2Ապրեցո զիս, Տէր, ի մարդոյ չարէ, յառնէ անիրաւէ փրկեա զիս։ 3Խորհեցան զանօրէնութիւն ի սիրտս իւրեանց, զօր ամենայն պատրաստեցան ի պատերազմ։ 4Սրեցին զլեզուս իւրեանց որպէս զօձի, եւ թոյնք իժից ի ներքոյ շրթանց նոցա։ 5Պահեա զիս, Տէր, ի ձեռաց մեղաւորի, եւ ի մարդոյ չարէ փրկեա զիս. խորհեցան խափանել զգնացս իմ։ 6Թաքուցին ամբարտաւանք որոգայթ ինձ. լարս ձգեցին որոգայթ ոտից իմոց, շուրջ զշաւղօք իմովք եդին ինձ գայթակղութիւն։ 7Ասացի Տէր Աստուած իմ ես դու. ունկն դիր, Տէր, ձայնի աղօթից իմոց։ 8Տէր, Տէր զօրութիւն փրկութեան իմոյ, հովանի գլխոյ իմոյ յաւուր պատերազմի։ 9Մի՛ մատներ զիս, Տէր, ի ցանկութիւն մեղաւորաց ոյք խորհեցան վասն իմ, մի՛ ընդ վայր հարկաներ զիս՝՝, զի մի՛ երբեք բարձրասցին, եւ խորհուրդք նոցա մի՛ կատարեսցին. 10վախճան կատարածի նոցա՝՝ վաստակ շրթանց իւրեանց ծածկեսցէ զնոսա։ 11Արկցես ի վերայ նոցա կայծակունս հրոյ, եւ կործանեսցես զնոսա. ի տառապանաց մի՛ կարասցեն կեալ։՝՝ 12Մարդոյ լեզուանւոյ մի՛ յաջողեսցի ի վերայ երկրի, զայր մեղաւոր չարիք իւր որսասցեն ի կորուստ։ 13Ծանեայ զի առնես, Տէր, դատաստան աղքատի, եւ իրաւունս տնանկի։ 14Արդարք գոհասցին զանուանէ քումմէ. բնակեսցեն ուղիղք առաջի երեսաց քոց։