ՍԱՂՄՈՍ ԺԶ (ԺԷ)

Աղօթք Դաւթի։

1Լուր, Տէր, արդարութեան, եւ նայեա ի խնդրուածս իմ. ունկն դիր աղօթից իմոց, զի ոչ շրթամբք նենգաւորօք։ 2Յերեսաց քոց իրաւունք ինձ ելցեն, եւ աչք իմ տեսցեն զուղղութիւն։ 3Փորձեցեր զսիրտ իմ եւ քննեցեր ի գիշերի, փորձեցեր զիս եւ ոչ գտաւ յիս անիրաւութիւն։ 4Մի՛ խօսեսցի բերան իմ զգործս որդւոց մարդկան. վասն բանից շրթանց քոց ես պահեցից զճանապարհս խիստս՝՝։ 5Հաստատեա զշաւիղս իմ ի ճանապարհի քում, զի մի՛ գայթակղեսցին գնացք իմ։ 6Ես առ քեզ, Տէր, կարդացի զի լուար ինձ, Աստուած. խոնարհեցո առ իս զունկն քո եւ լուր բանից իմոց։ 7Սքանչելի արարեր զողորմութիւնս քո, ո փրկես զայնոսիկ որ յուսացեալ են ի քեզ՝ յայնցանէ որ հակառակ կան աջոյ քո։ 8Պահեա զիս որպէս բիբ ական, ընդ հովանեաւ թեւոց քոց ծածկեսցես զիս 9յերեսաց ամպարշտաց ոյք տառապեցուցին զիս. թշնամիք զանձն իմ պաշարեցին. 10ի ճարպս իւրեանց արգելան. բերանք նոցա խօսեցան զամբարտաւանութիւն։ 11Մերժեցին զիս եւ՝՝ այժմ դարձեալ պատեցան զինեւ, ուշ եդին խոնարհեցուցանել զիս յերկիր։ 12Համարեցան ինձ որպէս առեւծ զի պատրաստէ յորս, որպէս կորիւն առիւծու զի նստի դարանեալ։ 13Արի, Տէր, ժամանեա նոցա եւ խափանեա զնոսա. փրկեա զանձն իմ յամպարշտաց ի սրոյ եւ ի ձեռանէ թշնամւոյն։ Տէր, կորո զնոսա յերկրէ, բաժանեա եւ խափանեա զնոսա ի կեանս իւրեանց։ 14Գաղտնեօք քովք լցան որովայնք նոցա, յագեցան կերակրովք եւ թողին զմնացուածս տղայոց իւրեանց։ 15Ես արդարութեամբ երեւեցայց երեսաց քոց, յագեցայց յերեւել փառաց քոց։՝՝