2Աստուած, Աստուած իմ, նայեաց առ իս՝՝, ընդէ՞ր թողեր զիս. հեռի եղեր ի փրկութենէ իմմէ՝ վասն բանից յանցանաց իմոց՝՝։ 3Աստուած իմ, ի տուէ կարդացի առ քեզ, եւ ինձ ոչ լուար. ի գիշերի՝ եւ ինձ ոչ անսացեր։ 4Դու ի սուրբս բնակեալ ես, գովեալդ յԻսրայելի՝՝։ 5Ի քեզ յուսացան հարքն մեր, յուսացան ի քեզ եւ փրկեցեր զնոսա։ 6Առ քեզ աղաղակեցին եւ կեցին, ի քեզ յուսացան եւ ոչ ամաչեցին։

7Այլ ես որդն եմ եւ ոչ եմ մարդ, նախատինք մարդկան եւ արհամարհանք ժողովրդոց։ 8Ամենեքեան որ տեսանէին զիս արհամարհէին զինեւ, խօսէին շրթամբք եւ շարժէին զգլուխս իւրեանց։ 9Յուսացաւ ի Տէր եւ փրկեսցէ զնա, կեցուսցէ զնա զի կամի զնա։ 10Դու ես որ հաներ զիս յարգանդէ, յոյս իմ ի ստեանց մօր իմոյ։ 11Ի քեզ անկայ ես յարգանդէ, յորովայնէ մօր իմոյ, դու ես Աստուած իմ։ 12Մի՛ ի բացեայ առնիր յինէն, զի նեղութիւնք մերձեալ են, եւ ոչ ոք է որ օգնէ ինձ։ 13Շուրջ եղեն զինեւ զուարակք բազումք, եւ ցուլք գէրք պաշարեցին զիս։ 14Բացին ի վերայ իմ զբերանս իւրեանց, որպէս առեւծ զի մռնչէ եւ յափշտակէ։ 15Ես որպէս զջուր հեղայ, եւ ցրուեցան ամենայն ոսկերք իմ, եւ եղեւ սիրտ իմ որպէս մոմ հալեալ ի մէջ որովայնի իմոյ։ 16Չորացաւ որպէս խեցւոյ զօրութիւն իմ, լեզու իմ ի քիմս իմ կցեցաւ, եւ ի հող մահու իջուցին զիս։ 17Շուրջ եղեն զինեւ շունք բազումք, եւ ժողովք չարաց պաշարեցին զիս։ 18Ծակեցին զձեռս իմ եւ զոտս իմ, եւ թուեցին զամենայն ոսկերս իմ. նոքա հայեցան եւ տեսին զիս։ 19Բաժանեցին զհանդերձս իմ ի մէջ իւրեանց, եւ ի վերայ պատմուճանի իմոյ վիճակս արկանէին։ 20Դու, Տէր, մի՛ հեռի առներ զօգնականութիւն քո յինէն, եւ, Տէր, յօգնել ինձ նայեաց՝՝։ 21Փրկեա ի սրոյ զանձն իմ, եւ ի ձեռաց շանց զմիամօրութիւն իմ։ 22Փրկեա զիս ի բերանոյ առիւծու, յեղջերէ միեղջերւոյ զխոնարհութիւն իմ՝՝։

23Պատմեցից զանուն քո եղբարց իմոց, ի մէջ եկեղեցւոյ օրհնեցից զքեզ։ 24Երկիւղածք Տեառն, օրհնեցէք զՏէր. ամենայն զաւակն Յակովբեան փառաւոր արասցեն զնա. եւ երկիցէ ի Տեառնէ ամենայն զաւակն Իսրայելի։ 25Զի ոչ արհամարհեաց եւ ոչ անարգեաց Տէր զաղօթս աղքատիս, եւ ոչ դարձոյց զերեսս իւր յինէն, այլ ի կարդալ իմում առ նա լուաւ ինձ։ 26Ի քէն է գովութիւն իմ, յեկեղեցիս մեծս օրհնեցից զքեզ՝՝. զուխտս իմ կատարեցից առաջի ամենայն երկիւղածաց նորա։

27Կերիցեն տնանկք եւ յագեսցին, օրհնեսցեն զՏէր ոյք խնդրեն զնա. կեցցեն սիրտք նոցա յաւիտեանս յաւիտենից։ 28Յիշեսցեն եւ դարձցին առ Տէր ամենայն ծագք երկրի. երկիր պագցեն նմա ամենայն տոհմք ազանց։ 29Զի Տեառն է արքայութիւն, եւ նա տիրէ ի վերայ ամենայն հեթանոսաց։ 30Կերան եւ երկիր պագին նմա ամենայն պարարտք երկրի. առաջի նորա անկցին ամենեքեան որ իջանեն ի հող։ 31Անձն իմ նովաւ կեայ, եւ զաւակ իմ՝՝ ծառայեսցէ նմա։ 32Պատմեսցի զՏեառնէ ազգի որ գալոցն է. պատմեսցեն զարդարութիւն նորա ժողովրդեան որ ծնանելոցն իցէ, զոր արար Տէր՝՝։