոտն քո՝ զի մի՛ գայթակղեսցի։ 27Մի՛ յապաղեր բարի առնել կարօտելոյ, յորժամ ձեռնհաս իցես օգնել նմա։ 28Մի՛ ասիցես թէ՝ Երթ եւ եկեսջիր, եւ վաղիւ տաց, զի կարօղ եւս իցես բարի առնել. քանզի ոչ գիտես զինչ վաղիւն ծնանիցի քեզ՝՝։ 29Մի՛ նիւթեր բարեկամի քում չարիս՝ որ յեցեալ եւ յուսացեալ իցէ ի քեզ։ 30Մի՛ թշնամանասէր լինիր մարդոյ ի տարապարտուց, զի մի՛ չար ինչ գործիցէ քեզ։ 31Մի՛ ստանար նախատինս յարանց չարաց, եւ մի՛ նախանձիր ընդ ճանապարհս նոցա։՝՝ 32Քանզի պիղծ է առաջի Տեառն ամենայն անօրէն, եւ ընդ արդարս ոչ հաղորդի՝՝։ 33Անէծք Տեառն ի տունս ամպարշտաց, յարկք արդարոց օրհնին։ 34Տէր ամբարտաւանից հակառակ կայ. տայ՝՝ շնորհս խոնարհաց։ 35Զփառս իմաստունք ժառանգեսցեն, իսկ ամպարիշտք բարձրացուցին զանարգանս՝՝։