1Որդեակ, եթէ լինիցիս երաշխաւոր բարեկամի քում, մատնեցեր զանձն քո թշնամւոյ. 2զի որոգայթ բուռն են առն շրթունք իւր, եւ ըմբռնի բանիւ բերանոյ իւրոյ։ 3Արդ արա, որդեակ, զոր ինչ ես պատուիրեմ քեզ՝ եւ կեցցես. զի անկար ի ձեռս չարաց վասն՝՝ բարեկամի քո. արդ պնդեա եւ մի՛ լքանիր, յորդորեա եւ զբարեկամն զոր առեր յերաշխի՝՝։ 4Մի՛ տար քուն աչաց, եւ մի՛ նինջ արտեւանաց քոց. 5զի ապրեսցիս որպէս զայծեամն ի հաղբից, եւ իբրեւ զհաւ ի ծուղակաց։

6Երթ առ մրջիւնն, ո՛վ վատ, եւ նախանձեաց ընդ ճանապարհս նորա, եւ լեր իմաստնագոյն եւս քան զնա՝՝։ 7Զի նորա ոչ գոյ հողագործութիւն եւ ոչ հարկադիր, եւ ոչ ընդ տերամբք է, 8եւ պատրաստէ ամարանի զկերակուր, եւ բազում համբարս դնէ ի հունձս։ Կամ երթ առ մեղուն եւ ուսիր զիա՛րդ գործօն է, եւ գործ նորա ո՛րպէս պարկեշտութեամբ գործի. զորոյ զվաստակն թագաւորք եւ տնանկք ի բժշկութիւն մատուցանեն. ցանկալի է ամենեցուն եւ մեծարոյ. զի թէպէտ եւ տկար է զօրութեամբ, պատուեաց զիմաստութիւն՝ եւ յարգեցաւ։՝՝ 9Մինչեւ յե՞րբ յորսայսեալ կաս, ո՛վ վատ, կամ ե՞րբ ի քնոյ զարթիցես։ 10Փոքր մի ննջիցես, փոքր մի նստիցիս,՝՝ փոքր մի նիրհիցես, փոքր մի հանգուցանիցես զձեռն քո ի վերայ լանջաց քոց, 11ապա այնուհետեւ հասանիցէ ի վերայ քո իբրեւ զչար ուղեւոր տնանկութիւն, եւ կարօտութիւն իբրեւ զժիր սուրհանդակ։ Ապա եթէ անդանդաղ լինիցիս, հասանիցէ իբրեւ զաղբեւր ամառն քո, եւ կարօտութիւն իբրեւ այր մի չար ինքնահալած լինիցի։՝՝

12Այր անօրէն եւ անզգամ գնայ զճանապարհս թեւրս. 13քանզի նոյն ինքն ակնարկէ ակամբ, եւ նշանակէ ոտամբ, եւ ուսուցանէ նշանացի մատամբք։ 14Սիրտ խոտորեալ նիւթէ զչարիս. յամենայն ժամանակի այնպիսին խռովութիւնս առնէ քաղաքի՝՝։ 15Եւ վասն այնորիկ յանկարծակի հասցէ նմա կորուստ իւր, հաշումն եւ մաշումն առանց բժշկութեան։

16Զի խնդայ ընդ ամենայն զոր ատեայ Տէր, եւ խորտակի վասն պղծութեան անձին իւրոյ.՝՝ 17աչք թշնամանողի, լեզու անիրաւ, ձեռք որ հեղուն զարիւն արդար, 18սիրտ որ նիւթէ զխորհուրդս չարս, եւ ոտք որ փութան գործել զչարիս՝ սատակեսցին։ 19Բորբոքէ զստութիւն վկայ անիրաւ, եւ արկանէ գրգռութիւն ի մէջ եղբարց։

20Որդեակ, պահեա զօրէնս հօր քո, եւ մի՛ մերժեր զխրատ մօր քո։ 21Ընկալ զնոսա յանձին եւ ի գլուխ՝՝ քո հանապազ, եւ արկ իբրեւ զմանեակ ի պարանոց քո։ 22Յորժամ գնասցես՝ ընդ քեզ տարջիր, եւ ընդ քեզ եղիցի.՝՝ յորժամ ննջիցես՝ պահեսցէ զքեզ, եւ յորժամ յառնիցես՝ խօսակից իցէ քեզ։ 23Զի ճրագ է պատուիրան օրինացն, լոյս՝՝ եւ ճանապարհ կենաց՝ յանդիմանութիւն եւ խրատ, 24պահել զքեզ յառնակին կնոջէ, եւ ի չարախօսութենէ՝՝ օտար լեզուի։ 25Որդեակ, մի՛ յաղթեսցէ քեզ ցանկութիւն գեղոյ, եւ մի՛ ըմբռնեսցիս աչօք քովք,՝՝ եւ մի՛ յափշտակիցիս արտեւանամբք նորա։ 26Զի գինք կնոջ պոռնկի՝ որչափ՝՝ նկանակի միոջ հացի. քանզի կին չար՝ զարանց պատուականաց զհոգիս որսայ։ 27Ծրարիցէ՞ ոք հուր ի գոգ, եւ զհանդերձն ոչ այրիցէ. 28կամ գնայցէ՞ ոք ի վերայ կայծականց հրոյ, եւ զոտս իւր ոչ խարշիցէ։ 29Նոյնպէս եւ որ մտանէ առ առնակին՝ առանց պատժի ոչ լիցի, եւ՝՝ ոչ արդարասցի ամենայն որ մերձենայ առ նա։ 30Ոչ ինչ են զարմանք եթէ ըմբռնեսցի ոք ի գողութեան.՝՝ գողանայ զի լցուսցէ զանձն իւր քաղցեալ. 31ապա եթէ ըմբռնեսցի, եւթնպատիկ տուժեսցի, եւ զամենայն ինչս իւր տուեալ՝ ապրեցուցանէ զանձն՝՝։ 32Իսկ որ շնայ առ պակասութեան մտաց՝՝, կորուստ անձին իւրում ստանայ. 33ցաւս եւ անարգանս կրէ, եւ նախատինք նորա մի՛ կորիցեն յաւիտեան։ 34Լի է նախանձու սրտմտութիւն առն նորա, եւ ոչ խնայեսցէ յաւուր դատաստանի. 35ոչ փոխանակեսցէ եւ ոչ ընդ միոյ իրիք փրկանաց զթշնամութիւն, եւ ոչ վճարիցի՝՝ բազում կաշառօք։