ՍԱՂՄՈՍ ՃԶ (ՃԷ)

Ալէլուիա։

1Խոստովան եղերուք Տեառն, զի քաղցր է, զի յաւիտեան է ողորմութիւն նորա։ 2Ասասցեն փրկեալք Տեառն, զորս փրկեաց ի ձեռաց թշնամւոյն։ 3Յամենայն գաւառաց ժողովեաց զնոսա, յարեւելից եւ յարեւմտից, ի հիւսիսոյ եւ ի ծովէ։

4Մոլորեցան նոքա յանապատի՝ յանջրդի ճանապարհի, եւ քաղաք բնակութեան ոչ գտին։ 5Քաղցեան եւ ծարաւեցան, եւ անձինք նոցա ի նոսին նուաղեցան։ 6Աղաղակեցին առ Տէր ի նեղութեան իւրեանց, ի վշտաց նոցա փրկեաց զնոսա։ 7Առաջնորդեաց նոցա ի ճանապարհ ուղիղ, զի երթիցեն ի քաղաք բնակութեան իւրեանց։

8Խոստովան եղիցին Տեառն ողորմութեանց նորա, սքանչելեաց նորա՝ յորդիս մարդկան։ 9Զի յագեցոյց զանձինս քաղցեալս, եւ զանձինս կարօտեալս լի արար բարութեամբ։

10Ոյք նստէին ի խաւարի եւ ի ստուերս մահու, կապեալ էին յաղքատութեան որպէս յերկաթս։ 11Զի դառնացուցին զբանն Աստուծոյ, եւ զխորհուրդս Բարձրելոյն բարկացուցին։ 12Խոնարհ եղեն ի ցաւոց սիրտք նոցա, տկարացան եւ ոչ ոք էր որ օգնէր նոցա։ 13Աղաղակեցին առ Տէր ի նեղութեան իւրեանց, ի վշտաց նոցա եհան զնոսա։ 14Փրկեաց զնոսա ի խաւարէ եւ ի ստուերաց մահու, եւ խզեաց զկապանս նոցա։

15Խոստովան եղիցին Տեառն զողորմութեանց նորա, եւ զսքանչելեաց նորա՝ յորդիս մարդկան։ 16Զի փշրեաց զդրունս պղնձիս, եւ զնիգս երկաթիս խորտակեաց։

17Օգնեաց նոցա ի ճանապարհի անօրէնութեան իւրեանց, զի՝՝ վասն մեղաց իւրեանց խոնարհ եղեն յոյժ։ 18Յամենայն կերակրոց գարշէին սիրտք նոցա, մերձեցան մինչեւ ի դրունս մահու։ 19Աղաղակեցին առ Տէր ի նեղութեան իւրեանց, ի վշտաց նոցա ապրեցոյց զնոսա։ 20Առաքեաց զբան իւր եւ բժշկեաց զնոսա, եւ փրկեաց զնոսա յապականութենէ իւրեանց։ 21Խոստովան եղիցին Տեառն ողորմութեանց նորա, եւ սքանչելեաց նորա՝ յորդիս մարդկան։ 22Մատուսցեն նմա պատարագ օրհնութեան, եւ պատմեսցեն զգործս նորա ցնծութեամբ։ 23Ոյք իջանէին ի ծով նաւովք, եւ առնէին զգործս ի ջուրս բազումս։ 24Նոքա տեսին զգործս Տեառն, եւ զսքանչելիս նորա ի խորս անդնդոց։ 25Ասաց՝ եւ յարեաւ հողմ եւ մրրիկ, եւ բարձրացան ալիք նորա։ 26Ելանէին յերկինս եւ իջանէին յանդունդս, եւ անձինք նոցա յանձինս իւրեանց՝՝ մաշեցան։ 27Խռովեցան սասանեցան որպէս արբեալք, եւ ամենայն իմաստութիւն նոցա ընկլաւ։ 28Աղաղակեցին առ Տէր ի նեղութեան իւրեանց, ի վշտաց նոցա կեցոյց զնոսա։ 29Դարձոյց զմրրիկն յօդս, եւ դադարեցին ալիք նորա։ 30Ուրախ եղեն զի դադարեցին, եւ առաջնորդեաց նոցա ի նաւահանգիստ կամաց իւրեանց։

31Խոստովան եղիցին Տեառն՝ զողորմութեանց նորա, եւ զսքանչելեաց նորա՝ յորդիս մարդկան։ 32Բարձր արասցեն զնա ի ժողովս ժողովրդոց, եւ յաթոռս ծերոց օրհնեսցեն զնա։

33Դարձոյց զգետս ի ցամաք, եւ զգնացս ջուրց յերկիր ծարաւուտ։ 34Արար զերկիրն պտղաբեր յաղտաղտուկս, վասն չարութեան բնակչաց նորա։ 35Արար զանապատն ի ճահիճս ջուրց, եւ զերկիրն ծարաւուտ ի գնացս ջուրց։ 36Բնակեցոյց ի նմա քաղցեալս, եւ շինեցին քաղաք բնակութեան իւրեանց։ 37Վարեցին արտս եւ տնկեցին այգիս, եւ արարին պտուղ արմտեաց իւրեանց։ 38Օրհնեաց զնոսա եւ բազմացան յոյժ, եւ անասունք նոցա ոչ նուազեցան։ 39Նուազեցան նոքա եւ չարչարեցան, ի նեղութենէ չարեաց եւ ի վշտաց։ 40Եկն անարգութիւն ի վերայ իշխանաց նոցա, մոլորեցոյց զնոսա յանապատի եւ ոչ ի ճանապարհի։ 41Օգնեաց տնանկին յաղքատութեան, եւ առաջնորդեաց որպէս խաշին ազգի նոցա։ 42Տեսցեն ուղիղք եւ ուրախ եղիցին, եւ ամենայն անօրէն խցցէ զբերան իւր։ 43Ո՞վ է իմաստուն որ պահեսցէ զայս, եւ ի միտ առցէ զողորմութիւնս Տեառն։