1Լուարուք, մանկունք, զխրատ հօր, եւ անսացէք ճանաչել զիմաստութիւն. 2զի պարգեւս բարեաց պարգեւեցից՝՝ ձեզ. զօրէնս իմ մի՛ թողուք. 3զի որդի եղեալ եմ եւ ես հպատակ հօր իմոյ, եւ սիրեցեալ՝՝ յաչս մօր իմոյ, 4որք ուսուցանէին զիս եւ ասէին՝՝. Հաստատեսցի բան մեր ի սրտի քում. պահեա զպատուիրանս իմ եւ կեաց։ 5Ստացիր զիմաստութիւն, ստացիր զհանճար. եւ մի՛ մոռանար, եւ մի՛ արհամարհեր զպատգամս բերանոյ իմոյ,՝՝ եւ մի՛ խոտորիր ի բանից շրթանց իմոց։ 6Մի՛ թողուր զնա, եւ պատսպարեսցէ զքեզ. սիրեա զնա, եւ պահեսցէ զքեզ։ 7Սկիզբն զգօնութեան՝ ստացիր զիմաստութիւն, եւ յամենայն ճանապարհս քո ստացիր զհանճար։ 8Շուրջ փակեա զնովաւ՝՝, եւ բարձրացուսցէ զքեզ. մեծարեա զնա՝ զի գիրկս արկցէ զքեւ։՝՝ 9Զի տացէ գլխոյ քում պսակ շնորհաց. եւ պսակաւն փափկութեան վերակացու լիցի քեզ։ 10Լուր, որդեակ, եւ ընկալ զբանս իմ, եւ բազմասցին ամք կենաց քոց. եւ յաճախեսցին ճանապարհք կենաց քոց։՝՝ 11Զճանապարհս իմաստութեան ուսուցանեմ քեզ, խելամուտ առնեմ զքեզ ուղիղ շաւղաց։ 12Զի եթէ գնայցես՝ ոչ խափանեսցին գնացք քո, եւ եթէ ընթանայցես՝ ոչ վաստակեսցիս։ 13Բուռն հար զխրատուէ իմմէ՝ եւ մի՛ թողուցուս, այլ պահեա զնա անձին քում ի կեանս։

14Ի ճանապարհս ամպարշտաց մի՛ երթայցես, եւ մի՛ նախանձիցիս ընդ ճանապարհս անօրինաց. 15եւ ի տեղւոջ ուր բնակիցեն՝ ընդ այն մի՛ անցանիցես, խոտորեա ի նոցանէ, եւ խորշեաց անտի։ 16Զի ոչ ննջեն, եթէ ոչ չար գործիցեն. բարձեալ է քուն նոցա՝ եւ ոչ ննջեն՝՝. 17որք ուտեն զկերակուրս ամպարշտութեան, եւ գինեաւ անօրէնութեան արբենան։ 18Ճանապարհք արդարոց իբրեւ լոյս ծագեն, առաջնորդեն եւ լուսաւորեն, մինչեւ տիւն լուսաւորեսցէ։ 19Ճանապարհք ամպարշտաց խաւարինք, եւ ոչ գիտեն զիարդ գայթակղին։

20Որդեակ, իմոյ իմաստութեան անսա, եւ իմոց բանից մատո զունկն քո. 21զի մի՛ պակասեսցին աղբեւրք քո՝՝. պահեա զնոսա ի սրտի քում. 22քանզի կեանք են որոց գտանեն զնոսա, եւ ամենայն մսեղւոյ՝ բժշկութիւն։ 23Ամենայն պահպանութեամբ պահեա զսիրտ քո, զի ի սոցանէ են ելք կենաց։ 24Ի բաց արա ի քէն զբերան կամակոր, եւ զշրթունս անիրաւս մերժեա ի քէն։ 25Աչք քո ուղիղ հայեսցին, եւ արտեւանունք քո արդար ակնարկեսցեն։ 26Զշաւիղս ուղիղս արասցես ոտից քոց, եւ զճանապարհս քո ուղղեսցես։ 27Մի՛ խոտորիցիս յաջ եւ մի՛ յահեակ, դարձո զոտն քո ի ճանապարհէ չարէ։ Զի զճանապարհս որ յաջմէ են՝ գիտէ Աստուած, թեւր են ճանապարհք՝ որ ի ձախմէ են. այլ ինքն ուղիղ արասցէ զշաւիղս քո, եւ զճանապարհս քո խաղաղութեամբ յառաջեցուսցէ։՝՝