Սողոմոնի Առակների գիրք
31
1Իմ բանք յԱստուծոյ խօսեցեալ են, հրաման թագաւորի զոր խրատեաց զնա մայր իւր։ 2Զի, որդեակ, Աստուծոյ բանք են. անդրանիկդ, քեզ ասեմ, որդի. զի, որդեակ, պտուղ որովայնի իմոյ. զի՝՝, որդեակ ուխտից իմոց, 3մի՛ տար կանանց զմեծութիւն քո, եւ զմիտս քո եւ զկեանս ի խորհուրդս յետինս. խորհրդով գործեա զամենայն, խորհրդով արբ գինի։ 4Մեծամեծքն բարկասիրտք են, գինի մի՛ արբցեն. 5զի մի՛ իբրեւ արբցեն՝ մոռանայցեն զիմաստութիւն, եւ ուղիղ ոչ կարասցեն դատել զտկարն։՝՝ 6Տուք արբեցութիւն տրտմեցելոց, եւ գինի ըմպել ցաւագնոտաց. 7զի արբցեն՝ եւ մոռասցին զտնանկութիւնս իւրեանց, եւ զցաւս իւրեանց ոչ եւս յիշեսցեն։ 8Բաց զբերան քո բանիւ Աստուծոյ, եւ դատեա զամենեսեան ողջմտութեամբ, 9եւ ընտրեա եւ որոշեա զտնանկն եւ զտկարն։՝՝
10Կին ժրագլուխ եթէ գտանիցի,՝՝ պատուականագոյն է այնպիսին քան զականս պատուականս։ 11Վստահ է ի նա սիրտ առն իւրոյ. այնպիսին աւարաց երբեք ոչ կարօտասցի։ 12Գործակից է առն իւրում ամենայն բարեաց կենաց՝ եւ ոչ չարեաց։՝՝ 13Գտեալ ասր եւ կտաւ՝ արար անօթս պիտանիս ձեռօք իւրովք՝՝։ 14Եւ եղեւ իբրեւ զնաւ շահաբեր. ի հեռաստանէ ժողովէ իւր գանձս։ 15Յառնէ ընդ արշալուրշս, եւ տայ կերակուր ընտանեաց, եւ գործ նաժշտաց։ 16Տեսանէ զանդ գեղեցիկ՝ եւ գնէ զնա, եւ ի պտղոյ ձեռաց իւրոց գործէ զերկիր՝՝։ 17Գօտի ածեալ հաստատութեամբ ընդ մէջ իւր՝ մխեաց զբազուկս իւր ի գործ. 18եւ ճաշակեաց՝ զի քաղցր է գործել, եւ ոչ շիջանի ճրագ ի նմանէ զամենայն գիշեր։ 19Զձեռս իւր ձգէ յօգուտ, եւ զմատունս իւր անձանձրոյթ տայ իլոյ՝՝։ 20Զձեռս իւր ընդարձակեաց աղքատաց, եւ կարկառ պտուղ տնանկին։ 21Ոչ ինչ հոգայ ի տանէ կողմանէ այր նորա՝ յորժամ ուրեք յամիցէ՝՝, զի ամենեքին որ զնովաւ են՝ զգեցեալ են կրկին պատմուճանս։ 22Արար առն իւրում բեհեզս եւ ծիրանիս, եւ անձին իւրում արկանելիս։՝՝ 23Երեւելի է ի դրունս այր նորա, յորժամ նստիցի ի ժողովրդեան ի մէջ ծերոց եւ բնակչաց՝՝ երկրի։ 24Կտաւս արար եւ վաճառեաց, եւ արկանելիս՝ Քանանացւոց։ 25Զզօրութիւն եւ զմեծվայելչութիւն զգեցաւ, եւ ուրախ եղեւ յաւուրս յետինս։ 26Զբերան իւր եբաց չափով եւ իմաստութեամբ, եւ կարգ եդ լեզուի իւրում։ 27Պարկեշտ են ճանապարհք տան նորա՝՝, եւ հաց դատարկութեան ոչ եկեր։ 28Եւ ողորմածութիւնք նորա կանգնեցին զորդիս նորա եւ մեծացուցին՝՝. եւ այր նորա գովէ զնա՝ եւ ասէ. 29Բազում դստերք ստացան զմեծութիւն, բազումք՝՝ արարին զօրութիւն, բայց դու առաւել եղեր եւ՝՝ անցուցեր զամենեքումբք։ 30Սուտ հաճութիւնք եւ ընդունայն գեղ կնոջ ոչ գոյ ի քեզ. զի կին իմաստուն եւ բարեպաշտօն օրհնեսցի. զերկիւղածս Տեառն պատուեսցէ նա։ 31Տուք նմա ի պտղոյ շրթանց նորա, եւ գովեսցի ի դրունս այր նորա։ Զի ճանապարհք առն առաջի երեսաց իւրոց երթիցեն, եւ աջողեսցին յաւիտեանս յաւիտենից։՝՝