Սողոմոնի Առակների գիրք
30
1Զայս ասէ այր ցհաւատացեալս Աստուծոյ. Եթէ լուռ եղէց,՝՝ 2զի անմտագոյն եմ քան զամենայն մարդիկ, եւ իմաստութիւն մարդոյ ոչ գոյ յիս։ 3Աստուած ուսոյց ինձ իմաստութիւն, եւ՝՝ գիտութեան սրբոց խելամուտ եղէ, եւ ճանաչեմ զսրբութիւնս։՝՝ 4Ո՞վ ել յերկինս՝ եւ էջ. ո՞վ ժողովեաց զհողմս ի գոգ իւր. ո՞վ ամփոփեաց զջուրս ի ձորձս իւր. ո՞վ կալաւ զծագս երկրի. զի՞նչ անուն է նորա, կամ զի՞նչ անուն որդւոյ նորա, զի գիտասցես թէ 5ամենայն՝՝ բանք Աստուծոյ ընտրեալք են, եւ վերակացու է նա երկիւղածաց իւրոց։ 6Մի՛ յաւելուցուս ի բանս նորա, զի մի՛ յանդիմանեսցէ զքեզ, եւ սուտ լինիցիս։ 7Երկուս ինչս խնդրեմ ի քէն. մի՛ հաներ յինէն զշնորհս մինչչեւ մեռեալ իցեմ. 8զբան զուր եւ սուտ՝ հեռի արա յինէն. մեծութիւն եւ տնանկութիւն մի՛ տար ինձ, այլ կշռեա ինձ զարժանն բաւականութեամբ. 9զի մի՛ մեծացայց եւ ստեցից, եւ ասիցեմ, թէ՝ Ո՞վ տեսանիցէ զիս. կամ՝՝ աղքատացայց եւ գողացայց. եւ երդուայց յանուն Աստուծոյ իմոյ։ 10Մի՛ մատներ զծառայ ի ձեռս տեառն իւրոյ՝՝, զի մի՛ երբեք անիծանիցէ զքեզ՝ եւ ապականիցիս։ 11Ծնունդ չար՝՝ զհայր իւր անիծանէ, եւ զմայր իւր ոչ օրհնէ. 12ծնունդ չար՝՝ առ արդարս ունի զանձն իւր, եւ զելս անձին իւրոյ՝՝ ոչ լուացաւ։ 13Ծնունդ չար՝՝ ամբարտաւան աչս ունի, եւ յարտեւանունս իւր հպարտանայ։ 14Ծնունդ չար՝՝ իբրեւ զսուսեր ունի զատամունս իւր, եւ զժանիս իւր իբրեւ զկտրոցս, մաշել եւ ուտել զխոնարհս երկրի եւ զտնանկս ի մարդկանէ։
15Տզրկի երեք դստերք էին սիրով սիրեցեալք, եւ երեքին սոքա ոչ յագեցուցին զնա, եւ չորրորդն ոչ լցաւ ասել շատ. 16դժոխք եւ կորուստ եւ սէր կանանց եւ տարտարոսն եւ երկիր՝ ոչ յագի ջրով, եւ ջուր եւ հուր՝ ոչ երբեք ասեն շատ։՝՝
17Ակն որ արհամարհէ զհայր եւ անարգէ զծերութիւն մօր, խլեսցեն զնա ագռաւք ձորոց. եւ գէշ գէշ արասցեն զնա ձագք արծուեաց։
18Երեք են՝ զորս անհնար է ինձ իմանալ, եւ զչորրորդն ոչ ճանաչեմ. 19զհետս արծուոյ թռուցելոյ, եւ զճանապարհս օձի ի վերայ վիմի, եւ զշաւիղս նաւի ընդ ծով գնացելոյ, եւ զճանապահս առն երիտասարդի. 20նոյնպիսի է եւ ճանապարհ կնոջ շնացողի. զի յորժամ գործէ ինչ՝ լուանայ եւ ասէ. Իմ չիք ինչ գործեալ՝՝։
21Երիւք շարժի երկիր, եւ չորրորդին ոչ կարէ հանդարտել. 22եթէ ծառայ թագաւորեսցէ, եւ անմիտն եթէ յագեսցի հացիւ, 23եւ աղախին եթէ հանիցէ զտիկին իւր, եւ կին ատելի եթէ դիպեսցի առն բարւոյ։՝՝
24Չորք են որ փոքր են յերկրի, եւ նոքա իմաստնագոյնք են քան զիմաստունս. 25մրջիւն՝ որոյ ոչ գոյ զօրութիւն, եւ պատրաստէ ամարայնւոյ զկերակուր իւր. 26եւ ճագար՝ ազգ անհզօր, որ արարին ի վէմս զդադարս իւրեանց. 27առանց թագաւորի է մարախ, եւ զօրաժողով լինի իբրեւ ի միոջէ հրամանէ օրինօք՝՝. 28եւ սարդ՝ կռուեալ ձեռօք յորմ, որ դիւրին է առ որսալ,՝՝ բնակէ ի յարկս թագաւորաց։ 29Երեք են որ պարծ շրջին, եւ չորրորդն գեղեցիկ ճեմի՝՝. 30կորիւն առիւծու հզօր է քան զանասունս, որ ոչ զանգիտէ՝՝ եւ ոչ թիկունս դարձուցանէ յանասնոց. 31եւ աքաղաղ՝ որ շրջի ի մէջ մարեաց սիգալով. եւ նոխազ՝ առաջնորդ հօտի. եւ թագաւոր՝ որ հրապարակախօս լինի ի մէջ ազգաց։
32Եթէ զանձն դիւրութեան տացես, եւ ձեռն ի բերան կռուով ձգեսցես, անարգեսցիս։ 33Կթեա կաթն՝ եւ եղիցի եւղ. ապա եթէ կարի ճմլեսցես զպտկունսն, ելանէ արիւն. եւ եթէ ձգեսցես զբանս, ելցեն դատաստանք եւ կռիւք։՝՝
Գրաբար, 1895 · HYGRB1895